u/AyDillyDogWhatItDu

My psychiatrist and I (30F) have been trying to find the medication and dose that works best for me since last October. As you can tell by this post we still haven’t found it and I am worried we won’t.

I started with methylphenidate 18 mg (Sandoz). This did not work and we went to Elvanse 20mg, 30mg, 40mg and 50mg. I could tell the dose on 50mg was too high so i requested to start on 30mg again but for a longer period (we did all of them for 2 weeks and I wanted to try it for at least a month. As suspected the 30mg didn’t do anything. The 40mg that I am on now helps sometimes, but mainly when I am already in the zone. Literally typing this from bed at 10:40.

However, due to some heavy stuff that’s been going on in my private life and stress from work I feel like I’ve been doing worse and worse and that the meds are not working at all anymore. I am panicky, stressed out, tired, and when speaking my thoughts are all over the place and I cannot form proper sentences. I feel like I am behind with everything, everybody dislikes me and I am about go get fired (I know this is just my brain playing tricks, but I don’t know why).

Are there people out here that went through something similar and have tips?

Sinds 1.5 jaar werk ik (30F) op de beleidsafdeling van een publieke organisatie die vaak in het politieke daglicht staat. De onderwerpen waarmee ik mij bezighoud staan dan ook vaak in de schijnwerpers. De organisatie zelf is heel chaotisch. Het is moeilijk om te landen (iets wat vele andere collega’s ook aangeven en ik ben nooit ingewerkt (dit doen ze tegenwoordig wel).

Normaal gesproken ging ik altijd goed op de reuring, maar sinds kort merk ik dat dit niet meer zo is. Eind vorig jaar is er in mijn privé leven iets heftigs gebeurt, ben ik daarnaast (opnieuw) gediagnosticeerd met adhd en zit ik in het traject van medicatie en het proberen te vinden van de juiste dosering.

Waar werk voorheen mijn ‘safe space’ was, is dit sinds kort veranderd. Door miscommunicatie waren verwachtingen tussen mij en mijn manager niet duidelijk en heeft dit geleidt tot het te laat aanleveren van een document. Dit is achteraf netjes opgelost met lof van het bestuurslid.

De avond daarvoor belde mijn manager mij echter op en in plaats van dat ze constructieve feedback gaf viel ze mij aan en bevroeg ze mij op wat ik de hele dag had gedaan en hoe ik dit in mijn vorige baan deed. Dit was het eerste ‘incident’ op werk in 1.5 jaar tijd. De manier van communiceren liet bij mij een nare smaak achter.

Tijdens mijn vorige evaluatiegesprek werd aangegeven dat als ik zou blijven doen wat ik nu doe ze geen reden zouden zien om mij geen vast contract te geven. Nu heb ik volgende maand opnieuw een evaluatie en merk ik dat ik er enorm tegenop kijk en ook het idee heb dat ik geen vast contract zal krijgen.

Tegelijkertijd vraag ik mij steeds vaker af of deze functie dan wel organisatie überhaupt bij mij past. En of ik deze functie wellicht niet beter kan uitvoeren bij een minder chaotische organisatie. Ik twijfel of ik de functie niet aankan of dat ik de organisatie gewoonweg niet aankan?

Ik overweeg daarnaast ook een zij-instroomtraject richting het onderwijs. Ik heb al eens meegelopen op een mbo en kreeg daar echt energie van. De grote vraag is echter of dit financieel reëel is. Ik verdien momenteel ongeveer €3.500 netto en ben op dit moment de enige inkomstenbron in ons gezin. Ik weet dat het docentschap ook stressvol kan zijn, maar ik had juist het idee dat ik er veel energie uithaalde.

Ik ben benieuwd of er mensen zijn die zich in grote lijnen herkennen in mijn situatie? Zijn er mensen die dezelfde functie ergens anders zijn gaan uitvoeren? Of hebben jullie een overstap gemaakt naar een hele andere functie/organisatie?