Utanç hissi
Geçen hafta hikâyemi paylaşmıştım ve hepiniz bana çok destek oldunuz. Her şeye karar vermiştim ve eşim iki gündür bana yalvarıyor. Kapıma geldi, ona her şeyin bittiğini söyledim. Buna rağmen sabaha kadar kapının önünde yattı. Sürekli yalvardı. Sabah yine, akşam yine… Gözyaşları, yakarışlar… Ona acıdım. şu an kendimden utanıyorum. Bana bir ay vermemi, kararımı o zaman vermemi istedi. Yanımdan gitmediği için dün geceyi onunla geçirmek zorunda kaldım. Bu sabah yatağıma kahvaltı getirdi ve ağladı. Ona açık açık artık onu sevmediğimi söyledim ama eski duygularımın geri geleceğini söyledi.
Az önce işe gitti ve ben şimdi ağlıyorum. Her şeyden emindim. Hislerimden emindim. Gelecek için heyecan duyuyordum. Şimdi ise kendimden utanıyorum. Nefes alamıyormuşum gibi hissediyorum. Hiç böyle bir durum yaşayan oldu mu? Sonrasında ne yaşadınız?