u/NotYourWifey_1994

De Bulgaarse Anna (24) dacht dat ze in België in een restaurant zou werken. In plaats daarvan werd haar gsm afgepakt en moest ze seks hebben met wildvreemden. Ze kon ontsnappen, maar werd verraden. Maanden later postte een klant een opvallende review op een prostitutiewebsite. Eén opmerking zou Anna uiteindelijk bevrijden uit een schrikbewind van cocaïne, geweld en gedwongen prostitutie. Of hoe dit opvallende rechtbankdossier sterke gelijkenissen vertoont met de Vlaamse cultreeks ‘Matroesjka’s’ uit 2005. Dat de rechtbank de realiteit minder amusant vond dan de serie, bleek vandaag uit haar vonnis. “Er is geen enkele twijfel dat de twee verdachten schuldig zijn aan alle betichtingen.”

“Ik ben blij dat ik voor deze vrouw een écht verschil heb kunnen maken in haar leven”, stak eerste substituut Mickaël Splingard vorige maand van wal in de rechtbank. Centraal in het verhaal staat de 24-jarige Anna. Zij leefde op het Bulgaarse platteland met weinig geld en nog minder vooruitzichten. Op een dag kreeg ze een interessant voorstel van een kennis. In België had een vriend van hem een restaurant en hij zocht hulp. Lang hoefde Anna niet te twijfelen, en zo belandde ze in Kortrijk. Van werken in een restaurant bleek echter geen sprake. Integendeel, haar gsm werd afgenomen en al na enkele weken werd ze gedwongen om seks te hebben met wildvreemden in Kortrijk en Zaventem.

- Schrikbewind

Het scenario lijkt zo geplukt uit ‘Matroesjka’s’, een Vlaamse televisieserie van 20 jaar geleden over onder meer vrouwenhandelaar Ray Van Mechelen die in Oost‑Europa meisjes rekruteert om ze te exploiteren als prostituees. Alleen is dit de harde realiteit.

De Ray Van Mechelen in het hele verhaal is een Bulgaar: Emil H. (50) uit Kortrijk. Ook hij had een affaire met M.M., een van de meisjes die naast prostituee ook deels de touwtjes in handen had. Beiden voerden volgens het parket een schrikbewind over de meisjes. “Hij sloeg hen geregeld onder invloed van cocaïne en gaf hen ook drugs”, aldus het parket. “Toen zijn eigen vrouw - ook een prostituee - ontdekte dat hij een affaire had met M.M., sloeg hij haar bont en blauw.”

Toch slaagde Anna er na enkele maanden in om te vertrekken. Ze trok in bij een Vlaamse man. “Een goede man, een idealist die de wereld wilde veranderen en niets in ruil wilde hebben. Hij raadde haar dan ook aan om terug te gaan naar Bulgarije”, aldus Splingard. H. kon niet lachen met het ‘verraad’ en stond dan ook al snel aan de deur van die man. “Als je haar wil hebben, zal je ze moeten kopen”, klonk het op dreigende toon.

- 5 euro voor snoep

Uiteindelijk bood een Bulgaarse vriend hulp, of dat dacht Anna. “Met een list haalde hij haar weg bij de man om haar opnieuw onder te brengen bij H.”, aldus het parket. Het weerzien met H. was allerminst hartelijk en opnieuw moest ze zich prostitueren, met alle inkomsten voor H. en niets voor haar. “Al kreeg ik soms 5 of 10 euro om snoep te kopen”, voegde ze er in een verhoor aan toe.

Haar redding kwam uiteindelijk uit onverwachte hoek. Op de website Quartier Rouge, een soort bol.com voor prostituees waar ook reviews door gebruikers worden gepost, werd iets opvallends neergepend. “Het meisje dat ik geboekt had in Zaventem, had duidelijk geen zin. Bij elke aanraking voelde ik dat ze schrik had. Het lijkt wel of ze gedwongen werd. Ondertussen maakte een oudere vrouw een slaande beweging naar haar. Ik ben ermee gestopt want ik zag dat dit niet oké was.”

Een onderzoek werd ingesteld en met behulp van de IP-adressen en telefoonnummers achter de accounts op Quartier Rouge kwamen de speurders bij Emil H. en M.M. terecht.

