u/teidelijkaccount

Ik heb even getwijfeld waar ik mijn verhaal moet doen, maar begin wanhopig te worden dus ik start hier. Ik zal het proberen kort te houden.

Ik werk 5 dagen per week op kantoor. Momenteel een "creatieve" baan, hier voor 3 technische banen gehad. En tot nu toe vindt ik werken verschrikkelijk.

4 jaar geleden ben ik afgestudeerd. Ik heb een langdurige schooltijd gehad om het maar netjes te verwoorden. Op middelbare school begonnen op gymnasium, afgezakt naar vmbo, terug naar havo, 2 keer blijven zitten, uiteindelijk als 20-jarige geslaagd met een havo diploma.

Vervolgens eerste studie na half jaar gestopt, tussenjaar in buitenland (gewerkt), vervolgens nieuwe studie. Deze afgerond na 8 jaar (hbo studie). Ben op zich tevreden met de studiekeuze, maar de ellende begint pas echt na mijn studie.

Eerste baan, kantoorbaan. Lange dagen. Eerste 2 weken viel ik al bijna in slaap achter het bureau. Gigantisch saaie omgeving met oude mensen en oude werkwijzes. Collega's vertelden dat ik wel zou wennen aan kantoorwerk. Ik kon er niet aan wennen en ben na 1 jaar werken vertrokken.

2e baan was al vooruitgang. Weer kantoorbaan met meer afwisseling. Soms onderweg en thuiswerken. Moeite met verantwoordelijkheid en impostersyndroom. Na ongeveer 1 jaar ook vertrokken.

3e baan. Opnieuw kantoorbaan. Opnieuw lange dagen. Raakte erg onderprikkeld en had moeite met gebrek aan structuur in het bedrijf. Was geen duidelijke leiding en soms wist ik zelf niet wat ik aan het doen was. Werkzaamheden erg technisch, repetief en opnieuw saai. Ongeveer na een jaar vertrokken.

Nu 4e baan. Ik ben 2 maanden onderweg. Eerste week was top! Baan met meer creativiteit. Al snel kom ik erachter dat er extreem veel structuur is. Pauzes tot op de minuut afgemeten. Scheve blikken omdat ik 8 minuten te laat was (had verder geen afspraken). Veel controle. Veel verantwoordelijkheid, deadlines etc. Moeite met bedrijfscultuur. Wel connectie met mensen uit de werkplaats.

Ik trek het niet meer. De radio op de achtergrond die herhalend dezelfde programmering draait. De onnodig serieuze sfeer die er hangt. De humor die ik niet begrijp. De repetieviteit elke dag. Het notitieblokje in ieders hand tijdens de start-up om 9 uur stipt.

Ik ben ten einde raad. Dit klinkt wellicht als een luxe probleem, maar het heeft veel impact op mijn leven. Ik droom er snachts over en zondagavond heb ik buikpijn.

Ik heb altijd al gewerkt, vanaf mijn 14e. Werken heb ik nooit vervelend ervaren. Heb naast mijn studie altijd maximaal bijgewerkt vanwege het geld en de sociale contacten. Ik vindt mijn vak oprecht ook interesant. Begon eigenlijk nadat ik mijn opleiding had afgerond. In mijn vrije tijd spendeer ik er veel tijd aan. Kan soms tot 3 uur in de ochtend bezig zijn met eigen projecten. Heb mezelf veel aangeleerd. Maar ik krijg het gewoon niet voor elkaar om na 4 banen een plek te vinden wat bij me past. En langzamerhand ga ik het toch meer bij mezelf zoeken dan mijn omgeving. Heb ik ergens een verkeerde keuze gemaakt? Ik ben bang dat baan nummer 5 opnieuw ellende gaat worden.

Wat kan ik doen? Mocht je geen advies hebben, waar kan ik heen om erachter te komen wat het probleem is. Ik vermoed dat het probleem dieper in mijn karakter ligt (gezien de moeite met school etc.) Wellicht het probleem met stilzitten en onder controle staan. Ik heb namelijk ook moeite met lange zitten (vroeger kerk, nu kringverjaardagen). Ik heb geen moeite met sociale contacten. Misschien ADHD of ADD. Ik weet het niet.