r/vrouwvolk

Hoi, ik wil hier gewoon even over zeuren. Misschien herkennen jullie dit. Als 30-plusser heb ik geleerd dat ik bij mannen minder open en vriendelijk kan zijn dan ik van nature ben.

Als ik een eenzaam uitziende man op een feestje bij de groep probeer te betrekken, volgt hij me vervolgens de hele avond. Een glimlach in de trein wordt gezien als uitnodiging voor een gesprek. Een gezellig praatje met een vriend van vrienden eindigt meteen in een vraag om mijn nummer.

Ik ben dol op goede gesprekken: open, geïnteresseerd en vriendelijk. Bij vrouwen levert dat vaak leuke vriendschappen op, bij mannen ongemakkelijke situaties waarin ze denken dat ik flirt. En het helpt niet dat dingen als lachen om grappen, je haar uit je gezicht vegen of een diep gesprek (hele gewone dingen dus) vaak meteen als romantische interesse worden gezien.

Direct zeggen dat je geen interesse hebt voelt ook vreemd, zolang zij hun intenties niet expliciet maken. Als ze weten dat ik vrijgezel ben nemen ze mijn desinteresse toch nooit serieus.

Dus inmiddels merk ik dat ik mezelf inhoud: minder glimlachen, minder snel een loner erbij betrekken, minder doorvragen bij nieuwe mannen. Dat vind ik jammer, want zo wil ik eigenlijk niet zijn. Vriendschappen met mannen vind ik juist waardevol, maar eigenlijk levert dat meestal alleen ellende op.

Komt dit bekend voor?

Mijn partner en ik hebben anderhalf jaar geleden een oude woning gekocht, en het einde van de renovatiewerken komt eraan. Nu ik mag beginnen te fantaseren over lampen, decoratie, een nieuwe tafel, ... zit ik af en toe eens rond te kijken op het wereldwijde web.

Wat een miserie.

Als je geen IKEA-fan bent, zoals ik, dan is het onmogelijk om te weten wat een normale prijs is en waarvan je kwaliteit mag verwachten. Toen ik nog op kot zat, heb ik bijvoorbeeld een paar spullen via Bol gekocht en nooit te klagen gehad. Nu vind ik elk object in enkele klikken op Temu voor 42 eurocent.

Ik wil geen brol. Ik wil geen brol uit de pop-upwinkel om de hoek en ik wil geen brol van het internet. Wat schiet er dan over? Juist ja, naar de meubelzaak die mama aanbeveelt, waar je - even overdrijven - 500 euro betaalt voor een houten stoel met een leuning en vier poten. Ben ik dán zeker dat die stoel kwalitatief is, of gaat de teleurstelling gewoon nóg groter zijn als nonkel Zeger er met z'n dikke bibs alsnog brandhout van maakt? Om nog maar te zwijgen van de recensies op Google die de winkel met de grond gelijkmaken.

Marketplace is oorlogsgebied en tweedehandswinkels in de buurt hebben quasi alleen dvd's. Blu-ray, als je chance hebt.

't Is geen gierigheid.

Ik wil geen brol.

Wat een miserie.

Ik heb het idee dat het gros van de jeans tegenwoordig standaard een veel te korte bovenrand-kruisafstand heeft. Ik zie ook steeds vaker vrouwen rondlopen bij wie de jeans veel te krap zit bij het kruis ‘want dan komen de billen beter uit’.

Ik draag al curvy/hourglass jeans omdat ik een smalle taille heb in verhouding met m’n heupen (71 vs 104cm), maar ik heb nog steeds vaak dat broeken prima zitten als ik sta en loop maar m’n kruis te ver induiken als ik ga zitten. En het helpt niet mee dat ik liever geen super stretchy jeans draag en de kruisnaad van broeken met 99% katoen vaak stug is.

Heeft iemand tips voor goede, fijne jeans die beschikbaar zijn in curvy en tall maten en niet zo je kruis in kruipen? Ik houd echt van jeans dragen, maar het is zo lastig om echt fijne te vinden.

Van hourglass jeans draag ik meestal maat 28 of 29. Van gewone jeans 30. Lengtemaat 34 of 36, wat het extra lastig maakt. M’n go to nu is Abercrombie & Fitch Curve Love, maar ik zit dit te typen met een van die broeken aan omdat ik helemaal klaar ben met de kruisblessure die ik eraan overhoud als ik hem niet heel zorgvuldig positioneer voordat ik ga zitten.

ja hoor, de zomer komt er weer aan, en daarmee iets te vaak dameskleding zonder zakken... heb inmiddels wel wat jurken mét zakken maar zeker nog niet allemaal en mijn favoriete zomerbroeken hebben ze ook niet... nou zeul ik bijna dagelijks wel een grote tas mee voor werk e.d. maar even een boodschapje is dan toch gewoon irritant?! Waar ik in de winter standaard thuis en voor korte boodschappen oortjes, telefoon en evt autosleutel in mijn zakken kan stoppen, loop ik in de zomer altijd te klooien.. Hoe doen jullie dat? Ik draag wel altijd broekjes onder mijn jurken en die van de Hema hebben een zakje, maar in het openbaar steeds onder mijn jurk graaien vind ik ook weer zo wat lol..

