u/zenbutboredaf

Öncelikle merhaba umarım zamanınızı çok almıyorumdur. Konu şu ki annem, babam tarafından psikolojik istismara maruz kalıyor ve ben hiçbir şey yapamıyorum. Annem ev hanımı, babam öğretmen. 29 yıldır evliller yanlış bilmiyorsam. Biz 5 kardeşiz ve babam küçüklüğümden beri bizim yanımızda (bize de söylüyor ama artık takmıyorum) ya da değil anneme onur kırıcı ithamlarda bulunuyor. Sürekli dış görünüşünü, eğitim durumunu ya da bazen gülüş şeklini bile küçümseyici sözler söylüyor. Ben veya kardeşlerimden biri karışınca bize de söylüyor. Küçükken annem bize hiç hissettirmezdi, annemin bize "mal" dediğini bile bilmem. Fakat babam sürekli "Siz anca oturun, sizin yerinize kümes hayvanı beslesem daha iyiydi, anneniz zaten hipopotam, göbeğini geriye çek, dışarıdaki kadınlara bak sen niye bakımsızsın (babam bakım ürünlerine para vermez)" benzeri şeyleri söylüyor evde. Bazen iyi anına denk geliyorsak sıkıntı yok ama onun istediği bir şey olmayınca hemen (affınıza sığınaraktan) "Sı**** senin kalıbına, ***** yiyin." gibi şeyler diyor. Daha da ilginci biz kardeşler arasında şaka amaçlı salak bile desek bize kızıyor. 29 yıldır evlilermiş, şimdi niye sıkıntı oldu? diye soracak olursanız bunca yıl annem hep içine attı, idare etti. Dışarıdan kimseye doğru düzgün belli etmedi. Ancak şu son 2 yıldır annemin durumu kötüye gitmeye başladı. Ağır depresyonu var, zaten uzun süredir depresyon ilaçları kullanıyordu fakat şimdi 120mg'lık hâlini kullanmasına rağmen etki etmediğini söylüyor. Biliyorsunuz ki ağır depresyonda insan en basit ihtiyaçlarını bile zor görebiliyor. Yine de annemin evi ne bir kere kirlidir ne de çocuklarından biri aç kalmıştır. Son zamanlarda çok fazla uyuyor ve duygu durumu çok kötü o yüzden istese de artık alttan alamıyor babamı. Bu son birkaç aydır babamın bu davranışlarından çok yorulduğu için oturma odasında kanepede bir büklüm yatıyor hep. Babam da buna da sinirlenip anneme "Kadınlık görevini yerine geitrmiyorsun (5 çocuk dünyaya getirmiş bir kadına diyor bunu) seni adaletli bulduğum kişilere şikayet edeceğim." falan diyor. Ayrıca annem ev hanımı olduğu için bir geliri yok. Annem babamda yalvarma yakarma bir kart almıştı limiti aylık 7k onu da böyle annem onun odasına gelmeyince ya da onunla köye gitmeyince işine geldiği gibi geri alıyor. Evde tam 4 kız var ve evdeki ped, ağda gibi şeylerin parasını falan da annem ancak o paradan alabiliyor. Annem çocuklardan biri hasta olunca genelde otobüsle kendi götürüyor o paradan. Özellikle babam onunla küsse inadına annemin maddi bir geliri olmadığını bilerek daha çok onu kısıtlıyor. Bize de çok para vermez zaten. Neden bu kadar şey anlattım çünkü şunu demek istiyorum annem 29 seneye yakındır bunları çekiyor ve artık kendine zarar gibi (çok inançlı biridir normalde kendisi) şeyleri düşünmeye başladı. Bazen bütün gün kendini kaldıracak gücü bulamıyor, ona yardım olsun diye biz de birkaç şey yapmaya çalışıyoruz kardeşlerimle fakat bu da babamın gözüne batıyor. "Sürekli yat, ne yararın var, kok otur." gibi ifadelerde bulunuyor. Aslında o kadar çok buna benzer olay var ki ne zaman birine anlatsam "Ama baban eve eli boş gelmiyor, ihtiyaçlarınızı karşılıyor, vefasız olmayın." diyorlar. Sanki her şey maddiyatmış gibi. Annem gözlerimin önünde eridi gitti. Bu gece de babam yatak odasından anneme (oturma odasında) geceleyin mesaj atıp duruyor. (annem yine oturma odasında yattı) "Pantolonumu çamaşır suyu lekesi ettin, onun parasını ver. Maaşından keseceğim. Sen böyle yap seni söyleyeceğim." falan. Kadın TV önünde el işi yapıyor diye o bile batıyor. Gece geç yatıyor diye annemi çocuk gibi azarlıyor. Ne olur bir hâl çare bulmama yardım edin. 29 yıl gitmiş ancak artık anneme 1 gün bile 10 sene gibi geliyor bu adamla. Dışarıdan herkesin sevdiği bir öğretmen. Yıllarca bana "Ne güzel baban öğretmen sıra sıra kitabın vardır." der dururlardı oysaki yarısını alırsa o kitapların yarısını annem elindeki 5 kuruşla alırdı. Babama göre biz hep en ucuzuna, en azına layığız bunu biliyorum zaten ancak onun cimriliğinden çok bizi insan yerine koymayışı koyuyor.