Türkiye’de yabancı asıllıları işe almıyorlar ne kadar kendini geliştirirse geliştirsin
Ben üniversite öğrencisiyim. Annem Kazakistanlı, fenotip olarak tam bir Doğu Asyalı Türkçe ana dilim, üzerine B1-B2 İngilizce ve temel Rusçam var. Yani turistik bir yerde bir işletmecinin arayıp da bulamayacağı profildeyim, değil mi? Ama durum tam tersi.
Gidip garsonluk baristalık vs. için başvurduğumda adamlar resmen kem küm ediyor. "Nerelisin?", "Aslen Türk vatandaşı mısın?", "Yaşın kaç?" diye saçma sapan, işle alakası olmayan sorgulara çekiliyorum. Adamın dükkanına turist geliyor, iletişim kuramıyor; ben orada duruyorum ama adam beni fenotipim yüzünden "yabancı" sanıp ya da önyargı besleyip işe almıyor.
İşin en trajikomik tarafı, turistik yerlerde gezerken esnafın arkamdan "Nihao nihao" diye bağırması. Yani müşteri olunca "yabancıyım" ve ilgi odağıyım, ama işçi olmaya gelince "istenmeyen" kişi oluyorum.
Bakıyorum işe alınanlara; çoğu kendini zerre geliştirmemiş, hayatında Türklerden başkasıyla konuşmamış, yabancı bir turist müşteri gelse iki kelime laf edemeyecek tipler. Ama dövmeli, "serseri" görünümlü ya da belli bir kalıba uygun oldukları için tercih ediliyorlar. Bu insanlar bir şekilde beyaz yaka ya da farklı pozisyonlara girerken, benim donanımım sadece "nerelisin" sorusunda takılıp kalıyor.
Bazen düşünüyorum; herhalde Çin’e veya herhangi bir Doğu Asya ülkesine gitsem, bu dillerle ve eğitimle "Yarın gel başla" derler. Kendi ülkemde bu vizyonsuzlukla mücadele etmek gerçekten çok yorucu.