Arkadaşlar ben açılmamış bir trans kadınım ve geçici evlilik için bir kadınla evlenmeyi düşünüyorum. Şöyle bu kadın çocukluğunda abisi tarafından taciz edilmiş , , annesiyle abileri tarafından sürekli dövülen , telefonu bile olmayan , kapının önüne bile çıkması yasak bir kız . İkimizinde kurtulabilmek için evlenmemiz lazım , evlenip uzak bir şehre kaçacağız . İkimizde erkeklerden hoşlanıyoruz bu yüzden aramızda aşk değil sevgi olacak . Ancak sıkıntı şu : ailem kesinlikle izin vermez , çünkü 18 yaşında olduğumda hala 11. Sınıf öğrencisi olacağım (şu an 18e 9 ay var ) . Hem ben biraz da gizli şekilde anti androjen kullanıyorum bu yüzden büyük durmuyorum . İşin yok evim yok ama part time çalışıp kirada oturmayı düşünüyoruz , ama ailem kesinlikle o kızı almak istemez çünkü ben o zaman 18 yaşımda olacağım ve hala çocuk görünümlüyüm param yok evim yok . Kız da aynı şekilde onun ailesini nasıl ikna edebilirim , kendi ailemi nasıl ikna edebilirim ? Biliyorum çok zor bir şey ama nasıl . Eğer 18 olduğum gibi evlenemezsek ailesi onu şeytan birisine verecek.

Sabotajın Gerçek Anlamı: Gerald O. Desmond’un kaleminden, 1913 tarihli bir IWW klasiği

“Sabotajın Önemi” başlıklı bu deneme, Industrial Worker gazetesinin 12 Haziran 1913 tarihli 5. cilt, 12. sayısından yeniden yayımlanmıştır. Industrial Worker, Dünya Sanayi İşçileri Birliği’nin (I.W.W.) resmi yayın organıydı. Yazar Gerald O. Desmond’ın, daha ziyade "Ragnar Redbeard" müstear ismiyle tanınan Arthur Desmond’ın kullandığı sayısız takma addan biri olduğu tahmin edilmektedir.

Halk arasında “Wobblies” olarak bilinen I.W.W., “Güç Haktır” sloganını açıkça sahiplenen yegane radikal örgüt olarak dönemin diğer yapıları arasından sıyrılıyordu. Ahlakçı ve hukukçu safsataların çıplak kudret adına böylesine açık biçimde reddedilmesi; örgütün literatürüne, şarkılarına, konuşmalarına ve örgütlenme faaliyetlerinekadar her alanına işlemiş ve etki alanındakiler üzerinde silinmez bir iz bırakmıştı. Dönemin önde gelen Wobbly isimleri, bu fikri doğrudan şu sözlerle haykırıyordu:

“Kudrettir hakkı doğuran.” - Walker C. Smith, Industrial Worker, 4 Haziran 1910 Cumartesi
“Zaferleri kazanan haklılık değildir; elzem olan kudrettir. kudret, hakkı ancak mümkün kılar” - Elizabeth Gurley Flynn, The Spokesman-Review, 20 Aralık 1909 Pazartesi, s. 8
“Missoula’da zafer bizim oldu, Spokane’de de kazanabiliriz. Kudret, kendi hakkını yaratır.” - Elizabeth Gurley Flynn, Industrial Worker, Cilt 1, Sayı 34, 10 Kasım 1909
“Toplumun en güçlü sınıfının çıkarına ters düşen her şey 'haksızlık' sayılır. Başka bir deyişle: Kudret neyse, hak odur.” - Oscar Ameringer, “Oscar Peynirin Tamamını İstiyor”, The Miners Magazine, Cilt 13, Sayı 502, 6 Şubat 1913

Soyut “hak” iddialarının üzerinde yükselen bu sınıf iktidarı felsefesi, Desmond’ın bu denemede ileri sürdüğü devrimci sabotaj propagandasıyla tam bir paralellik gösteriyordu.

SABOTAJIN ÖNEMİ (Gerald O. Desmond)

Devrimciler arasında dahi, sabotaj propagandasının ve eyleminin derin manasını, onun gerçek anlamını kavrayabilenlerin sayısı kaç? Onun dönüştürücü ve aydınlatıcı gücünü idrak edebilen kaç kişi var?

Sabotaj, devrimin öncüsüdür; kölelik dininin, ahlakının ve etiğinin yerle bir edilmesidir. Sınıf mücadelesine dair berrak bir kavrayışın göstergesidir. “Ortak çıkarlar” dogmasının açıkça reddidir. İşçilerin cehennem korkusunu ve cennet inancını artık tamamen geride bıraktığını, proletaryanın savaş zırhını kuşandığının ilanıdır.

