u/Green_Ability7753

Ik ben 49 jaar en zit midden in een scheiding. Ik ben in de woning blijven wonen met onze 2 studerende kinderen (beiden onder 21). Mijn ex-partner is inmiddels vertrokken en met pensioen.

Ik probeer objectief te bekijken wat financieel verstandig is.

Situatie:

• Koopwoning met marktwaarde ongeveer €610.000
• Resthypotheek ongeveer €240.000
• Huidige hypotheeklast slechts €746 per maand
• Hypotheek uit 2018 met lage rente, deels aflossingsvrij
• Grote overwaarde (~€370k)

Mijn situatie:

• vast dienstverband
• bruto inkomen ± €65.000
• geen BKR

Kinderen:

• 2 studerende kinderen onder 21
• wonen nog thuis
• financieel nog afhankelijk

Probleem:
Als ik mijn ex volledig moet uitkopen, kom ik waarschijnlijk uit op ongeveer €425k hypotheek. Dat lijkt erg hoog op één inkomen.

Alternatieven waar ik over nadenk:

1. Huis verkopen rond €610k en kleinere woning kopen
2. Nog 2-3 jaar gezamenlijk eigenaar blijven
3. Uitgestelde of lagere uitkoopregeling
4. Proberen woning over te nemen via maatwerk bij de bank

Wat ik moeilijk vind:
Door de extreem lage huidige hypotheeklast voelt blijven wonen financieel ergens logisch, zeker met 2 thuiswonende studerende kinderen. Maar ik vraag me af of dat op lange termijn verstandig is of juist financieel riskant.

Ik ben benieuwd hoe anderen hier naar kijken:

• Is het financieel slimmer om voorlopig in het huis te blijven?
• Wegen de kinderen/stabiliteit mee in zulke keuzes?
• Heeft iemand ervaring met gezamenlijk eigenaar blijven na scheiding?
• Hoe kijken banken hier meestal naar?

Alle ervaringen of inzichten zijn welkom.