Sana ung nga yumaman dahil sa pangloloko sa kapwa, sa mga religions na ginawang business, sa mga pulitikong corrupt, or kahit sa mayayamang ung yaman kung saan galing, mabulok sana mga pera nyo! Sana di nyo magamit! (Alam ko namang di mangyayari haha kasi may mga pera sila s ibat ibang bank) pero la lang wish ko lang. Pero mas okay if ipamigay nyo saming mahihirap :(
Di ko alam kung reklamador lang ako o kung ganito lang ba talaga ang situation ng companies ngayon. For context ito yung first full-time job ko, dati puro part time o internship lang inaasikaso ko.
Nagrelease yung company ng memo talking about the government compliance sa pagtipid ng energy. Work hours namin ay 8:00 to 6:00 pero need na nakapatay aircon by 5:00. Dumating sa point na bago mag-Holy Week, pinagsabihan kami na maging grateful kami sa work at kung mas kaya mag stay pa kami ng mas matagal. E akala ko ba nagtitipid kayo? Bakit sa mga uuwi lang ng probinsya yung half day? Bakit need na "considered" as province yung uuwian? Ang daming sinasabi pero ang totoo lugi pa rin naman yung empleyado.
Nasanay kasi ako sa mga international companies. Ganito ba talaga yung mga Filipino-owned businesses?
I'm currently 19 years old. My father left us for this mistress when we were, 2, then, my mom died when I was 6 years old. I had one sibling, she was only 5 when our mom died. After that, we were raised by my grandmother alone. She's always away during the day. So, basically, I am the one who raised my sister, and myself. I teach her to read, write, and everything else I learned from watching other kid‘s parents taught to their children. One thing I was proud about myself, was I managed to raised my sister as very smart, gentle, and respectful. But, these years I noticed her being so rebellious, causing our grandmother to always collapse out of anger. So, I started to hate her, and neglected her. I could always say “I rather want you to d#e, so my grandmother could live longer” something I always regret now.
One time I only brought her to the hospital, her case I thought was just something not so serious. I am used to the hospital, it felt like second home, because I bring my grandmother alone at the hospital at least 4x a week due to her illness. So, i wasn't anxious at all. I was also able to talk to her during the noon, she was so energetic, she was staring at my face for long. I asked the doctor when can we go out, because I have an alone elder at home waiting for us. She said, I should call my parents. I said have no parents. Then she asked me to call any legal adult I know. I asked her 'how's the situation of my sister' she always refuses to tell me. She said she needed to put my sister to the ICU. I thought, it was just a room where they needed a test that time. I was so naive. I never thought it was already that serious. But, no one has told me about her situation. After my aunt arrive she told me to take a nap for a while because she knows I am hungry and exhausted. So I accidentally fall asleep. When I woke up, they told me my sister was already dead, and the nurses and my aunt said she was calling for me the entire time “ate, ate” they said they don't want to disturb me because they knew I am so exhausted. But, they took the moment where I would be able to see my sister for the last time.
On this picture. I messaged my father again after 2 years of no contact to remind him of my sister's death anniversary and to ask for spare money, because, I am left all alone taking care of my bed-ridden grandmother who is already showing signs of dementia. But, his response without emotional consideration for my sister (his blood and flesh) it added more salt to my wound. Because, this message of his is the slap reminder that I am all alone in this fight. He has already new complete family. He re-married his mistress. Spoils his current situation. While, me, being his first child. Completely abandoned and in the verge of giving up. What is even the purpose of my life?
Habang pauwi ako kanina galing work, nadaanan nang sinasakyan kong jeep yung gasolinahan na andaming nakapila tapos biglang nagsalita yung drayber "grabe, tataas na naman". Kaya napatanong ako, "sa buong araw nyo boss na nagpapasada, magkano na lang nauuwi nyo?", sagot nya "P300 na lang, sir. Sa sitwasyon natin ngayon kahit anong sipag mo, ang hirap umahon"
nakaka PI!!! Pwede bang makiusap?! Wag naman po kayong tatanga tanga sa pagpili ng ibuboto! Madali na lang mag fact check. Wag kayong 8080!!!
Tl;dr - dinala namin ang nanay sa public hospital for amputation ng paa (referred by her ortho), nauwi sa matinding pneumonia at ngayon ay critical ang condition.