Voor de dames die PMOS/PCOS hebben, wat is jullie ervaring met deze aandoening in de gezondheidszorg? Wat voor hulp en behandeling is je aangeboden?

In mijn eigen ervaring met huisartsen/gynaecologen/internist lijkt het alsof artsen niet echt weten wat ze ermee moeten, buiten wat anticonceptiepillen voorschrijven en vertellen dat je terug moet komen als je zwanger wilt worden.

Ikzelf heb PCOS en wordt zeer onregelmatig ongesteld, dus heb ik altijd wel iets van een pakje maandverband of tampons in mijn tas. Daarnaast vind ik het ook fijn dat als iemand mij erom vraagt, ik het paraat heb. Van andere vrouwen uit mijn omgeving hoor ik juist dat het raar is om dit constant bij je te hebben. Hoe zit dat bij jullie?

Edit: ik krijg te horen van andere vrouwen dat het raar is omdat ik 1) mijn lichaam niet goed genoeg zou kennen 2) dat er maatschappenlijke plicht zou moeten zijn om tampons gratis te geven op kantoren en openbare plekken zoals een sportschool of bieb en dat doordat ik zelf een tampon meeneem ik het probleem in stand zou houden 3) het neemt ruimte in beslag in de tas 4) niet iedereen heeft het budget om tampons aan andere te kunnen geven

Ik ben een aantal jaar niet naar de kapper geweest omdat ik steeds teleurgesteld terug kom en heb het in de tussentijd zelf geknipt, dat ging best goed voor lang haar maar dit keer wou ik iets nieuws, een wolfcut minibangs maar wispy en niet Blunt en ik waagde het weer eens bij kinki en ik ben zo teleurgesteld .. lig te huilen in mn bed .. hoe kan het nou dat die keten zo hoog bovenaan staat in ratings en het zo slecht doet elke keer als ik er ben :’( had een hele Pinterest bord vol voorbeelden en zelfs een Ai render en alsnog ziet het er slecht uit :( wou het even kwijt ergens, ik heb zo duidelijk aangegeven wat het idee is en het ziet er gewoon niet uit .. ik bleef steeds denken dat het aan mij lag maar dit keer was ik echt heel erg super duidelijk .. heeft iemand een aanbeveling voor een andere kapper? Ik wil hier nooit meer terug

Hai dames,

Ik had twee weken geleden een sollicitatie en had besloten om voor het gesprek bij een visagiste professionele dagmakeup te laten doen. Lang verhaal kort: het was geen goede ervaring.

Ondanks dat ik van tevoren een foto liet zien met wat voor makeup ik normaliter draag en ik haar precies verteld had wat ik precies wilde (bv. donkerrode lippenstifkleur, oranje kleurcorrectie onder mijn ogen met concealer er bovenop en GEEN ingekleurde dikke wenkbrauwen) deed ze totaal niet wat ik gevraagd had. Ik vermoed dat ze een vaste "Perzische" routine volgde die ze normaal bij Turkse en Marrokaanse klanten aanhoudt, maar voor mijn Latina-huid en gezichstkenmerken was het absoluut geen succes.

Ik vroeg me af of er meer dames zijn die weleens voor belangrijke sollicitaties of gelegenheden professioneel dagmakeup laten doen en waar je dan precies op moet letten om niet teleurgesteld te worden. Alvast bedankt voor jullie advies.

Ik heb sinds een jaar of 3 (ben 33) last van licht bloedverlies (spotting) wanneer het natuurlijk niet mijn menstruatie is. Google en chatGPT zegt dat het vaak voorkomt bij vrouwen en soort van normaal is.

In die 15+ jaar dat het elke maand feest is heb ik nog nooit last van spotting gehad maar om één of andere reden heb ik daar nu last van maar hoe normaal is het nou?

Ik loop sinds mijn 30ste bij de gynaecoloog ivm afwijkend uitstrijkje. Ook ik heb dit meerdere malen bij de gynaecoloog aangegeven, bij twee zelfs. Ze horen het aan noteren het maar doen er eigenlijk niks mee, geen reden of oplossing hoor ik niet. Wat ik ook ontzettend frustrerend vind. Zoals ik al zei ik heb hier nooit last van gehad en bloeden wanneer het niet tijd is lijkt mij ook niet goed.