- ‘Taxichauffeur’

Dat dit H. niet deerde, bleek tijdens zijn verhoor. In ware Ray Van Mechelen-stijl beantwoordde hij arrogant alle vragen én ontkende hij het zonlicht. “Ik een pooier? Maar neen. Ik ben een taxichauffeur die meisjes naar hotels brengt. Wat die daar doen? Geen idee”, klonk het met een veelzeggende glimlach. Zelf kon de man niet naar de rechtbank overgebracht worden. “Jammer, want als ik de getuigenissen van alle andere vrouwen lees, moet dat een prachtmens zijn. Iemand die werk bood en geen cent in ruil vroeg”, aldus Splingard die voor beiden 5 jaar cel vordert. “Ik zie hier nul schuldinzicht. Vrouwen worden behandeld als stukken vlees die geld moeten opbrengen. Het zal je zus, dochter of moeder maar zijn. Als maatschappij moeten we laten zien dat we dit niet tolereren.”

- Platteland

Bij de verdediging werd er toch voor de vrijspraak gegaan. “Het parket doet hier alsof enkel de getuigenis van Anna klopt en al de rest gelogen of afgedwongen is. Dat klopt helemaal niet. Mijn cliënt heeft een restaurant en heeft nooit iemand gedwongen”, aldus Julie De Moor en Elien Baudoncq die de twee beklaagden verdedigden. Ook de Vlaamse weldoener werd op de korrel genomen. “Dat is helemaal geen held of idealist. Hij gaf haar cocaïne en sloeg haar. Heel dit dossier zit vol twijfels en daarom vraag ik de vrijspraak”, aldus de verdediging.

Met Anna is het uiteindelijk nog best goed afgelopen. Nadat de zaak aan het licht kwam, werd ze opgevangen in een gespecialiseerd opvangtehuis. Van daaruit is ze terug naar haar thuisland vertrokken.

De rechtbank liet er geen twijfel over bestaan dat beiden schuldig zijn aan alle betichtingen. Beiden werden veroordeeld tot 4 jaar cel. “Niet alleen is er de consistente verklaring van het slachtoffer, ook zijn er het uitgebreide telefonieonderzoek en het bankonderzoek die bewijzen dat ze betrokken zijn bij de feiten”, klonk het.

Ze hielp al duizenden jongeren met hun seksvragen op sociale media en op school als ‘seksjuf’. Maar nu wil sekswerker Mel Meliciousss (31) een nog breder publiek bereiken met sekseducatie. De bekendste sekswerker van het land stopte als escorte en volgt een opleiding om coach te worden voor onder meer slachtoffers van seksueel misbruik. “Mijn sterke punt? Dat ik ervaringsdeskundige ben.”

“Zonder hoes niet in de poes.” De ongefilterde en openhartige TikTok-video’s van Mel Meliciousss (31), waarin ze vragen van jongeren over seks beantwoordt, zorgden ervoor dat ze enkele jaren geleden bestempeld werd als de ‘bekendste sekswerker van Vlaanderen’. Op haar 23ste wordt ze escorte, maar al snel is ze veel meer dan dat: TikTok-fenomeen met meer dan 110.000 volgers, ‘seksjuf’ in Vlaamse scholen, tafelspringer bij 'De tafel van Gert' om te praten over sekswerk, vragensteller in 'De slimste mens ter wereld'... Ze trad zelfs een keer op als experte bij BBC over een nieuwe prostitutiewet in België.

In 2024 brengt ze haar boek ‘Naakt. Van trauma naar zelfliefde’ uit, over het seksueel misbruik dat ze meemaakte als kind en tiener. Ze zit ook in de raad van Utsopi, de Belgische Unie van Sekswerkers, en staat als activiste al jaren op de barricades om voor de rechten van sekswerkers te ijveren.

Ondertussen is het woord ‘sekswerker’ verdwenen uit haar beschrijving op Instagram. Anderhalf jaar geleden stopte ze met escortewerk, de job waarmee het voor Mel allemaal begon. “Dat is de juiste beslissing geweest: ik voel me goed”, zegt Mel. De Herentalse blondine woont sinds een jaar in Turnhout, in een mooi rijhuis waar ze de woonkamer volledig roze heeft geschilderd.

“Ik ben destijds met sekswerk begonnen omdat ik een traumatische jeugd achter de rug had”, vertelt Mel. “Ik heb seksueel misbruik meegemaakt, en ik was heel erg op zoek naar goedkeuring. Ik had ook geldzorgen, dat geef ik eerlijk toe, en ook daarom ben ik als escorte gaan werken. Maar sekswerk leerde me om mijn grenzen aan te geven. Ik was de baas, ik bepaalde met wie, waar en wanneer. Escorte zijn was voor mij een helingsproces. Het heeft me veel geleerd dat ik ook in het dagelijkse leven kon gebruiken. Sekswerk heeft me zelfvertrouwen gegeven.”