Feb 2026 dinala ang nanay sa Qualimed hospital which is a private hospital dahil pinutulan siya ng daliri sa paa due to infected nailbed and may Diabetes siya. May hmo naman ako sa work pero naubos yung MBL dun sa first two operations niya. Turns out yung mga ugat niya sa paa ay barado na, so yung inoperahan ay hindi gumagaling. So kailangan iakyat ang putol sa kanya hanggang sa thigh para mag heal ang sugat. Dahil ubos na ang hmo coverage, ay ni-refer kami ng ortho niya sa Tala Hospital.
March 18, admitted sa tala. Mahigit isang linggo siyang nakatengga dun sa hallway, daanan ng mga tao at doctor. After a few days ng pagka admit ay nilagnat siya, nahirapan huminga. Pagkatingin sa xray ay nagkaroon daw siya ng tubig sa baga. Kahit naka hook sa oxygen ang nanay ay hirap pa rin. Makalipas tatlong araw eh wala pa rin follow up xray, or any procedures na ginagawa. Gets naman na maraming pasyente at understaffed sila pero halos di na makahinga ang nanay wala pa ring ginagawa bukod sa oxygen tank.
Nagdesisyon na lang kaming magkakapatid na ibalik sa private hospital, pero ibig sabihin ay kailangan namin mag loan ng malalaking halaga. Nag loan na kami sa sss, pag ibig, at sa work para matustusan yung hospital needs ni nanay.
Nitong Friday lang, inatake si nanay. Sa maikling panahon ay naging critical ang condition niya. Buti at maagap naman ang mga staff dito sa ospital. Kung dun ‘to sa Tala inabutan ng atake ay paniguradong ‘di na makka survive si nanay. Nasa ICU pa rin siya hanggang ngayon. Nakakuha pala siya ng pneumonia at malakas pang type ng bacteria na nakuha niya (ayon sa doctor).
Alam ko namang prone at common ang hospital-acquired pneumonia pero tangina ‘di ko mapigilang sisihin ang Tala Hospital na ‘yan. Tanginang public hospital yan. Critical nanay ko ngayon. Muntik na siyang mawala dahil sa lintik na pneumonia.
Kapag hindi naka recover nanay ko eh susunod talaga ako. Bwisit na buhay ‘to.
1 year and 3 months na akong unemployed. Umalis ako sa dati kong company kasi na realize kong di ako for technical IT kaya naghahanap ako ng administrative work kasi napansin ko productive ako sa mga clerical work. or work na may proseso na mismo.
Dami ko na inapplyan, All are rejected, kung di naman reject, ay di pinansin ang application. Sige rin ako send ng resume sa jobstreet for Data annotation or Data entry, wala parin.
Isa rin akong introvert kaya sobrang hirap. Madalas ko na kinuquestion sarili ko kung bakit ako ginawa ni God na ganito. Wala rin ako skill na namaster na pwede mag stand alone para gawing business. Willing naman ako magstart, pero need ko talaga ng work na pwede ko gawin while upskilling.
Grabe na rin gastos sa pamasahe at pagkuha ng documents na need. Pakiramdam ko talaga wala na akong place sa career.
Ayaw ko na rin magtagal pa kong unemployed. Sobrang nakakalungkot talaga. Feeling ko talaga there's no next thing for me kundi mamatay nalang. If isipin ko pa na there's still life for me tas dadagdag lang yung tagal kong pagiging unemployed tapos mas lalong di matatanggap kasi humahaba ang gap.
Currently back to work na galing lang sa long Holy Week vacation and during that time, I couldn't stop thinking about all of the hardships I've been through over the years and made me say na there has got to be more to life than just waking up and going to work
If this life just consist of me paying the bills, please people who makes you miserable everyday and do a lot of things that I have little to no interest in then why am I still doing this and why am I still here??? THERE HAS GOT TO BE MORE. I've always been told by my family and friends to think "realistically", "be grateful for what I have" and get a real job (I work 2 jobs and all of em are WFH). Well if being "Realistic" and "being grateful" means I have to sacrifice my happiness and suck the crap out of my soul then forget this life nalang and forget this money.
I can't stress this enough sa inyo... THERE HAS GOT TO BE MORE. But, from the looks of it, there isn't and it will always be like this no matter what changes are made. You'll still wake up, go to work and die. Hayss welp, whatever. At the end of the day, you NEED money in this world to barely move an inch. So I have no choice but to suck it all up and carry on.
magpahinga naman kayo mga anti!