Dus ik ben benieuwd hoeveel vrouwen hier nou echt “last”van hebben.

Ik ben opzoek naar een mooie feestjurk. Ik heb al een tijdje zitten googelen op duurzame merken maar ik vind het er allemaal nogal suf uitzien (sorry). Vinted heb ik ook geprobeerd maar helaas slechte ervaringen mee.

Budget is ongeveer 100 euro maar mag ook meer zijn.

Het waren altijd de leukste lessen van het jaar: de weken dat hij met zijn vijfde klas het thema vrouwengeschiedenis besprak. Dat onderwerp maakt ‘veel los’, zegt docent Simon Boeke die les geeft op een Amsterdams gymnasium. Er ontstaan levendige discussies en leerlingen willen spontaan presentaties geven. ‘Want dit gaat over wat geschiedenis eigenlijk is en wie daarin een stem krijgt.’

Maar de laatste jaren loopt het anders. Steeds minder leerlingen willen een presentatie geven, discussies blijven uit. ‘Als ik leerlingen vraag wat vind je hier nou van, is het: tja, ik weet niet.’ Die ene keer dat een leerling wel iets kwetsbaars durft te zeggen, beginnen jongens achterin te smiespelen en te grinniken. ‘Dat is dodelijk.’

Zijn leerlingen blijven stil uit angst, vermoedt de docent. Ze zijn bang voor dat groepje jongens achter in de klas, die zich ‘dusdanig macho gedragen, dat iedereen zichzelf gaat censureren’. Leerlingen die bekendstaan als fan van Andrew Tate. Of ze daadwerkelijk in de ban zijn van de van verkrachting en mensenhandel verdachte Britse influencer, weet de docent niet.

‘Dat maakt het zo ingewikkeld: deze leerlingen brengen een angstcultuur met zich mee, maar de heftigste dingen spelen zich buiten mijn gezichtsveld af.’ Hij zal deze jongens bijvoorbeeld niet snel horen zeggen dat ze vrouwengeschiedenis onzin vinden, zegt Boeke. ‘Ze zeggen wel dat geschiedenis vaak over mannen gaat: blijkbaar zijn dát toch natuurlijke leiders.’

In Nederlandse klaslokalen klinken de laatste jaren steeds vaker oerconservatieve, misogyne geluiden. Van leerlingen die zelfverklaard vrouwenhater Tate een ‘groot denker’ noemen, tot een jongen die zegt dat vrouwen in een relatie altijd beschikbaar moeten zijn voor seks.

Dat valt op te maken uit een vragenlijstonderzoek van Ipsos I&O, uitgevoerd in opdracht van Stichting School en Veiligheid, dat vandaag verschijnt. Bijna vijfhonderd leraren, leerlingenbegeleiders en andere onderwijsmedewerkers vulden de enquête in. Zij zijn werkzaam in groep 7 of 8 van het basisonderwijs, op een middelbare school of in het mbo.

Uit het onderzoek komt een beeld naar voren dat aansluit bij Boekes observatie: vaak gaat het om een enkele leerling of een klein groepje dat heftige uitspraken doet. Maar volgens bijna de helft van de docenten zijn dit wel de leerlingen met een behoorlijke sociale status, die de sfeer in de klas bepalen.

De manosfeer

Met de enquête hoopt School en Veiligheid zicht te krijgen op de invloed van de manosfeer – een verzamelnaam voor online-influencers die mannen voorspiegelen dat ze pas meetellen als ze rijk en gespierd zijn, met een mooie, onderdanige vrouw aan hun zijde. Dat werd in Nederland nog niet eerder onderzocht. Onderzoeken in Australië en het Verenigd Koninkrijk lieten al wel zien hoe de manosfeer het klaslokaal is binnengedrongen.

‘Van docenten krijgen we al langer signalen dat ze worstelen met leerlingen die heftige, vrouwonvriendelijke uitspraken doen’, zegt Martje Heerkens, beleidsmedewerker van School en Veiligheid. ‘We wilden weten of dit breder speelt.’

Het onderzoek is niet representatief, maar het geeft dankzij een brede spreiding naar sector, functie en regio wel een goede indicatie van de zorgen die bij onderwijsmedewerkers leven, zegt Nikki Dekker, die aan de Universiteit van Amsterdam onderzoek doet naar polarisatie onder jongeren en niet betrokken is bij de enquête.