Al kwam dat zelfvertrouwen er ook door therapie. Talloze sessies deden Mel beseffen dat ze vooral zichzelf graag moest leren zien, en dat ze daar geen goedkeuring van anderen voor nodig heeft. “Ik ken mezelf ondertussen vanbinnen en vanbuiten, en ik ben beginnen inzien dat liefde uit mezelf moet komen. Daardoor kwam ik op het punt dat escorte zijn niet meer in mijn leven paste. Ik heb sekswerk altijd met liefde gedaan, en ik hielp er mensen mee, maar ik haalde er zelf niets meer uit.”

- Hulpverlener

En dus is de bekendste sekswerker van het land geen sekswerker meer. Of toch niet fysiek, want online biedt ze wel nog diensten aan op websites als OnlyFans. “Dat is mijn vast inkomen, ik moet mijn rekeningen nog kunnen betalen.” Binnenkort hoopt ze dat te kunnen doen door een carrière als coach. “Kijk, deze website is net online gegaan”, toont ze trots de pagina van Mintimind, haar eigen bedrijf dat ze een halfjaar geleden opstartte. Daarop bundelt ze de lespakketten die ze aanbiedt voor scholen – want ‘seksjuf’ is ze nog steeds – en de coachingsessies die je bij haar kunt boeken.

“Door naar buiten te treden met mijn verhalen als sekswerker en als slachtoffer van seksueel misbruik kwamen er veel mensen naar mij die nood hadden aan een gesprek. Daaraan voelde ik dat er een hulpverlener in mij zit. Ik wil graag mensen helpen die iets gelijkaardigs als ik hebben meegemaakt.”

- Geen psycholoog

Om coach te worden volgde Mel al verschillende opleidingen, zoals sekscounselor, praktische psychologie en inspirerend coachen. “Sommige opleidingen duurden een paar dagen, maar binnenkort start ik aan een opleiding van twee jaar, in avondonderwijs. Ik volg geen hogeschoolopleidingen, en daar krijg ik tegenwoordig wel wat negatieve reacties over. Mensen zeggen: ‘Het is niet omdat je een paar cursussen hebt gevolgd, dat je psycholoog bent’ - maar dat beweer ik ook helemaal niet te zijn. Vroeger kreeg ik commentaar op het feit dat ik sekswerker was, en nu ik gestopt ben, krijg ik kritiek dat ik coach ben.”

“Als je liever hulp zoekt bij iemand die zes jaar gestudeerd heeft, mag dat uiteraard. Mijn sterke punt is dat ik ervaringsdeskundige ben. Ik was sowieso al coach voor mensen die nood hadden aan een gesprek vanuit mijn eigen ervaring, nu voeg ik daar een stuk theorie aan toe. Ik ben zelf ooit opgenomen geweest, en mijn psychologe was toen een jong meisje dat zelf nog maar weinig gezien had in het leven. Ik had daar persoonlijk niet veel aan. Ik wil er zijn voor mensen die nood hebben aan een gesprek met iemand die iets gelijkaardigs heeft meegemaakt. Ik zal wel altijd doorverwijzen als er gespecialiseerde hulp nodig is.”

Het doelpubliek bestaat dan ook uit mensen die seksueel trauma hebben meegemaakt. “Daar ben ik nog niet, maar ik coach ondertussen wel al mensen die willen werken aan zelfliefde en zelfvertrouwen, of sekswerkers die vragen hebben over de job. Ik vind het enorm waardevol om hen te helpen.”

- Zonder taboes

Van TikTok-video’s voor jongeren naar coachingsessies voor volwassenen dus. Mel was een pionier om seks bespreekbaar te maken bij jongeren. Door haar open aanpak konden ze bij haar terecht met vragen die ze misschien niet aan iemand anders durfden te stellen. Hoewel Mel nog steeds heel aanwezig is online, verschoof de focus van haar video’s de laatste jaren van seksvragen naar het gebruiken van haar stem voor de rechten van sekswerkers en slachtoffers van seksueel misbruik. Maar wie gaat jongeren dan nu seksuele kennis verschaffen?

“Jongeren mogen me nog vragen sturen en kunnen nog steeds op mijn profiel terecht - alle video’s staan er nog. Ik hoop echt dat ik jongeren iets heb kunnen bijbrengen, en ik wil dat blijven doen. Ik vind dat jongeren een open beeld op seksualiteit verdienen, zonder taboes.”

Of de seksuele kennis van jongeren er volgens haar op is vooruitgegaan? “Dat denk ik wel. Hoewel we er nog steeds veel aandacht aan moeten besteden. Met de opkomst van AI, ook in de porno-industrie, komen jongeren misschien nog sneller en vaker in aanraking met video’s die niet oké zijn, waardoor er gewenning optreedt en ze op zoek gaan naar extremer en extremer. Daar moeten we echt mee opletten.”

