u/Forward-Jicama-4421

Hoi allemaal,
Ik ben onlangs week begonnen aan een nieuwe baan bij een groeiend bedrijf. Na jarenlang in zorg te hebben gewerkt, was het tijd voor meer zekerheid en een beter salaris. Ik verdiende ietsje meer dan het minimumloon en schaamde mij hier echt voor. Ik werd erg onderbetaald en wilde op een bepaald punt echt een andere baan.

Ik heb nu een baan in een andere sector, met bovenmodaal salaris, 13e maand, goed pensioen en inflatiecorrecties.

Hoewel ik er financieel flink op vooruit ben gegaan en de onboarding goed geregeld is, moet ik heel erg wennen. Op mijn vorige plek kon ik vaak al rond 14:00 uur naar huis en kreeg tot 17:00 uur betaald. Nu moet ik echt tot 17:00 uur aanwezig zijn. Die "vrijheid" van vroeger is weg en ik merk dat ik mijn oude, vertrouwde team en werkplek best wel mis. De mailbox is nooit leeg en ik moet vooral wennen. Ik denk dat ik op termijn wel zal wennen, maar de vrijheid zal ik toch blijven missen.

1. Herkent iemand het missen van de vrijheid, ondanks dat ik nu veel meer verdien?
2. Hoe lang duurde het bij jullie voordat je echt gewend was aan de overstap van een klein bedrijf naar een grotere, professionele organisatie?
3. Heb ik een goede deal gemaakt, of is die vrijheid stiekem meer waard dan die 13e maand en dat hogere pensioen? (Nogmaals, ik verdiende iets meer dan het minimumloon)

Ik hoor graag jullie ervaringen!

Hi,
Ik ben recent overgestapt van de zorgsector naar een kantoorbaan en heb er nu 1 week op zitten. Tot nu toe word ik heel goed begeleid en de sfeer is echt prettig: vriendelijk, open en iedereen is erg aardig.

Toch merk ik dat ik nog flink aan het wennen ben. Ik mis mijn oude collega’s wel, al was de overstap natuurlijk vooral vanwege de betere arbeidsvoorwaarden. Die keuze staat voor mij nog steeds vast.

Wat ik nu vooral lastig vind, is dat ik me nog wat terughoudend voel in gesprekken. Iedereen kent elkaar al goed en ik ben er nog de “nieuwe”, waardoor ik me niet altijd makkelijk in het sociale stuk meng. Ik merk dat ik heel terughoudend hierin ben.

Daarnaast komt er veel nieuwe informatie op me af. Ik heb het gevoel dat ik echt nog maar bij stap 1 ben van alles wat ik moet leren en begrijpen, en dat het allemaal nog moet indalen.

Mijn vraag is eigenlijk: is dit normaal in het begin? En hoe lang duurde het bij jullie voordat je je echt gewend voelde en een beetje ingewerkt was in een nieuwe functie of sector?

Hoi allemaal,
Ik ben me aan het oriënteren op een carrièreswitch en ik zie dat er veel vraag is naar tandartsassistenten. Het lijkt me eerlijk gezegd best leuk werk: werken met mensen, een praktische functie in de zorg en een baan met toekomstperspectief.

Toch ben ik benieuwd hoe het in de praktijk is. Zijn er hier tandartsassistenten (of mensen die ermee gewerkt hebben) die hun ervaring willen delen? Wat zijn de minder leuke kanten? En is de opleiding/instap goed te doen als je van een andere richting komt?

Als ik terugdenk aan mijn middelbare schooltijd en studie, dan herinner ik me vooral hoe extreem moe ik altijd was.

Na school kon ik makkelijk 3 uur slapen (naast het normale ritme), en zelfs dan kon ik ‘s avonds gewoon weer normaal de nacht doorslapen. Tijdens proefwerkweken ging het soms helemaal mis: ik sliep letterlijk de hele middag/avond en werd dan pas laat wakker, waardoor leren eigenlijk niet meer lukte.

In mijn studententijd had ik het ook nog wel. Vaak moe, en in het weekend echt nodig om bij te slapen.

Het gekke is: sinds ik werk heb ik dit totaal niet meer. Ik ben zelden zo moe als toen.

Ik vraag me af waar dit door kwam:

Is dit gewoon puberteit en dat je lichaam meer slaap nodig heeft?

Of kan mentale vermoeidheid van school/studie zo’n groot effect hebben?

Of had ik misschien gewoon chronisch slaaptekort zonder dat ik het doorhad?

Ik ben benieuwd of anderen dit herkennen, of dat dit juist totaal niet normaal was 😅

Wellicht een domme vraag..

Ik begin met een nieuwe baan en in mijn contract staat dat mijn startdatum 1 mei is. Alleen is vrijdag mijn vaste vrije dag, dus ik werk die dag normaal niet.

Nu vraag ik me af: geldt 1 mei dan alsnog als mijn officiële startdatum, ook al is dat mijn vrije dag? Of wordt mijn eerste werkdag waarop ik moet verschijnen (bijvoorbeeld de eerstvolgende werkdag erna) dan gezien als mijn echte start?

Iemand die weet hoe dit meestal zit of hier ervaring mee heeft?