Op middelbare scholen zijn die zorgen het grootst, valt af te leiden uit het onderzoek: 75 procent van de ondervraagde medewerkers maakt zich weleens zorgen. In de meeste gevallen gaat het om ‘lichte of matige’ zorgen – 11 procent maakt zich ernstige zorgen. Op het mbo maakt 59 procent van de ondervraagde medewerkers zich zorgen en in het basisonderwijs geldt dat voor 46 procent.

De uitwassen van de manosfeer zijn lastig in kaart te brengen. Tieners kijken niet alleen naar video’s van extreme, Andrew Tate-achtige figuren die centraal stonden in de onlangs verschenen Netflix-documentaire Inside the Manosphere van Louis Theroux. Het gedachtegoed verspreidt zich vaak subtieler, via memes, of door slim in te haken op interesses van de kijker – games, films, sport.

Voedingsbodem op de basisschool

De meeste leerlingen van Marcel Jans zijn te jong om het gedachtegoed van de manosfeer te begrijpen. Maar als leraar op verschillende basisscholen in Groningen ziet Jans wel hoe bij sommige kinderen een voedingsbodem wordt gelegd waar extreem gedachtegoed makkelijk wortel schiet.

Neem het drukke jongetje met de grote mond van wie leerkrachten direct aanvoelen dat hij voor problemen gaat zorgen. Niet alleen omdat hij dingen roept zonder echt te begrijpen hoe hij anderen daarmee kwetst, maar ook omdat andere jongens meegaan met zijn gedrag uit angst om zelf mikpunt te worden.

Zo kreeg een leerling op Jans’ school ooit ruzie met een klasgenoot die zich niet echt jongen voelde. ‘Daar had die 9-jarige een video over gemaakt, van ‘fok hem’, en op YouTube gezet.’ De school greep direct in, voerde gesprekken met ouders en leraren.

Hoewel begrenzen belangrijk is, kan een gebrek aan positieve interacties met docenten ertoe leiden dat een kind zich op school vooral afgewezen voelt. ‘Jongeren die minder autonomie en erkenning ervaren, zijn vatbaarder voor de denkbeelden van de manosfeer’, zegt jeugdonderzoeker Dekker.

Eenmaal op de middelbare school lijken Andrew Tate en andere mannelijkheids-influencers vooral populair bij jongens die ‘toch al wat meer macho zijn’, zegt maatschappijleer-docent Gijs Korenblik, die les geeft op een school in de Achterhoek. Het zijn leerlingen die opgroeien in een masculiene cultuur, vermoedt hij. ‘Het soort gezin waar de rolverdeling traditioneel is en de man dominant.’

Het wereldbeeld dat leerlingen thuis en in hun omgeving meekrijgen, speelt een belangrijke rol in hoe gevoelig ze zijn voor de denkbeelden van de manosfeer, zegt ook socioloog Quita Muis van de Universiteit van Tilburg. ‘Jongeren zijn geen onbeschreven blad, ze nemen niet alles klakkeloos over. De jongeren die worden aangetrokken door de manosfeer staan er al meer voor open.’

‘95-plus-ideeën’

Er is nog iets aan de hand. Jongeren worden de laatste jaren conservatiever. Gold de jongste generatie decennialang als de progressiefste, inmiddels komen de meningen van de jongste generatie over thema’s als abortus en homoseksualiteit het meest overeen met die van 95-plussers. Dat blijkt uit de European Values Study, dat sinds 1981 de opvattingen van Europeanen meet, waaraan Muis meewerkte.

Hoe dat komt is niet zeker, zegt de onderzoeker. Wel wijst onderzoek uit dat mensen die in een stabiele en veilige situatie opgroeien, vaak progressiever zijn. ‘Ze zijn minder gericht op overleven.’ Lang groeiden Nederlandse jongeren op in de wetenschap dat zij het vermoedelijk beter zouden gaan krijgen dan hun ouders. Voor tieners van nu geldt dat in mindere mate, zegt Muis. Zij vragen zich af of ze nog een huis kunnen kopen, of één salaris nog genoeg is om een gezin te onderhouden.

Ook in voorgaande generaties ontsnapte geen puber aan de bij vlagen krankzinnigmakende onzekerheid die gepaard gaat met het ontwikkelen van een identiteit. Maar nu de verwachtingen van de buitenwereld veranderen, onder meer op het gebied van genderrollen en daten, is dat proces voor sommige jongeren nog ingewikkelder, ziet jongerenonderzoeker Dekker. ‘De manosfeer biedt schijnbaar pasklare antwoorden op de vraag hoe je later financieel succesvol wordt, hoe mannen en vrouwen zich horen te gedragen, hoe je een relatie krijgt.’

