u/Smart_Middle737

Ha allemaal,

Zelf ben ik 23 jaar heb ik op het oog best wel alles op een rijtje. Veel sociale contacten, hechte vriendengroep, vriendin, gaat goed met mijn opleiding, maar toch zit ik enorm met mij zelf in de knoop. Ik ben geen prater, ik stop het liefst alles weg en zorg er weer voor dat ik lach en het gezellig is. Ik merk dat dit steeds slechter gaat en ik het er lastig mee heb. Omdat iedereen mij kent als het gezelligheids dier en ik er niet makkelijk over praat zat ik na te denken over een psycholoog. Ik vind het zelf alleen enorm zwaar klinken, zo erg is het toch allemaal niet. Aan de andere kant denk ik dat het me wel zal helpen meer naar mijzelf te kijken en vooral naar mijn gevoelens.

Hoe denken jullie hier over?