Batılı "İlericilerin" Teokratik Terör Güzellemesi
Son zamanlarda Reddit’in ana sayfasında (özellikle batı "sol"u eğilimli sublarda) veya genel olarak Batı menşeli sosyal medya mecralarında çok tuhaf bir trend gözlemliyorum.
Durum şu:
Kendi ülkesinde laikliği, kadın haklarını, ifade özgürlüğünü ve LGBT+ haklarını "kırmızı çizgisi" olarak gören Amerikalı veya Avrupalı bir kullanıcı; konu Ortadoğu’daki teokratik yapılar (Taliban, Hamas, İran rejimi, Hizbullah vb.) olduğunda bir anda bu grupların en ateşli savunucusu haline geliyor.
Dikkatimi Çeken Temelindeki Sorunlar:
1- Batılı solcular, "anti-emperyalizm" adı altında, bölge halkına hayatı zindan eden teokratik diktatörlükleri "direniş odağı" olarak romantize ediyorlar. Oysa savundukları bu yapılar, bizzat o insanların özgürlüğünü elinden alan yapılar.
2- "Bu onların kültürü, saygı duymalıyız" argümanıyla; kadınların eğitim hakkının elinden alınmasını veya şeriat mahkemelerini meşrulaştırmaya çalışıyorlar. Bu aslında gizli bir oryantalizmdir; yani "onlar zaten bu kadarını hak ediyor, onlar için demokrasi lüks" demektir.
3- New York'da Starbucks'dan, frappuchinosunu yudumlarken tweet atan biri için şeriat sadece bir "direniş sembolü" iken, bizim gibi coğrafi olarak buna yakın olan veya bu baskıyı bizzat hissedenler için bu ölümcül bir gerçeklik.
Sormak İstediğim Sorular:
- Seküler bir Batılı, kendi yaşam tarzını yok etmek isteyen bir ideolojiyi neden "zararsız" veya "özgürlük savaşçısı" gibi göstermeye çalışır?
- Bu grupların içindeki radikal fikirleri eleştirdiğimizde neden hemen "İslamofobik" damgası yiyoruz?
- Batı’daki bu "akademik körlük", yarın bir gün o radikalizmin kendi kapılarına dayanmasına neden olmayacak mı? Hatta Avrupa'da (Özellikle Fransa ve İngiltere) bunun gerçekleşmeye başladığını görmüyor muyuz?
Bu konudaki gözlemlerinizi ve bu kitleye karşı nasıl bir argüman geliştirilmesi gerektiğini merak ediyorum.
Not: Soracak olan olursa; içeriğin formatlaması ve imla düzenlemesini LLM ile yaptım; çünkü bu konu beni çok tetikleyen bir konu ve sayfalarca iç dökme merasimine dönüyor.
Şahsi duygusal nefret kusmalarımı yazmak yerine, mantık çerçevesinde tartışmak istedim.