ANG INIT SOBRANG INIT ANG INIT ANG INIT TANGINA ELECTRICFAN PA BA TO O BLOWER TANGINA ANG INIT ANG INIT JUSKO SATANAS ANG INIT ANG INIT!!!
This has been going on for years now. Whenever I see a “price drop”, I move the tag to see, absolutely no drop at all.
I’m a working student and I have been supporting my family for a year now and I am not posting this para magpa-awa. I just want to rant and at least provide some awareness to all breadwinners.
Nakakainis lang lahat ng napundar ko while working like yung TV, Speaker, cellphone and gadgets na binili ko sa kaniya, pati yung mga cash for allowance and pambayad sa bills. Binenta niya lahat pang sugal niya lang. Nakakainis na ginawa niya yun especially ngayon na may crisis sa gasolina and nagtitipid dapat ang mga tao.
And I don’t even want to point fingers to others, other than me kahit nakita ko na ang mga patterns. I still tried to provide and i-spoil sila. But this time, I learned my lesson. I will quit my job that has been draining me lately, and I won’t give a single 💩 sa mga problema nila. I have been through a lot and this is not what I need.
tinanong mo sabay tatanungin ka rin pabalik, artisa ka bang gago ka
so I'm 18 (F) sa sobrang mahal ngayon ng gas at ng iba pa, and lagi pa syang nasisiraan ng tricycle so lahat ng ipon ng papa ko bagsak dun and ubos na lahat ng savings nya bale back to zero ulit sya and ako naman nag hahanap ng work para makatulong sa papa ko, and so eto nan nga so may pinsan ako na nakikitira lng sa amin ILANG YEARS NA SYA NAKIKITIRA SA AMIN AND 30 YRS OLD SYA!!!!, isipin nyo yun 30 yrs old nakikitira pa rin sa mga kamaganak since 2021 pa sya nakitira sa amin.
Ang pinsan ko is social climber maganda at maamo tignan sa social media pero sa totoo is puro utang lang sya, hindi ko nga alam kung may ipon yun o wala pero kada sweldo nya ayun gastos agad.
So narinig ng kapatid ko na May sinabi pinsan ko sa papa ko about sa text, so kinagabihan tinignan ko phone ng papa ko and boom nakita ko text nya NANGUNGUTANG SYA SA PAPA KO NG 3K AND SABI NYA PA "kahit 3k lang tito" LANG?? NI LA-LANG NYA YUNG SINABI NYA NA PARANG BANG ANG LIIT LIIT NG HALAGA!!!!, and ang Sabi Ng papa ko 'Wla na akong maiibibigay said na pera ko'.
Ako naman napapaiyak ako dahil wala Ng pera papa ko and nagagawa pa Ng pinsan ko manghingii Ng pera, hindi man Lang makiramdam na wala Ng pera Yung Tao
I hope you understand and pag pasensyahan nyo na grammar ko 😢
18F here sukong suko na po akoooo ayaw ko naaaaa!! since 15 years old kung ano anong work at sideline na ginawa ko para lang makapag aral at matulungan mga kapatid ko, hanggang sa umabot na ako sa pagbebenta ng katawan pero di pa rin pala sapat 😭
akala ko kapag ginawa ko yun okay na, makakatapos ako ng pag-aaral pero eto ngayon, unti-unti ko na lang tinatanggap na di ako makaka graduate ng grade 12. ginawa ko na lahat, sinuko ko na lahat, nag hanap na ako ng paraan pero kulang pa rin. april 8 graduation namin nakiusap na ako na kahit hanggang bukas babayaran ko grad fee, pero wala pa rin ako mahagilap na pambayad.
kahit sa family or relatives wala rin mahingian ng tulong, kahit sa brgy di kami inasikaso or munisipyo wala pa rin maitulong kasi di raw ako scholar at sa private ako nag aral. sobrang hina rin ng kita ngayon, di ko alam kung bakit ganun, wala talaga pumapasok na pera, tanggapin ko na lang talaga na masasayang lang yung tinaguyod kong 2 years sa senior high : ( ang hirap maging mahirap!!! tangina
di ko na po alam gagawin, gusto ko na lang matulog tapos wag na gumising. sinusubukan ko na lang mag survive sa araw araw kahit sobrang gipit na, kahit kayod kalabaw na para sa sarili at sa pamilya, pero di pa rin sapat yun para makagraduate ako ng highschool. gusto ko lang naman makapag tapos para magkaroon ng mas better na future pero bakit ganto? bakit ganto kahirap yung kailangan ko pagdaanan? sayang yung pinaghirapan ko ng 2 years tapos di rin naman pala gagraduate. sukong suko na po ako please, sirang sira na mental health at future ko. i just want to end everything. last entry ko na siguro to sa internet, i think im gonna end this tonight.
