u/Heavy-Programmer8311

عايزه اماكن للمذاكره عند الجامعه الامريكيه فى التجمع

​

هحكي ب اختصار على قد ما اقدر 🙂

كانت علاقتى مع اهلى وحشه اوي وكان نفسي ابعد عنهم بأي طريقه وبعدين كبرت وكان خلاص وقت انى ادخل جامعه وكنت حاسه ان ده المخرج من الحياه دي علشان اهلى مش في مصر وانا كده هنزل مصر لوحدي وبابا مكنش راضي خالص انى انزل ويعني بدون سابق انذار وافق في الاخر ونزلت مصر زي ما انا كنت عايزه بس اتفاجأت ب حياه مصر مش دي الحياه الى انا عايزاها مش دي حياه الجامعه الى انا كنت رسماها لحد دلوقتي حتى معنديش صحاب وبفضل ب الساعات قاعده لوحدي مستنيه المحاضره او السكشن وبقيت وحيده اكتر ومش عارفة اتعامل مع الناس نهائيا

وادركت انا كنت عيله مغفله لما كنت عايزه اسيب اهلى بأي طريقه مش قادره اتعود على بعدهم وانى علطول قاعده لوحدي ومليش حد هنا اتكلم معاه ولا اي حاجه

انا ساعات كنت بحس انى هتجنن من كتر الخنقه لا عندي صحاب ولا بخرج ولا بعمل اي حاجه في حياتي غير انى اذاكر مع اني مكنتش مقطعه المذاكره يعني مكنتش بذاكر كتير برضو بس الى هو مكنش في اي وسيله ترفيه غير اني اقعد على الريلز

كنت بروحلهم فى الاجازات وهما ساعات بييجوا برضو

دلوقتي هما بقالهم شهر هنا في مصر وهيسافروا تاني بعد يومين حاسه اني مخنوقه اوي وكل ما افتكر انى خلاص هرجع لوحدي تاني اقعد اعيط مع نفسي خلاص زهقت ساعات بقول مش عايزه اكمل دراسه مش مهم بس ارجع معاهم (انا فى كليه طبيه)

وحاسه انى زهقت من كتر الوحده ومش عارفة اقول لحد كده كل ما حد يقولى مش متضايقه انك معنديش صحاب وكده اقولهم لا بحب القاعده لوحدي واولهم اهلى الى بقولهم كده علشان ميشيلوش همى بس انا زهقت بجد يعني اقلها نفسي يكون عندي صحاب حتى لو في الجامعه بس اسلى وقتي مش عارفه ليه بحكي بس حبيت احكي وخلاص