Voor Mel zelf ligt de focus intussen op haar nieuwe rol als coach. “Ik wil echt graag mensen helpen die seksueel misbruik hebben meegemaakt, vanuit mijn eigen ervaring. Ik ben met trots sekswerker geweest, maar ik wil niet meer dat dat het hoofdpersonage van mijn karakter is. Ik wil dat mensen meer zien dan ‘sekswerker Mel’.”

De Limburgse tot levenslang veroordeelde gedetineerde Johan V. stelt dat hij weet wie het Nederlandse meisje Tanja Groen in 1993 in Maastricht ontvoerde, wie haar vermoordde en waar ze begraven ligt. Faroek Özgünes, gerechtsjournalist bij VTM, volgt de zaak rond ‘het meisje van 1 miljoen’ al decennialang en omschrijft hoe de geest van Marc Dutroux door de bekendste cold case van Nederland waart. Özgünes peilt na 33 jaar naar de kans op een definitieve doorbraak: “Ik hoop echt voor de ouders van Tanja dat ze voor hun dood meer te weten komen over het lot van hun dochter.”

Tanja Groen verhuist in augustus 1993 van het Noord-Hollandse Schagen, waar ze opgroeide, naar haar studentenkot in de buurt van Maastricht. Daar gaat ze Gezondheidswetenschappen studeren aan de Rijksuniversiteit Limburg. Vlak voor de start van het academiejaar volgt ze de introductieweek die wordt georganiseerd door de studentenvereniging waar ze zich bij aansloot. Na een ontgroeningsfeestje tijdens die week fietst ze naar haar studentenkamer in Gronsveld nabij Maastricht. Daar komt ze nooit aan. Sindsdien ontbreekt elk spoor van Tanja, ondanks decennialang onderzoek in Nederland maar ook in België, want Gronsveld ligt op amper drie kilometer van de grens met ons land.

Ook een beloning van één miljoen euro voor de tip die naar haar lichaam of haar ontvoerder zou leiden – via crowdfunding bijeengeharkt door de dochter en zoon van de vermoorde Nederlandse misdaadverslaggever Peter R. de Vries – levert geen gouden tip op.

Die zou nu toch gegeven zijn door de tot levenslang veroordeelde gedetineerde Johan V., die niet alleen zou weten wie het meisje 33 jaar geleden ontvoerde, maar ook wie haar vermoordde en waar haar lichaam werd gedumpt.

- Welke pistes zijn in de voorbije 33 jaar zoal onderzocht?

Faroek Özgünes: “Alles is onderzocht: reed ze met haar fiets in de Maas, werd ze het slachtoffer van een ongeluk, is ze ontvoerd? In juni 2021 maakte Peter R. de Vries er zijn project van en onderzocht hij ook in zijn programma verscheidene pistes. Het was de droom van De Vries om die zaak op te lossen, maar enkele weken later werd hij vermoord. Hij had toen onder het motto ‘Geef ons Tanja terug’ al 300.000 euro opgehaald van het miljoen dat hij wilde uitloven voor de gouden tip. Na zijn dood hebben zijn dochter Kelly en zoon Royce er alles aan gedaan om de wens van hun vader te laten uitkomen. In een mum van tijd hadden zij dat miljoen bij elkaar. Een jaar na de dood van hun vader hebben Kelly en Royce een fonds opgericht en dat geld gebruikt om in andere zaken tipgeld uit te loven.”

- Dus het aanbod van 1 miljoen voor de tipgever is niet meer geldig?

“Nee, het was sowieso een aanbod voor wie binnen het jaar met de tip zou komen die naar de vondst van het lichaam of de dader zou leiden. Mocht Johan V. met de onthullingen die hij vorig jaar deed hopen op die beloning, komt hij dus te laat. Misschien vernam hij die info pas recent van een celgenoot of van een bron uit het criminele milieu. Mocht zijn informatie leiden naar het lichaam van Tanja, zou dat aantonen dat dit soort informatie beschikbaar is, dat er altijd iemand iets weet en dat er een juist moment is om erover te praten. Misschien wil Johan V. met zijn onthullingen met de politie en het parket een akkoord sluiten om vervroegd vrij te komen.”

- Verbaasde het u dat die beloning van 1 miljoen niet tot de gouden tip heeft geleid?