Landers Alabang.
around 12:50- went to Federal Barbers after the Grocery. I was #20 in line. I said ok. then sat and waited for my turn outside the shop.
a few minutes, a foreigner in green shirt and his wife and kid was on the door of the shop and asked us people sitting outside how to line up. and then the lady next to me said, get a receipt first. and they entered the grocery.
after more than an hour waiting (I am around 7th in my last follow up) i was shocked to see that same foreigner got a haircut before me. When I saw this, I immediately confronted the barber's receptionist as to why the foreigner went first before me. She said that they were listed before me. And I said that was impossible because when I was waiting outside that was the time they arrived and asked us outside about the steps to have a haircut. That's when I realized that I am being gaslighted. waiting for more than an hour, I became frustrated and went to the Landers Help desk to file a complaint.
sadly, no one seems to believe me. I even asked them to check the CCTV because I feel that no one believes me and what the receptionist is saying seems legit.
ending I didn't push through with the haircut and demanded to process my complaint instead.
hay ang hirap maging Pilipino sa sarili mong bayan.
Dati mahilig ako magpost ng mga travel pics ko sa fb, pero napansin ko, napapadalas yung may magmemessage para manghiram ng pera or gagawin kang ninang. Ang matindi non, mga malalayong kamaganak pa o mga matagal nang kakilala na hindi ko na kaclose. Alam mo na agad yung intensyon na gusto ka lang perahan porket nakikitang nageenjoy ka sa buhay. Nagtatrabaho ako para sa gusto kong lifestyle at hindi para ipahiram sa inyo na hindi naman mababalik! Nakakabadtrip kaya hindi na ako active sa social media ngayon, magpost man ako, hanggang stories nalang para mawawala din agad.
Gusto ko umahon sa lusak kaso itong mga kapatid ko ubod ng gastos at katangahan sa desisyon. Nag anak nang hindi ready tapos yung isa nag asawa ng di pa nakakatapos. Gala ng gala dami naman utang. Tapos sakin manghihingi ng pera or kila mama.
Ako yung bunso. Di na lang sila mahiya at retirement age na parents isipin naman nila na dapat ineenjoy na lang ng parents ko yung pera nila. Ang tatanga talaga.
Ako itong pinagpapaliban mag jowa kahit gusto lol pero alam ko di ko pa achieved yung mga bagay na gusto ko. Btw I'm earning 6 digits tangina pero ako pa tong matipid bwiset sila. May pangarap silang umahon din sa lusak pero bakit ganyan sila. Anyway nag solo travel ako at vlog bahala nila HAHAHAHAHAHAHAHAHAH. Tangina naman oh. Pinakita ko talaga na masasarap mga kinakain ko at iniispoil ko sarili ko. Dami nil comments ang gastos ko daw. Eh pinagipunan ko yon.
Gusto ko lang maglabas ng sama ng loob so please don’t judge.
Nag book ako ng indrive sa naia papuntang south metro manila. Dapat talaga move it lang kaso hindi allowed ang pick up sa mga bay. Lowbat pa ako, 8% na lang phone ko kaya desperate na rin akong makabook at makasakay. Nung dumating na yung sasakyan, pagbukas ko pa lang ng passenger door, umaalingasaw yung baho ng sasakyan. Hindi amoy yosi kundi amoy bulok na isda AT patay na hayop. As in! Hindi to exaggerated. Dahil nga kailangan ko na ng masasakyan, nag-go na ko kahit sketchy kesa madeadbat na phone ko at di ako makabook. Pagpasok ko ng sasakyan, nakapatay ang aircon sobrang init kaya nakiusap ako na pakibuksan, ginawa naman ng driver. Nagtanong na siya kung saan ang daan namin, sabi ko service road lang. maya maya nag sabi siya di raw niya alam ang daan don, turuan ko daw siya. E hindi ko rin alam ang daan papasok ng service road dahil di naman ako driver. Humirit siya na “kawawa tayo sa traffic” this is 6:30am, traffic lang ang northbound ng service road sa bicutan, e pa-south kami. Hindi ko pinansin yung parinig niya. Nagtanong ulit siya saan daw ang daan namin, inulit ko na service road dahil sakto ang pamasahe ko. Bago lang daw siya kaya di niya alam, sabi ko sundan na lang yung nasa waze. Sagot niya naka expressway daw ang daan ng waze so sabi ko palitan niya ng route, hindi daw yun nababago. Hindi ko naman magamit ang maps ko sa phone kasi nga lowbat na. Ang ending, ibabalik daw niya ako sa naia. Sinabi ko na lang ibaba niya ko sa malapit na tamang babaan pero binaba niya ako sa lugar na hindi na nga familiar, e delikado pa.