Tweedeling op de middelbare school

Vijf jaar geleden waren haar leerlingen ruimdenkender, zegt docent Madelijne Koenders. Al zeventien jaar geeft ze het vak maatschappijleer, de laatste jaren op een school in het Gelderse Velp. ‘Toen had ik nog geregeld kinderen in de klas die een andere aanspreekvorm wilden. Een leerling die bij ons bekendstond als meisje werd een jongen of andersom. Dat zie ik nu niet meer.’

Wel hoort ze jongens nu vaker zeggen dat ze rijk willen worden, dat ze een vrouw willen die thuisblijft – opvattingen die voorheen impopulair waren. ‘Sommige meiden gaan daarin mee, zeggen dat ze later een rijke man zoeken die voor ze kan zorgen’, zegt Koenders. ‘Maar de meeste meiden zijn progressiever dan de jongens.’

Dekker ziet dit ook terug in het onderzoek dat ze uitvoert naar de opvattingen van scholieren, onder meer over lhbti’ers. Volgens de gezondheidsmonitor van de GGD Amsterdam neemt de acceptatie voor deze groep onder middelbare scholieren af. ‘Tienerjongens denken conservatiever over onderwerpen als genderidentiteit en lhbti’ers dan meiden’, zegt Dekker.

Die tweedeling levert soms strijd op in het klaslokaal, blijkt uit de enquête van School en Veiligheid. Een docent vertelt daarin dat een deel van de meiden de discussie aangaat, ‘meestal zijn ze verbaal sterker’.

Maar de helft van de ondervraagde onderwijsmedewerkers op middelbare scholen ziet óók dat meiden zich soms of regelmatig oncomfortabel of onveilig voelen door uitspraken van jongens. Ze worden stiller, trekken zich terug. Een leraar schrijft dat de sfeer soms grimmig wordt. Een andere heeft de indruk dat meiden zich ‘steeds meer terug laten duwen in het onderdanige man-vrouwpatroon’.

Ook jongens gaan gebukt onder ‘dat hele masculiene’, zegt Koenders. ‘Ik weet van sommige jongens dat ze het machogedrag zo vervelend vinden dat ze niet meer naar school willen.’ Het blijkt ook uit de enquête: 39 procent van de docenten ziet dat jongens zich soms ongemakkelijk of onveilig voelen door opmerkingen van andere jongens over hoe je een goede man moet zijn.

Bij lhbti-leerlingen is dit percentage met 59 procent nog een stuk hoger: zij zitten het vaakst klem, blijkt uit de enquête. Uit de gesprekken die de Volkskrant voor dit verhaal met docenten voerde komt geregeld naar voren dat Paarse Vrijdag de laatste jaren moeilijker ligt. Leerlingen tuigen protestacties op tegen deze dag die draait om acceptatie en emancipatie van lhbti-leerlingen. Ze vertellen over groepjes lhbti-leerlingen die – ook buiten Paarse Vrijdag – met eten worden bekogeld, of in whatsappgroepen worden lastiggevallen.

‘Labiele’ juffen

Nog een opvallende uitkomst: bijna een op de drie vrouwelijke onderwijsmedewerkers die de enquête invulde, heeft weleens meegemaakt dat haar autoriteit door leerlingen wordt ondermijnd vanwege haar vrouw-zijn. Of dat door de manosfeer komt valt niet te zeggen, zegt Heerkens van School en Veiligheid. ‘Het is bij mijn weten voor het eerst dat dit onderzocht is in Nederland.’

De vrouwelijke docenten die de Volkskrant sprak, ervaren zelf geen autoriteitsprobleem. Maar basisschoolleraar Jans herkent het wel bij collega’s. Niet alleen leerlingen ondermijnen het gezag van vrouwelijke docenten, ziet hij. ‘Ik had ooit een gesprek met de ouders van een jongen die heftige dingen roept en moeite heeft om de autoriteit van vrouwelijke leraren te accepteren. Een van de ouders zei: ‘Jullie hebben ook veel te veel labiele juffen in dienst.’’

Vrouwelijke onderwijsmedewerkers signaleren in het onderzoek van School en Veiligheid wat vaker vrouwonvriendelijk gedrag in de klas (61 procent) dan mannen (50 procent). Een vrouwelijke middelbareschooldocent die anoniem wil blijven, vertelt dat een leerling uit haar klas enthousiast vertelde dat ze in het weekend bij een feministisch protest was. ‘Daarop zei een jongen: ‘Typisch vrouwen, altijd zeuren en klagen.’’ Toen ze het met een mannelijke collega besprak, haalde hij zijn schouders op. Zo was hij op die leeftijd ook – en dat is toch goed gekomen?