“Het is op zijn minst opmerkelijk dat niemand die kans heeft aangegrepen, want zo’n bedrag is life changing. Wie er meer over weet, had rijk kunnen worden. Waarom loste niemand iets? Misschien zijn de betrokkenen inmiddels overleden. Iedereen in Nederland kent de zaak-Tanja Groen, zoals wij in Vlaanderen allemaal de zaak-Nathalie Geijsbregts kennen, die in 1991 op tienjarige leeftijd verdween aan een bushalte in Leefdaal. Maar ook in Duitsland en in ons land is het nieuws over die beloning verspreid. Het is straf dat dit tot niets heeft geleid.”

- Er werd, gezien zijn motieven en zijn modus operandi, ook naar Marc Dutroux gekeken. Zijn er aanwijzingen voor zijn betrokkenheid?

“Ik heb destijds een opsporingsreportage gemaakt en ben daarvoor bij de ouders van Tanja geweest en bij het coldcaseteam in Limburg. In ons land werd de zaak-Tanja Groen in verband met Dutroux gebracht omdat er in zijn woningen spullen gevonden waren die misschien aan Tanja konden gelinkt worden. Haar ouders zijn in Charleroi bij de rijkswacht gaan kijken naar die spullen en de moeder meende een jeansbroek te herkennen die van Tanja kon zijn, maar de fiets die ze bij Dutroux hadden gevonden was niet die van Tanja. De aanname dat Dutroux het Nederlandse meisje zou hebben ontvoerd, is nooit bevestigd. Dutroux’ advocaat zei toen tegen mij: ‘Bij elke verdwijning kijkt men naar mijn cliënt. Ik sta dicht bij hem en ik weet wat hij wel en wat hij niet heeft gedaan en kan zeggen: Dutroux heeft hier niets mee te maken.’”

- Sluit u met 100 procent zekerheid uit dat Dutroux bij deze zaak betrokken was?

“Dat kan ik niet. Tanja was met de fiets en we weten dat Dutroux, samen met Michel Lelièvre, ook de twaalfjarige Sabine Dardenne in 1996 van haar fiets sleurde en ontvoerde. Ik vertrouw Dutroux voor geen haar en het is normaal dat in zijn richting wordt gekeken. Hij heeft er het profiel voor en er is de geografische nabijheid. Al reed hij in 1995 ook naar Oostende om er An en Eefje te ontvoeren. In Dutroux’ zogenaamde ‘dossier bis’ zitten tal van onbekende sporen van vooral stukken kledij waarvan men nooit heeft kunnen achterhalen van wie ze zijn. Nederlandse speurders hebben sporen van Tanja vergeleken met sporen die bij Dutroux zijn aangetroffen, maar daar is niets uit gekomen. Dat dossier bis vertrok vanuit de hypothese dat Dutroux kinderen aan pedofilienetwerken leverde, maar die aanname is nooit hardgemaakt en dossier bis is afgesloten.”

- Ook Ronald Janssen, die in 2011 tot levenslang werd veroordeeld voor verkrachting, foltering en drievoudige moord, werd in verband gebracht met de verdwijning van Tanja Groen. Waarom was dat?

“Omdat Janssens ouderlijke woning, waar hij ten tijde van de verdwijning van Tanja Groen woonde, vlak bij de Maas in Boorsem (een deelgemeente van Maasmechelen, red.) ligt. We weten dat Janssen aasde op jonge vrouwen aan wie hij les gaf. Hij bekende ook de moord op een meisje dat met de fiets was, maar trok die bekentenis later in. Die vermeende moord is een mysterie gebleven.”

- Johan V. deed zijn ‘onthullingen’ vorig jaar. Dat dit nu pas aan het licht komt en Tanja Groen inmiddels niet gevonden is, leert u dat iets?

“Dat Tanja Groen of haar ontvoerder en moordenaar intussen nog niet gevonden zijn, betekent wellicht dat de politie de aanwijzingen die Johan V. hen gaf nog aan het onderzoeken is. Mocht zijn informatie concreet zijn, zou Tanja al gevonden zijn. Is er twijfel over zijn verklaringen? Zijn de namen die hij noemde die van mensen die onvindbaar zijn, of al overleden zijn? Zijn de aanwijzingen over de vindplaats van haar lichaam onvoldoende duidelijk? Allemaal open vragen.”

- Meent u dat het nu snel tot opheldering van deze verdwijningszaak zal komen?

“Dat kan enkel indien de politie de vermeende betrokkenen kan confronteren met wat Johan V. over hen beweert. Vraag is ook hoe concreet de info is over de plek waar ze zou begraven zijn. Kijk naar de zaak Heidi De Schepper, waar twee verdachten zeggen ‘hier ligt ze’, maar haar lichaam toch niet wordt gevonden. Zelfs een aangegeven exacte locatie garandeert niet dat je er iets vindt. Er kan op die plek intussen gegraven of gebouwd zijn. Ik hoop echt voor de ouders van Tanja, die inmiddels hoogbejaard zijn, dat ze voor hun dood iets meer te weten komen over het lot van hun dochter. Het zou onvoorstelbaar zijn dat men het lichaam van Tanja na al die jaren terugvindt.”