Maayos akong nakipag usap all through out ng conversation namin, hindi rin naman siya pabalang sumagot pero ang dami niyang dahilan na pulpol naman at halatang nagrarason lang. hindi ko na pinagpilitan o nilaban pa dahil sa takot ko na baka anong pwede niyang gawin sakin pag natrigger siya plus amoy patay na hayop yung loob ng sasakyan god knows what kung ano nangyari bakit ganon ang amoy. At alam niya ang address ng pupuntahan ko, iba na ang panahon ngayon lalo kapag triggered ang isang tao. Minsan hindi nakakapag isip ng tama. Pag nasa sitwasyon na talaga na medyo alanganin yung safety, hindi ako pwede magpadalos dalos ng salita at gawa. Kaya pagkababa, naghanap ako ng lugar na safe at pwede makapag book ng move it, ayun hindi nga traffic sa dinaanan namin na service road.
Nireport ko na siya. On going investigation daw sabi ni indrive. Nakakainis dahil una, kung ayaw mo gawin ng matiwasay yung trabaho mo na walang ginugulangan, edi wag yan yung piliin mong trabaho. Pangalawa, oo mataas na ang presyo ng gas at lahat ng bilihin, pero hindi lang driver ang apektado. Preparehas tayong kumakayod kaya lumaban kayo ng patas. Ano bang kala niyo sa pasahero, lahat mayayaman na pwede niyong gatasan? Karamihan nga ay middle class na sakto lang din ang kinikita at mas convenient lang sa kanila mag book ng sasakyan/motor. Pangatlo, maski ayaw o gusto ng pasahero mag expressway, call pa rin ng pasahero (nasa guidelines yan ng indrive,grab, etc.). Pang apat, wag niyo gawing tanga pasahero niyo na kung ano ano nirarason niyo para lang kayo ang masunod. Mang giguilttrip pa kayo e kayo nga walang konsiderasyon. Panglima, yung nabook kong route ay service road talaga at yung rate na yun ay para sa route na yun.
Ps. Nag tanong ako sa indrive group sa fb kung napapalitan ba ang route ng waze kung preferred ng psahero ang service road. May mga sumagot naman ng maayos at nag turo kung pano palitan/piliin ang no tolls. Pero karamihan e puro pang giguilttrip, pang gugulang sa pasahero, at pulpol na mga sagot.
TLDR:
-hindi raw alam ng driver daan sa service road
-expressway lang daw ang nakalagay kay waze at hindi daw pwedeng baguhin ang route sa waze
-binaba ako ng driver sa unsafe area
-nagtanong ako sa fb group ng mga drivers and passengers kung hindi ba pwede baguhin route sa waze, sabi ng iba pwede. Pero karamihan ng sagot ay wala sa hulog.
So my ex got married and I’m completely depressed about it. We broke up because we had to not because we fell out of love with each other and this was like last summer. He got married because I know he’s been wanting to have a family and stuff so yeah.
Anyways I’m going insane and genuinely believe I’ll never meet someone like him.
Hi guys, di ko na alam paano or ano ang gagawin. Gusto ko na matapos sa mga utang ko and I am thinking to sell my body. Just for one night para matapos na ang lahat. Zero na talaga ako, meron pa akong son na need suportahan. I think eto na lang ang pinaka mabilis na way. Kaka end contract ko lang din sa work last month and nag try ako hanap while alam kong matatapos na ang contract ko but iba talaga ang hirap mag hanap ng work ngayon. Kung mag VA naman ako, wala akong tools and equipments kahit gustong gusto ko. This is my first time na maranasan to. Giver ako before pero kapag ikaw na pala ang nangangailangan ubos na silang lahat.