เราคบกับแฟน 5 ปี 4 เดือน
ต้นปีครอบครัวแฟนชวนย้ายไปอยู่ต่างจังหวัด (ภาคอีสาน) ซึ่งเราอยู่ภาคกลางกับแม่และแฟน แม่เราอายุ 70 ปี เรากับแฟนทำงานสองคน ส่วนแม่ทำงานบ้าน
ตอนแรกเราเห็นด้วยเรื่องลดค่าใช้จ่ายและมีเงินเก็บ แต่ก็กังวลหลายอย่าง ทั้งเรื่องปรับตัว วัฒนธรรม และความสัมพันธ์กับแฟนที่ทะเลาะกันบ่อยในช่วง 2 ปีหลัง เพราะแฟนใช้คำพูดไม่เหมาะสม นอกจากนี้ ครอบครัวแฟนยังหัวโบราณ
เราคุยกับแม่แฟนว่าจะเช่าบ้านอยู่เอง แต่ต้องใช้เงินมากจึงขอเวลาเก็บเงิน แต่พวกเขาไม่ยอม ทำให้เกิดความตึงเครียดเรื่องที่เราไม่ยอมย้ายและออกจากงาน
ต้นเดือนเมษา ครอบครัวแฟนต้องการให้แฟนกลับไปดูแลปู่ที่ป่วย และให้เราย้ายไปด้วยกัน แต่เรายังติดเรื่องงานและสุขภาพแม่ ครอบครัวแฟนจึงว่าเรา "ปัญหาเยอะ" แม่แฟนเสนอช่วยออกค่ารถย้ายของและค่าเช่าบ้าน แต่เราขอออกงานสิ้นเดือน ซึ่งพวกเขาก็ยอม
สิ้นเดือนเมษา เราออกจากงาน จ่ายค่ามัดจำบ้านเช่าที่ต่างจังหวัด และกำลังหาบริษัทขนย้าย โดยตัดเฟอร์นิเจอร์บางส่วนทิ้งเพื่อลดขนาดรถขนย้ายลงเหลือ 8,000 กว่าบาท แต่ครอบครัวแฟนให้แค่ 5,000 บาท ส่วนที่เหลือให้เราออก เราไม่ได้ว่าอะไร
แต่พวกเขาต้องการให้ใช้รถเล็กกว่านี้ (รถกระบะมีตู้) เรากังวลว่าจะขนของไม่หมด แต่พวกเขากลับด่าว่าเรา "มีปัญหาไปซะทุกเรื่อง"
แฟนกลับมาช่วยเก็บของและพูดว่า "ไปอยู่นั่นก็ไปแต่ตัว ค่าย้ายของก็ไม่ได้ออกสักบาท" เราเสียใจกับคำพูดนี้ เพราะเราก็หางานทำ ไม่ได้ไปอาศัยพวกเขาอยู่ และเรายังจ่ายค่ามัดจำบ้านเองโดยไม่บอกพวกเขา
เราไม่เคยมองข้ามความรับผิดชอบ และทำงานตลอดเวลา แฟนกลับบอกว่าคำพูดเขาไม่ใช่คำดูถูก และด่าว่าเรา "ตรรกะเพี้ยน ความคิดไม่ปกติ มีอคติชอบคิดลบ" และแนะนำให้ไปพบจิตแพทย์
ก่อนหน้านี้แฟนเคยกล่าวหาเราว่าต้องเป็นแบบนั้นแบบนี้ นัดเจอผู้ชายคนอื่น แอบคุยกับคนอื่น หรือแอบไปมีอะไรกับเพื่อน โดยใช้เหตุผลเดียวกันว่าไม่ใช่คำดูถูก
คำถาม : เราสงสัยว่าความคิดของเราผิดปกติจริงหรือไม่ หรือควรไปปรึกษาจิตแพทย์.