Een veroordeelde onderwijzer met een contactverbod met minderjarigen die recht tegenover een school woont: het klinkt ongelooflijk, maar in het Oost-Vlaamse Deinze is dat de realiteit. Sinds september werden er al zes klachten ingediend bij de politie tegen meester P.. “Hij stond uit het raam naar mij te staren.” Nu eist het parket dat de man zijn voorwaardelijke straf voor grensoverschrijdend gedrag alsnog effectief uitzit.

De zaak rond meester P. begon eind maart 2023, toen ouders melding maakten van ongepast gedrag en het versturen van naaktbeelden via Snapchat. Na een intern onderzoek schorste basisschool Leernest hem onmiddellijk, en ook het gerecht startte een onderzoek. Hierbij kwamen verschillende getuigenissen van grensoverschrijdend gedrag naar voren, variërend van seksueel getinte opmerkingen tot fysieke handtastelijkheden. Enkele leerlingen zouden ook klappen hebben gekregen.

- Minimaliserende houding

In de maanden die volgden, stelden een vijftiental (oud-)leerlingen en de vzw Katholieke Scholen Regio Deinze zich burgerlijke partij. Tijdens de zitting - die achter gesloten deuren plaatsvond - nam P. een minimaliserende houding aan, wat bij de rechter ergernis opwekte.

De rechter achtte de feiten bewezen en veroordeelde de onderwijzer in november 2024 tot een gevangenisstraf van vier jaar met probatievoorwaarden. Dat betekent dat P. niet naar de cel hoefde, maar zich wel aan enkele strenge voorwaarden diende te houden. Eén van die voorwaarden was een contactverbod met minderjarigen. Maar dat verliep niet zoals zou moeten.

- Verhuis op til

P. woonde namelijk...recht tegenover een school. “Het is de bedoeling dat u een volledig beeld schetst van uw persoonlijke situatie wanneer we bepaalde voorwaarden opleggen”, sprak de rechter hem maandag toe. “In dit geval is een contactverbod duidelijk onmogelijk.” Sinds september werden er ook al zes klachten ingediend bij de politie. Daarin werd melding gemaakt van staren uit het raam naar leerlingen en van langzaam voorbij de school wandelen.”

De procureur vroeg om de celstraf met uitstel om te zetten naar een effectieve celstraf. Advocaat Jan De Winter, die meester P. bijstaat, pleitte dat zijn cliënt gaat verhuizen. “Vanaf 1 mei neemt hij elders zijn intrek.” De zaak werd ter evaluatie verplaatst naar 1 juni.

Een jongen is vorige week slachtoffer geworden van geweld door een groep jongeren aan De Blookberg in het Limburgse Zutendaal. De feiten kwamen aan het licht via een Facebookpost van mama Cindy Steyvers. Haar zoon zou volgens haar gedwongen zijn geweest om op zijn knieën te zitten, waarna hij beschoten werd met een BB-gun. “Ze filmden alles”, aldus Cindy. Ook burgemeester Ann Schrijvers reageert op de feiten.

Volgens haar getuigenis werden haar kinderen lastiggevallen terwijl ze buiten aan het spelen waren. “Wat daar gebeurd is, is ronduit schokkend en onaanvaardbaar”, schrijft ze. Eén van haar zonen zou gedwongen zijn om op zijn knieën te zitten, waarna hij met een BB-gun werd beschoten. “Dit terwijl ze in groep stonden en een duidelijke numerieke meerderheid hadden. Eén jongen probeerde nog tussenbeide te komen en zei dat ze mijn kinderen met rust moesten laten, maar zelfs daarnaar werd niet geluisterd. Ze filmden alles.”

De moeder benadrukt dat haar kinderen slechts buiten waren om te spelen. “We hebben het hier over kinderen van 12 en 13 jaar die gewoon kind willen zijn”, klinkt het. Ze uit ook haar verontwaardiging over het gedrag van de betrokken jongeren: “Waar zijn we in hemelsnaam mee bezig? Waar zijn onze normen en waarden naartoe?”

Cindy roept getuigen op om beeldmateriaal te delen en vraagt dat de verantwoordelijken ter verantwoording worden geroepen. “Dit kan en mag niet zomaar passeren. De speelzone aan de Blookberg hoort een veilige plek te zijn, geen plek waar kinderen bang moeten zijn”, aldus de moeder.