Herhangi bir sınıf toplumunda, istisnasız her şey sınıfsal bir nitelik barındırır. Bir sınıf üretim alanında egemenliğini kurduğunda, kendi dinini, etik kodlarını ve ahlakını toplumun bütününe dayatır. Bugün egemen olan, kapitalist sınıftır. Dolayısıyla bugünün dinleri, ahlakı ve etiği; kapitalist sınıfın işçilere öğretilmesini ve dikte edilmesini buyurduğu, kendi egemenliğini ve sömürüsünü ebedileştirecek cinstendir. Karşımızdakiler; işçinin efendisine kayıtsız şartsız itaatini, uysallığını ve boyun eğmesini vazeden dini öğretilerdir. Öyle dinler ki bunlar, buradaki sefaletimizi önemsizleştirir. Öyle dinler ki öte dünyada muazzam ödüller vaat eder. Öyle dinler ki mülkiyete, yani bizim tarafımızdan onların mülkiyetine, saygı duymayı emreder. Öyle dinler ki mülkiyet düzenini, bizim emeğimizle onların çıkarına işleyen o düzeni, savunur. Bugün “ahlaklı” olmak, “etik” olarak doğru addedilmek; kendi varlığımızı hiçe saymak, karın tokluğuna köle gibi çalışmak ve üstlerimizin önünde diz çökmekten ibarettir.

İşçi sınıfı bu pratikleri sürdürdüğü ya da bunlara herhangi bir şekilde bağlı kaldığı müddetçe, efendilerin keyfi yerinde, canı güvendedir. Bu tür sanrılar ve hurafelerle eli kolu bağlanan bir işçi sınıfı, bilinçli bir mücadele yürütemez; kendini kölelikten azat edemez. Fakat ya o köleler, bu kölelik uykusundan bir gün uyanıverirse? Ya düşünmeye başlayıp, hayatın tüm güzelliklerini tam da şu an, burada talep ederlerse ve o "gökteki hayali ödül" masalını cehennemin dibine gömerlerse? Ya patronun kendilerinden “doğal olarak üstün” bir velinimet olduğu yalanını çöpe atıp; onun bir düşman, bir sömürücü ve bir asalak olduğunu idrak ederlerse? Dahası, kendi çıkarlarına olan her şeyi “iyi” ve “meşru”, patrona yarayan her şeyi ise “kötü” ve “gayrimeşru” sayan yeni bir etik kurup bunu fiilen hayata geçirirlerse? Egemen sınıf böyle bir iradenin karşısında ne kadar tutunabilir? Ne kadar?

İşte böylece yeniden sabotaja; onun barındırdığı manaya ve dönüştürücü değerine dönüyoruz. Fiilen hayata geçirilen her sabotaj eylemi, kölelik ahlakının, etiğinin ve dininin açıkça yadsınmasıdır. Bu eylem; zihinsel prangalarından zaten sıyrılmış ya da sıyrılmakta olan bir bireyin, bir sınıfın eylemidir; çünkü onlar artık kendi kudretlerinin farkındadır. Kodamanların yüreği ağzındadır. Kafaları hâlâ sislerle kaplı halde devrim lakırdısı eden Ütopistler, “salon sosyalistleri” ve "tatlı su isyancıları" ise sabotajı karalamakla ve kınama önergeleri yayımlamakla meşguldür.

Fakat kodamanların öfkesine, "kızıl-sarı" ittifakın kopardığı tüm yaygaralara rağmen bu hareket diz çökmeyecek. Propagandası her geçen gün tabana yayılıyor, eylemleri daha yaygın hale geliyor ve bilinçli bir kararlılıkla çok daha kesin sonuçlar veriyor. Sabotaj kalıcıdır; başkaldıran, zihinsel prangalarından sıyrılmış bir proletarya için tarihsel evrimin bugüne dek dövdüğü en büyük aydınlatıcı güç, en amansız silahtır.

r/radikalperspektif

“Bak bakalım yiğidin gözüne, korkudan eser var mı?”

Devlet olmazsa yolları kim yapcak

Milliyetçilik fransız devriminde icat edilmemiş miydi, bu Yunanlar neden herkese barbar deyip duruyor?

“Kamâléism Nedir?” - Cumhuriyet Gazetesi, 24 Ocak 1929 ve Akşam Gazetesi, 28 Mart 1930 (dönemin ortalama memur maaşı aylık 25 lira idi)

68 kuşağı hakkında dusunceleniz

Selam

Bookchin hiyerarşinin her türlüsüne karşı çıkarken; doğrudan demokrasiyle mecliste alınan bir kararın, o karara katılmayan bireyler üzerinde kurduğu bağlayıcılık, toplumun birey üzerindeki hiyerarşisi olarak tanımlanabilecek yeni bir tahakküm biçimi yaratmıyor mu?

Daniel Guerin'in Proudhon ve Bakunin arasındaki ilişkiyi anlattığı ve aralarındaki yadsınamaz bağı açıkladığı "Proudhon’dan Bakunin’e" , Proudhon veya Bakunin'i küçümseyen ve birisi için diğerinden vazgeçen liberterler için yazıldı. Keyifli Okumalar!

Sabotajın Gerçek Anlamı: Gerald O. Desmond’un kaleminden, 1913 tarihli bir IWW klasiği

Sabotajın Gerçek Anlamı: Gerald O. Desmond’un kaleminden, 1913 tarihli bir IWW klasiği

Stirner hakkında düşünceleriniz neler

Size Anarşizm için artı-toplamlı bir toplumsal sistem demek doğru olur mu?

Elisée Reclus’un “Anaerki ve Ataerki” metni, insanlık tarihindeki aile, evlilik ve toplumsal düzen biçimlerini tarihsel ve antropolojik bir bakışla inceler. Metin, "anaerkillikten" ataerkilliğe geçişi; savaş, mülkiyet ve güç ilişkileri üzerinden ele alır. Keyifli Okumalar!