Troef in handen

De helft van de ondervraagde onderwijsmedewerkers heeft het gevoel dat ze niet genoeg weten over de manosfeer en hoe ze hier in de klas mee moeten omgaan. ‘Op onze website kunnen leraren lezen hoe ze dit kunnen doen’, zegt Heerkens. ‘Het is aan schooldirecties en ook aan de overheid om leraren de ruimte te geven zich hierin te verdiepen én ervoor te zorgen dat het schoolbreed wordt aangepakt, niet alleen door een handjevol docenten die er meer oog voor hebben.’

Gelukkig ligt er, afgaande op de enquête, op Nederlandse scholen een stevig fundament om de strijd tegen vrouwonvriendelijke opvattingen aan te gaan: acht op de tien leraren zeggen een warme band met jongens te hebben. Heerkens: ‘Als we van íéts weten dat het spanningen in de klas vermindert, is dat een goede relatie tussen docenten en leerlingen.’

Daarom vindt de anonieme vrouwelijke docent het verdrietig dat sommige mannelijke collega’s hun goede band met een jongen niet op het spel willen zetten door hem aan te spreken op zijn gedrag – ook uit de enquête blijkt dat een op de zes leraren bang is om jongens van zich te vervreemden door hun ideeën over mannelijkheid af te wijzen. ‘Het is geweldig om als docent een rolmodel te kunnen zijn voor een leerling die dat misschien wel hard nodig heeft. Die band moet je koesteren, maar bovenal benutten, door de moeilijke gesprekken aan te gaan.’

https://archive.vn/mIEBG

Hallo dames!

2 jaar geleden ben ik ten huwelijk gevraagd en aankomende oktober gaat het dan toch echt gebeuren. Ik ga trouwen!

Echter ben ik de eeste in mijn vriendengroep die gaat trouwen en ikzelf heb maar 2 keer een bruiloft bijgewoond als avondgast dus ik heb niet echt veel kunnen ervaren bij andere bruiloften.

Mijn vriend en ik hebben gekozen om te trouwen in het stadhuis. Met aansluitend dineren en daarna een activiteit. Allemaal in (bijna) dezelfde straat. Wij hebben dus geen vaste locatie voor de hele dag. De dag komt er zo ongeveer uit te zien:

16:00 - 17:00 Ceremonie

16:45/17:30 - 20:30 Dineren totaal 30 gasten

20:15/20:45 - 2:00 Activiteit/feest + avondgasten totaal +/- 55 gasten

Begintijden staan niet vast want ik heb bij het dineren en bij de activiteit een beetje flexibiliteit aangevraagd ;) dus niets staat strak. Alleen het begin van de ceremonie.

Mijn vriend en ik zijn er nog niet helemaal uit of wij een fotograaf willen. Wij hebben beide een hekel aan foto's/verplicht poseren. Wij hadden het idee om een paar digitale/wegwerp camera's aan de gasten te geven zodat zij de gehele dag foto's kunnen maken wanneer ze willen en van wat zij willen. Zodat wij achteraf ook de dag kunnen ervaren door hun ogen. Wees niet ongerust, mijn schoonmoeder voelt zich al super verantwoordelijk voor een paar mooie foto's van ons.

Je voelt 't misschien al, deze bruiloft is niet zoals een bruiloft met de standaard protocollen. Zolang het maar een gezellige en goed geplande dag is, is het voor ons geslaagd.

Nu is mijn vraag aan dames die ook dezelfde soort invulling hebben gehad bij hun bruiloft wat jullie ervaringen waren. Wat had je achteraf gezien anders willen doen en welke dingen waren perfect?

En alle andere leuke inspiraties en toevoegingen zijn natuurlijk ook welkom!

Hey iedereen. Ik hoop dat de titel niet te raar overkomt, sorry.

Ik ben een tijdje geleden verhuisd van een grote stad naar het platteland. Mijn partner en ik zijn allebei prima met vrienden maken en we hebben kleine kinderen, dus we ontmoeten veel mensen. Ik heb er alle vertrouwen in dat we hier zullen aarden. Alleen iedereen die we ontmoeten is zo... netjes. Ik heb daardoor niet het idee dat ik mezelf kan zijn.

Ik begrijp dat niet iedereen hetzelfde is, en dat dat goed is. Alleen zoek ik mensen bij wie ik gewoon kan drinken/feesten/schelden/doen wat ik normaal doe zonder dat daar over geoordeeld wordt. Ik ben echt geen losgeslagen persoon. Maar mezelf constant filteren is vermoeiend, het voelt alsof ik steeds de rol speel van de nette mama. Het is goed om dat af en toe te kunnen laten vallen.

