u/Impossible-Baby-45

May 13, 2026

Simula ngayong araw, ipinapangako ko sa sarili ko na hinding-hindi na ako magsusugal. Pagod na akong makita ang sarili kong nasasaktan, nauubos ang pera, nawawalan ng katahimikan, at paulit-ulit na nagsisisi pagkatapos ng bawat pagkakamali. Ayoko nang bumalik sa buhay na puro pag-asa sa swerte pero sa huli ay talo pa rin.

Pinipili kong baguhin ang buhay ko para sa sarili ko, para sa pamilya ko, at lalo na para sa mga anak ko. Ayokong lumaki sila na nakikitang nahihirapan ako dahil sa maling desisyon. Gusto kong maging mabuting halimbawa sa kanila — isang magulang na lumalaban, nagsisikap, at hindi sumusuko sa buhay.

Hindi magiging madali ang lahat, pero alam kong mas mahirap manatili sa maling nakasanayan. Simula ngayon, bawat perang kikitain ko ay iingatan ko. Bawat oras na dati kong inuubos sa pagsusugal ay gagamitin ko na lang sa mas makabuluhang bagay at para sa kinabukasan ng mga anak ko.

Alam kong marami pa akong kailangang ayusin, lalo na ang mga utang ko. Pero naniniwala ako na mababayaran ko rin lahat ng iyon paunti-unti, sa tamang paraan, at sa marangal na paghihirap. Hindi man mabilis, pero sigurado akong darating ang araw na magiging maayos din ang lahat basta hindi na ako babalik sa sugal.

Kapag dumating ang tukso, aalalahanin ko kung bakit ko ito sinimulan. Aalalahanin ko ang mga anak ko, ang mga pangarap nila, at ang responsibilidad kong maging matatag para sa kanila. Hindi ko hahayaang kontrolin ng sugal ang isip, emosyon, at buhay ko.

Naniniwala ako na kaya kong magbago. Kaya kong bumangon at gumawa ng mas maayos na desisyon araw-araw. Hindi ko kailangan ng sugal para sumaya o umasenso. Ang tunay na panalo ay ang pagkakaroon ng tahimik na isip, malinis na konsensya, at maayos na buhay kasama ang pamilya ko.

Ito ang araw na pipiliin kong mahalin at respetuhin ang sarili ko. Ito ang araw na tatapusin ko ang maling bisyo at sisimulan ang bagong direksyon ng buhay ko para sa mga anak ko at sa kinabukasan naming pamilya.

Hinding-hindi na ako magsusugal.

At unti-unti, mababayaran ko rin lahat ng utang ko.

— Pangako ko sa sarili ko at para sa mga anak ko.

Hindi ko na talaga kaya. Sobrang adik na ako sa sugal at pakiramdam ko unti-unti nang nasisira buhay ko. Nagsimula lang lahat noong May 2025. Akala ko libangan lang, pampalipas oras, “try lang.” Sa umpisa nananalo pa ako kaya lalo akong naengganyo. Akala ko kontrolado ko. Akala ko kaya kong tumigil anytime.

Pero habang tumatagal, lumalala. Kada talo gusto kong bawiin. Kada panalo gusto ko pang dagdagan. Hanggang sa naging cycle na siya araw-araw. Gigising akong iniisip yung sugal. Matutulog akong iniisip yung talo ko. Yung pera na dapat para sa sarili, pamilya, future — nauubos lang sa ilang pindot.

Ang sakit kasi aware naman ako sa ginagawa ko pero parang hindi ko mapigilan sarili ko. Ilang beses ko nang sinabi na “last na ‘to,” pero babalik pa rin ako. Sobrang nakakahiya. Hindi ko na kilala sarili ko. Dati may pangarap ako, may disiplina ako kahit papaano. Ngayon puro kaba, guilt, at anxiety na lang nararamdaman ko araw-araw.

May mga gabi na hindi ako makatulog kakaisip kung paano mababawi lahat. May moments na gusto ko na lang mawala kasi pagod na pagod na utak ko. Hindi ko na alam paano magsisimula ulit. Pakiramdam ko mag-isa lang ako at walang nakakaintindi kung gaano kahirap kalabanin yung addiction na ‘to.

Pinaka masakit yung alam mong ikaw mismo sumisira sa sarili mong buhay pero parang may parte ng utak mo na ayaw tumigil. Nakakaubos siya ng pera, oras, tiwala, relationships, at peace of mind. Totoo pala talaga na hindi lang financial problem ang gambling addiction — mental at emotional torture din siya.

Nagpo-post ako dito kasi gusto ko lang ilabas lahat. Siguro gusto ko rin marinig sa mga taong naka-experience nito kung paano kayo nagsimula ulit. Paano kayo tumigil. Paano niyo hinarap yung shame at guilt. Kasi sa totoo lang, takot na takot na ako sa sarili ko ngayon.

Ayoko nang mabuhay nang ganito. Gusto ko nang makawala.

Habang tinatype ko to nagiisip Ako ng Hindi magandang Gawin sa Sarili ko 😭😭😭