u/Bitter-Profession-36

Gisteren had ik op de fiets een behoorlijk gevaarlijke situatie waar ik erg van schrok. Ik kwam aan bij een T-splitsing terwijl er van rechts een auto naderde. De auto reed langzaam en was nog op enige afstand van het kruispunt. Omdat ik zelf al dicht bij de kruising was, dacht ik dat ik nog veilig kon oversteken.

De bestuurder keek echter alleen naar rechts en leek totaal geen aandacht voor mij te hebben. Tegen de tijd dat ik bijna volledig was overgestoken, zat de auto ineens erg dicht op me. Ik ging er nog vanuit dat hij op het laatste moment wel zou stoppen, omdat ik duidelijk zichtbaar voor hem reed. Maar dat gebeurde niet. De bestuurder reed gewoon door terwijl hij rechtsaf sloeg, precies op het moment dat ik schuin voor zijn auto fietste. Ik moest daarom abrupt naar links uitwijken. Het scheelde echt maar een haar of ik was tegen, of zelfs onder, zijn auto terechtgekomen.

Daarna schreeuwde hij: “Ik kom van rechts, idioot. Beter uitkijken.” Daar had hij ergens wel een punt, want officieel had hij waarschijnlijk voorrang. Toch vind ik dat hij ook had moeten stoppen, omdat ik al vrijwel volledig was overgestoken. Het was klaarlichte dag, er waren geen obstakels of zichtbelemmeringen en ik bevond me recht voor hem. Toch bleef hij doorrijden totdat hij halverwege de bocht was en ik inmiddels op de andere rijstrook stond.

Ik weet dat ik in beginsel fout zat, omdat hij van rechts kwam en ik hem dus voorrang had moeten verlenen. Maar het feit dat hij mij pas enkele seconden nadat ik al voor hem reed opmerkte, laat naar mijn idee ook zien dat hij zelf onveilig bezig was. Voorrang hebben betekent immers niet dat je die altijd zomaar moet.

Wie zou hier aansprakelijk zijn geweest?

Hallotjes,

Ik hoop aan het begin van de zomervakantie klaar te zijn met mijn studie. Omdat ik mezelf voorlopig nog niet fulltime op kantoor zie werken, lijkt het me fijn om eerst nog een jaar bij mijn huidige supermarkt te blijven werken. Het werk bevalt me goed en de flexibiliteit spreekt me op dit moment meer aan dan direct een vaste 40-urige werkweek.

Ik werk inmiddels al vier jaar bij deze supermarkt en ze willen mij ook graag meer uren geven. Alleen is er binnen ons eigen filiaal momenteel wat minder ruimte qua beschikbare uren. Daarom werd voorgesteld om één of twee dagen per week bij te springen bij een ander filiaal, waar al langere tijd personeelstekorten zijn en waar ons filiaal nu ook regelmatig ondersteuning biedt.

In principe vind ik dat helemaal prima. Het enige probleem is dat dit andere filiaal ruim een uur rijden van mijn woonplaats ligt en ik zelf geen auto heb. Openbaar vervoer is een optie, maar het OV in Zeeland is helaas niet altijd ideaal. Meerijden met collega’s kan natuurlijk ook, alleen ben ik liever niet structureel afhankelijk van anderen. Met de fiets reizen is eigenlijk geen realistische optie, omdat dat ruim twee uur per enkele reis zou zijn.

Ik vind het dus geen probleem om af en toe met iemand mee te rijden, maar ik zou het fijner vinden om daarin zelf flexibel te kunnen kiezen tussen het OV of een keer meerijden, in plaats van hier volledig van afhankelijk te zijn.

Ik heb al gekeken naar de reiskostenvergoeding, maar helaas dekt die de OV-kosten niet volledig. Daarom vroeg ik me af of er misschien nog andere mogelijkheden of oplossingen zijn die dit toch haalbaar kunnen maken en die ik eventueel met mijn leidinggevende zou kunnen bespreken.

Zelf dacht ik bijvoorbeeld aan vaste dagen waarop ik bij dat filiaal werk, waarbij mijn werktijden eventueel iets aangepast kunnen worden aan de OV-tijden. Dat zou voor mij wat meer structuur geven en het reizen waarschijnlijk ook een stuk makkelijker en beter te plannen maken.

Hebben jullie misschien ideeën die ik zou kunnen voorstellen?

Alvast bedankt!

Er lijkt tegenwoordig bijna elke week wel ergens in Nederland een protest tegen een AZC volledig uit de hand te lopen. Je kunt veel zeggen over Extinction Rebellion en hun snelwegblokkades, maar het lukt hen blijkbaar wél om acties grotendeels vreedzaam te houden.

Dus rijst de vraag: zijn die zogenaamd ‘bezorgde’ burgers, die vaak niet eens in de betreffende gemeente wonen en niets met dat specifieke AZC te maken hebben, uiteindelijk zelf het probleem?

Ik zie ontspoorde protesten tegen AZC’s inmiddels vaker langskomen dan berichten over asielzoekers die daadwerkelijk criminele feiten plegen. Misschien speelt daar ook mijn eigen selectieve waarneming in mee, maar het contrast valt mij wel op.