Anamızdan babamızdan çocukken devam eden ölümcül dayaklar yiyip hala onları aşırı sevmemizin sebebi nedir?
Yabancı arkadaşımla konuşuyorum ergenliğinde annesi korunmasız ilişkiye girdi diye iki tokat sallamış travma diye anlatıyor asla ona aynı gözle bakamamış falan. Bizim toplumda anne dayağı bazen de baba dayağı ama genelde babadan daha çok (önemsenmemeyi,ihmali görüyoruz) bizim için bunlar aşırı normal yani anne odalarda saçını tutup gezdirse sürüklese de bakış açımız çok etkilenmiyor bunun sebebi Türk kültüründe şiddetin normalleşmiş olması mı yoksa travma bağı gibi bir şey mi?