Woon in een net dorp van 2000 mensen, er zijn wel grotere dorpen of kleine stadjes op fiets/auto afstand. Er zit bij mij in de buurt helaas geen rugby vereniging, en waterpolo is al "bezet" in ons huishouden. Ik zoek meiden (vrouwen) van rond de 30. Ben niet een super sportief persoon maar kracht- en vechtsporten liggen me goed. Hobby's zijn allemaal okay, behalve scouting (lang verhaal). Ik dacht de vrouwen hier meer zouden høken, maar ik zie vooral jonge gasten.

Heeft iemand een goede tip?

Onze dochter heeft al sinds ze ongeveer 8,5 is beginnende haartjes op vagina vulva en oksels. Ondertussen begint het bij de oksels steeds meer op te vallen en krijgt ze meer reacties daarop van andere kinderen. Ze is nu 9,5 en ze vindt het zelf prima, “iedereen krijgt het toch!”, hoewel ze de opmerkingen niet altijd fijn vindt. Ze twijfelt of ze wil scheren, ook omdat de haartjes nu nog zacht en vrij licht van kleur zijn en bang is dat ze harder terug komen.

Herkent iemand dit en hoe gaan jullie er mee om?

We zijn langzaamaan aan het denken aan een tweede. Ik vind het moeder zijn echt geweldig, maar zwanger zijn was absoluut niet m'n hobby. Ik zie daarom erg op tegen zwangerschap met dreumes/peuter en de eerste tijd erna lijkt me ook pittig.

Ik ben daarom benieuwd naar ervaringen: hoeveel tijd zat er tussen jouw zwangerschappen en hoe was het om zwanger te zijn en de nieuwe baby te introduceren de eerste maanden?

Hoi,
Ik en m’n man hebben langere tijd geleefd zonder teveel na te denken over geld, omdat het kon.
Ik zou daar graag nu verandering in brengen en hier en daar wat meer snijden om te sparen voor een toekomstig huis.

Ik merk dat mijn man hier wat meer moeite mee heeft. Het is vooral het idee dat hij er dus regelmatig (dagelijks?) over na moet gaan denken.

Hebben jullie tips voor dit gesprek? Financiële tips mag ook altijd.
Allebei bv zoveel euro per maand minder gaan uitgeven en dan zelf kiezen waar je dat van afhaalt?

Ik wil ieder geval voorkomen dat we alleen op boodschappen gaan bezuinigingen. Want ik kook en doe de boodschappen dus dat komt die mental load weer alleen maar bij mij. Ik wil hem echt erbij trekken maar hij heeft wel weerstand. 🤪

De positie van een vrouw staan al sinds dat we leven (helaas!!!) onder druk. Er bestaan organisaties die zich inzetten voor de positie van vrouwen. Ik heb geprobeerd om die van NL & BE samen te bundelen en ze in dit overzicht te zetten. Ongetwijfeld dat ik wat vergeet, dus vul gerust aan!

🚨 Bevind je je in een onveilige situatie of maak je je zorgen om iemand die zich in een onveilige situatie bevindt -op welke manier dan ook- neem een kijkje hier.

