u/Acceptable_Ad_379

My dad is so mean to me and my brother. I have never seen this man even ask us simple questions, he’s unable to be nice to us, laugh, make jokes.

The only time he communicates with us is to nag about school work, chores at home or something else we need to do.

I feel like he is even “harder” to my brother. Probably because he believes that will make him a better man.

He’s going to be so shocked when my brother grows up to resent him or even hate him. The way he behaves i wouldn’t want no contact with him in the future.
Actions have consequences.

It doesn’t even sadden me anymore he just fills me with pure rage. How can you be such a horrible human being all the time?

Zo iemand die áltijd wel iets heeft en het ligt nooit aan henzelf maar altijd aan een ander… herkenbaar??

Ik heb dus zo’n vriendin, al sinds mijn jeugd. Op zich is ze lief, maar het begint me steeds meer energie te kosten. Elk gesprek draait uit op drama, frustratie of iets wat iemand haar “aangedaan” heeft.

Ik merk dat ik er een beetje in meegezogen word en daar heb ik eigenlijk geen zin meer in. Want ik ben iets te direct in haar ogen.

Kunnen we hier ff over klagen :) ben benieuwd naar jullie ervaringen