u/DistributionSlow710

Mężczyźni nie mówią o dyskryminacji, która ich spotyka? Czy może dyskryminacja mężczyzn nie istnieje?

Jestem ciekawa, jak to u Was wygląda, Panowie.

Podzielcie się swoimi historiami!

EDIT: ciekawa sprawa, co mówicie - że to zazwyczaj nie kobiety a mężczyźni Was dyskryminują? Jak to jest, jeśli możecie dodać.

EDIT: podaliście więcej różnych przykładów niż się spodziewałam! I w sumie, ktoś tam już wspominał, żeby może się zebrać i zaprotestować. No właśnie, czemuby nie? Bo w waszych komentarzach przewija się też często “uznałem to za normalne” lub “nic z tym nie zrobiłem”. Szkoda, bo imo bez walki o inne traktowanie, różnice mogą się tylko pogłębiać. :c

EDIT: tworząc dwa posty o doświadczeniach dyskryminacji wobec kobiet i mężczyzn, interesujące jest to, że tam i tu pojawiły się podejrzenia o złe zamiary. Wygląda na to, że (przynajmniej w internecie) nie ufamy sobie w dobre intencje i chęć wzajemnego poznania. Nie mówię, że to niezrozumiałe, ale chyba pokazuje jak bardzo jesteśmy podzieleni. A szkoda, bo wygląda na to, że obie płcie są niezadowolone z wzajemnego traktowania, ale nie potrafimy stanąć ramię w ramię, by to naprawić.

Hej! Zastanawiam się, jakie są Wasze historie, gdzie spotkaliście się z dyskryminacją kobiet.

Duzo mówi się o dyskryminacji ogólnie np. w sporcie, na rynku pracy etc.

Ale interesują mnie przykłady z dnia codziennego. Te małe i te duże. Historie zwykłych kobiet i dziewczyn.

Podzielicie się?

EDIT: tworząc dwa posty o doświadczeniach dyskryminacji wobec kobiet i mężczyzn, interesujące jest to, że tam i tu pojawiły się podejrzenia o złe zamiary. Wygląda na to, że (przynajmniej w internecie) nie ufamy sobie w dobre intencje i chęć wzajemnego poznania. Nie mówię, że to niezrozumiałe, ale chyba pokazuje jak bardzo jesteśmy podzieleni. A szkoda, bo wygląda na to, że obie płcie są niezadowolone z wzajemnego traktowania, ale nie potrafimy stanąć ramię w ramię, by to naprawić.

Hi, all! Sorry for being dramatic, but today I’m very close to losing it.

I’ve been dealing with PCOS and insulin resistance for years now. I’ve lost a significant amount of weight in the past - which I’m still proud of, but after my episode of eating disorder, I feel like I can’t control my body anymore. And it scared me.

I’m fat. I’m unattractive. No clothes fit me well. I don’t fit into my old clothes. I’m eating more sweets than I want. I love sweets. I can’t forbid myself sweets, it led me to ED before. I feel tired all the time. I don’t exercise enough anymore. I will never be healthy and pretty.

That’s what I think each time I look in the mirror. And it’s sad, bc no one should hate themselves so much.

Right now I’m on contraception and semaglutid. I spend so much money on these meds and still… no results. It’s infuriating.

It feels like I can’t get back on track, eat healthier and move more like I did before. It felt too restrictive. And I’m bad at eating enough protein. I love sweets too much to never eat them again. All these “you cannot eat…” feels just too hard and too harsh.

And I have no idea where to start to finally change something and not feel so overwhelmed.

I don’t want ED back (managed to get out of anorexia and bulimia) but I also can’t let myself eat sweets everyday. The more sweets I eat, the more I crave. I love white bread… I remember eating plain white rice every day for weeks after forbidding myself to eat even a tiny bit of it….

I am pathetic.

I really want to gain control back.
Please, if you have any advice, if you could lead me through this, push me into action…
I beg you, any help would be appreciated.

Hey, all! I was wondering if it could be bc of PCOS that sometimes I get very sleepy right after I start working out. (I am also taking into consideration it could be sth with ADHD, but now I’m just doing research).

It’s honestly a bit ridiculous, bc I might find that in me to do some exercises - I do LITERALLY 3 crunches - and all my energy goes away.

It seems like sth is broken in me.

And it can’t be bc I’m too tired, bc I really am stronger than 3 crunches or 10 seconds of running. 😅

It doesn’t happen each time I work out, but I haven’t found anything that would connect the days when it does happen.

Has anyone else experienced that and maybe found a reason or a solution?

I got ghosted after 4 months of daily texting with a guy.

I’m confused, cause I thought we are past the ghosting stage (29F and 30M) and he was always so caring, letting me know when he wasn’t gonna make it for our meeting etc. He did make effort to make it right between us and it was mutual.

Then one day - POOF! He disappeared 2 weeks ago with no word whatsoever. And I can’t even go knock on his door, because he lives 300km away and I can’t leave the house without my nephew who I’m currently babysitting.

The guy was planning to visit me this weekend, but now I dont think it’s gonna happen and Idk what to do.

Do I keep texting and calling him? Do I beg for an explanation or an apology? Or do I move on?

I’m terribly confused and upset, cause so far things were looking so good I thought he’d be the one to marry one day…

Hi! What works best for cravings and weight-loss in your experience?