- “Elk feit is er één te veel”

Burgemeester Ann Schrijvers (ZVP TeamBurgemeester) is op de hoogte van het voorval. “Ik heb de moeder zelf ook gesproken. Het is de tweede keer dat ik van dergelijke feiten hoor op deze plek”, vertelt ze. “In hoofdzaak is het daar een fijne plek waar veel mensen graag naartoe gaan. Maar elk voorval zoals dit is eentje te veel. We zijn dus zeker op de hoogte en er wordt onderzoek naar gevoerd. Ondertussen zouden we ook weten over welke personen het gaat, maar in het kader van het onderzoek kunnen we daar niet veel over kwijt. Er zal zeker gevolg aan gegeven worden en er zullen gesprekken gevoerd worden met de ouders.”

Zo deelde ze ook al dit statement op Facebook: “De recreatiezone op de Blookbergstraat is een uitnodigende speelzone en een plek van verbinding en ontmoeting, plezier en spel voor jong en oud. We tolereren niet dat enkele individuen proberen er een plek van te maken waar een onveiligheidsgevoel heerst. Om evidente redenen wordt het plan van aanpak niet gecommuniceerd. Er wordt ingezet op dialoog en preventie, maar niet vrijblijvend. Er wordt repressief opgetreden waar nodig.”

West-Vlaamse gouverneur Carl Decaluwé trekt opnieuw aan de alarmbel, nu zaterdagmorgen plots vier bootjes met in totaal 200 transmigranten opdoken voor de Westkust. Nooit eerder werden zoveel transmigranten in één keer gespot. “Het lijkt alsof de mensensmokkelaars de tactiek van de Hunnen toepassen: massaal de zee optrekken om de kans op succes zo groot mogelijk te maken.” Decaluwé wil de zwakke plekken aan de Belgische kust dringend wegwerken.

Carl Decaluwé moest even slikken toen hij zaterdagmorgen de melding kreeg. Voor de Belgische kust waren 4 bootjes gedetecteerd met in totaal liefst 200 transmigranten aan boord. “We zijn veel gewoon”, zegt de West-Vlaamse gouverneur. “Maar zoveel transmigranten in één keer... Dat hebben we nog nooit meegemaakt. Ik heb dan ook niet getwijfeld en meteen actie ondernomen.”

De actie waarover Decaluwé spreekt, was de afkondiging van het vooralarm van het provinciaal noodplan. “Na de melding hebben we meteen al onze reddingsboten uitgestuurd. Maar door het aantal transmigranten waren we niet zeker dat we met die boten zouden toekomen. Het vooralarm stelde ons in staat om op te schalen, indien dat nodig was geweest. Zo’n bootje kan ook altijd kapseizen. Ik wilde geen enkel risico lopen. Zeker omdat heel wat transmigranten blijkbaar ook geen reddingsvesten droegen. Dat is een kwalijke trend aan het worden.”

De vier bootjes werden door Belgische reddingsboten naar Franse wateren begeleid, waar de Fransen de situatie overnamen. Volgens de gouverneur waren de bootjes in de loop van de nacht vanaf Belgische stranden de zee opgegaan. Dat gebeurde wellicht in Oostduinkerke, Bredene en Middelkerke. “Ook in Frankrijk was het vanmorgen bijzonder druk”, vertelt Decaluwé. “Het lijkt erop alsof de mensensmokkelaars een nieuwe tactiek toepassen. Ik vergelijk het met de Hunnen vroeger: die gingen ook met duizenden tegelijk in de aanval. Door transmigranten massaal de zee op te sturen, willen de smokkelaars de kans op succes zo groot mogelijk maken. Hou ze maar eens tegen, he...”

Door die nieuwe tactiek zijn volgens de gouverneur ook bijkomende maatregelen nodig. “We moeten opschalen”, zegt hij. “De kleinere politiezones langs onze Belgische kust – ik denk bijvoorbeeld aan Middelkerke en Bredene/De Haan – beschikken over onvoldoende innovatieve middelen. Deze vorm van mensensmokkel kan enkel aangepakt worden met bijkomende dronedetectie. Volgende week zitten we met alle diensten samen voor een evaluatie. Ik zal daar pleiten voor extra middelen. Die zijn broodnodig. Ik heb ook een besluit klaarliggen om extra volk op te vorderen in West-Vlaanderen, mocht dat nodig blijken.”