🇳🇱 Atria is een nationaal kennisinstituut en verzamelt, beheert en deelt het erfgoed van vrouwen. En zet zich op basis van onderzoek en feiten in voor gelijke behandeling van vrouwen en mannen in alle diversiteit.
🇳🇱 Bureau Clara Wichmann is een juridische stichting, die al veertig jaar werkt aan gendergelijkheid en een betere maatschappelijke en juridische positie van vrouwen in Nederland.
🇳🇱 Femmes for Freedom strijdt voor bi-culturele meisjes en vrouwen die hun rechten kennen en zelf beslissen over hun lichaam, leven en geld.
🇳🇱 iLegalevrouw.nl is bedoeld voor iedereen die hulp verleent aan vrouwen zonder verblijfsvergunning.
🇳🇱 Het Katholiek Vrouwen Dispuut (KVD) is een vereniging die maatschappelijk actieve vrouwen verbindt.
🇳🇱 De Nederlandse Vrouwen Raad is de koepel van (zelf-)organisaties die zich inzetten voor het versterken van de positie van vrouwen in Nederland.
🇳🇱 Het Netwerk Katholieke Vrouwen Nederland (NKV) is een open netwerk van en voor vrouwen die vanuit haar katholieke levenshouding de volgende speerpunten belangrijk vinden.
🇳🇱 Netwerk VN-vrouwenverdrag controleert of Nederland zich houdt aan de verplichtingen uit het VN-Vrouwenverdrag.
🇳🇱 Samen naar de Kliniek is een Nederlandse non-profitorganisatie (stichting) die gratis en vertrouwelijk abortusbuddy’s inzet voor mensen die een abortus ondergaan en niet alleen naar de kliniek willen of kunnen gaan
🇳🇱 Stem op een Vrouw streeft ernaar dat alle meisjes en vrouwen in Nederland zichzelf gerepresenteerd zien in de politiek.
🇳🇱 SharePower zet zich in voor een Limburg met gelijke kansen voor iedereen – in het bijzonder voor vrouwen. 
🇳🇱 Stichting Avrasya bevordert de emancipatie, integratie en participatie van niet-westerse vrouwen en gezinnen in de Nederlandse samenleving.
🇳🇱 Stichting Geboortebeweging zet zich in voor de rechten van vrouwen tijdens zwangerschap en bevalling in de Nederlandse geboortezorg.
🇳🇱 Stichting Overgang & Hormonen is een onafhankelijke stichting en vormt de belangenorganisatie voor vrouwen in de overgang die informatie zoeken over de overgang.
🇳🇱 De Steungroep Vrouwen zonder verblijfsvergunning (SVZV) zet zich in om de positie van vrouwen die zonder geldig verblijfsdocument in Nederland verblijven te verbeteren.
🇳🇱 Vrouwen van Nu versterkt de leefomgeving met de (lokale) kracht van vrouwen.
🇳🇱 Women’s International Zionist Organization (WIZO), is een internationale organisatie met duizenden Joodse vrouwelijke vrijwilligers in circa vijftig landen.
🇳🇱 Het Women's Business Initiative International (WBII) is een gemeenschap van zakenvrouwen, freelancers en solopreneurs die kennis en ervaring delen.
🇳🇱 WOMEN Inc. komt is een organisatie die zich inzet voor een betere positie van álle vrouwen in Nederland.

🇧🇪 Amazone is een tweetalige organisatie die verenigingen en individuen samenbrengt en ondersteunt in hun engagement voor de rechten van vrouwen* en genderminderheden.
🇧🇪 Femma is een grote Belgische sociaal-culturele vrouwenvereniging, actief in Vlaanderen en Brussel, die vrouwen verbindt via lokale groepen en zich inzet voor gendergelijkheid en de positie van vrouwen.
🇧🇪 Ferm is een verbindend netwerk met een breed aanbod van activiteiten en diensten. 
🇧🇪 Furia is een feministische organisatie die zich inzet voor een solidaire, gelijke en inclusieve samenleving.
🇧🇪 Keertij streeft naar een wereld waarin relaties vrij zijn van geweld en waarin iedereen gelijke kansen heeft.
🇧🇪 De Vrouwenraad is de koepelorganisatie voor verenigingen en organisaties die werken aan gelijke kansen en rechten voor alle vrouwen.
🇧🇪 Rebelle strijdt voor vrouwen en hun bondgenoten tegen onrecht op het kruispunt gender, gezondheid en opvoeding. 
🇧🇪 RoSa vzw informeert, documenteert en sensibiliseert over gendergerelateerde kwesties en feminisme.
🇧🇪 Vrouw & Maatschappij (V&M) is de grootste politieke vrouwenbeweging van Vlaanderen.
🇧🇪 ZIJkant wil gelijke toegang geven voor vrouwen tot de politieke en economische macht, en een vrije en veilige publieke ruimte.

Mijn partner en ik hebben besloten om te proberen zwanger te worden, maar ik ben benieuwd: volg je dan gelijk al alle adviezen voor zwangere vrouwen op? (Geen alcohol, rauw vlees, rauwe vis, kattenbak niet verschonen, geen kiemgroente, etc.).

We hebben geen haast en willen het de aankomende maanden gewoon rustig aan doen en kijken wat er gebeurt. Dus nog geen ovulatietesten, planningen, druk op dat het nu moet gebeuren, maar wel allebei heel blij als het wel lukt.

Waar ik tegen aan loop: wat doe je in dat geval met alle adviezen qua voeding en geen alcohol, volg je die ook al heel streng op zonder te weten of je zwanger bent? Met name in het “twee weken grijs gebied” na eisprong / maar voor een positieve zwangerschapstest. Ik wil het graag goed doen, maar tegelijkertijd ook nog niet te hard van stapel lopen met de overload aan adviezen rond zwangere vrouwen.

Ben dus heel benieuwd hoe moeders dit deden, was het ook al geen rauwe vis, zachtgekookt ei, filet American taugé, alcohol en kattenbak verschonen? Of begon je hiermee na uitblijvende ongesteldheid/zwangerschapstest?

Hi, ik was net door de nieuwe collectie aan het scrollen van een webshop.

Tot mijn verbazing en verdriet zie ik daar weer de capri jeans, slim fit.

Waarom, is dit weer een trend?