De sluiting van een nachtwinkel op het Kiel wegens mogelijke seksuele uitbuiting is in de Antwerpse wijk ingeslagen als een bom. Terwijl het onderzoek loopt, reageert de 54-jarige voorzichtig maar met klem. Hij ontkent alle beschuldigingen. “Als het waar is, zal ik mijn straf dragen. Maar dit is niet waar. Ik heb het gevoel dat dit ‘gefabriceerd’ is”, vertelt hij. “Laat politie en parket nu hun werk maar doen.” Ook de buurt reageert.

Het is rond 11 uur ’s ochtends wanneer we aanbellen bij de man. Hij opent voorzichtig de deur, zichtbaar wantrouwig. De mediastorm van de voorbije 24 uur is hem niet ontgaan. Na een kort gesprek in het portiek nodigt hij ons toch binnen uit voor een koffie. Hij wil zijn verhaal doen, al blijft hij voorzichtig.

“Ik wil meewerken aan het onderzoek, ik heb respect voor de politie en het gerecht”, zegt hij. “De politie mag alles controleren. Ze mogen DNA afnemen, alles onderzoeken. Ik heb niets te verbergen.”

De man, die al jaren een nachtwinkel uitbaat op het Kiel, zweert bij hoog en bij laag dat hij niets te maken heeft met de feiten die hem worden aangewreven. Volgens hem is er een heel andere uitleg. “Ik heb altijd geprobeerd mensen te helpen”, zegt hij. “Oude mensen, jongeren, mannen, vrouwen, jongens of meisjes: het maakt niet uit. Als iemand honger had, gaf ik eten. Als iemand geen geld had, gaf ik soms een drankje. Dat doe je één keer, twee keer, drie keer… maar als je op een bepaald moment ‘nee’ zegt, krijg je problemen.”

Volgens hem ligt daar de kern van de zaak. “Ik ben ervan overtuigd dat dit gefabriceerd is.” Over de berichten dat er belastend materiaal op zijn gsm zou zijn gevonden, blijft hij kort. “Als mensen mij iets sturen, kan ik daar niets aan doen. Ik heb daar nooit om gevraagd.”

Wat in de buurt al langer bekend is: de man kampt met Parkinson. Dat maakt het werk in de nachtwinkel zwaar. Hij is intussen al twee keer overvallen. “De psychologische impact van een wapen tegen je hoofd krijgen mag je niet onderschatten, en dat manifesteert zich in mijn ziekte”, vertelt hij. “Ik ga elke dinsdag 3 uur naar de kine om recht te kunnen blijven staan in mijn winkel.”

“Als ik een paar uur recht sta, blokkeert mijn lichaam”, zegt hij. “Dan moet ik even gaan liggen.” Achteraan in de winkel staat effectief een bed, bevestigen ook buurtbewoners. De zaak ging daarom geregeld een halfuur dicht. Zo kondigde hij dat ook aan bij zijn buren. “Het gaat niet meer, ik moet even gaan liggen”, zei hij dan volgens een naaste buurman.

- Buurt is geschokt

Op straat klinkt een heel ander verhaal dan de beschuldigingen die naar boven zijn gekomen. Verschillende buren reageren verrast — en soms ook ongelovig. “Wij kennen hem als een vriendelijke man”, zegt een uitbater van een kapperszaak in de buurt. “We hebben nooit problemen gehad met hem. Als dit waar blijkt te zijn, is dat natuurlijk iets anders. Maar voorlopig zijn wij vooral geschokt.”

Ook een buur die hem al tien jaar kent, bevestigt dat beeld. “Hij hielp mensen. Als iemand te weinig geld had, deed hij daar niet moeilijk over. Hij wilde goed doen voor iedereen.”

Op het vlak van hygiëne en kleinere inbreuken geeft de uitbater wel fouten toe. “Er lagen vervallen producten, dat klopt. En kuisen is soms fysiek moeilijk, daar moet ik inderdaad beter op letten. Daar wil ik gerust een boete voor betalen.”

Maar de zware beschuldigingen van uitbuiting wijst hij resoluut van de hand. “Dat is niet waar. Mijn naam moet gezuiverd worden.”

- Onderzoek loopt

Het parket bevestigt dat er een onderzoek loopt naar de feiten. De sluiting van de nachtwinkel zelf is een bestuurlijke maatregel van de stad Antwerpen, los van het onderzoek. Intussen is de impact op de man groot. Op sommige plaatsen durf ik niet meer buiten te komen”, zegt hij. “Mensen wijzen en lachen.”

Of hij ooit nog zijn winkel zal heropenen, is onzeker. “Als mijn naam gezuiverd wordt, wil ik gewoon verder met mijn leven. Maar eerlijk? Ik weet niet of ik dit nog wil doen.”