කුඩා දැරිය

1. මම

මෙය ස්වයං චරිතාපදානයක් නොවෙයි. කුඩා කල මා මුහුණ දුන් අත්දැකීම් ඔබ සමඟ බෙදා හදා ගනිමින් ඔබට රසවත් බවක් ගෙන ඒමට දරන ප්‍රයන්තයකි.

​දස මසක් කුස දරා මොළොවට ජනිත කළ මා පවුලේ ⁣බාලයා විය. ඔබට මෙන් මට සිටියේ දඟකාර නැගණියක හෝ කුඩා මල්ලියෙක් නොවේ. මට සිටියේ ආදරණීය එමෙන්ම දඟකාර වැඩිමල් සහෝදරියෙකුය. කුඩා කළ අප වතුර බට කඩු ලෙස ආදේශ කොට සටන් කළ අයුරු මාගෙ මතකයට නැඟේ.

​සෑම විටම පැන්සලේ පාසාම නොයෙකුත් කරුණු වලට රණ්ඩු වන අපි ගුටි කා පසෙකට වී හඬා ඇත. එහෙත් පසු කලෙක ඒ සම්බන්ධය ඵල දමා අතු පතර වර්ධනය වී ශක්තිමත් වීම සැමගේම මහත් පුදුමයට හේතු වන කරුණක් නොවේද?

​ළබාල මා යම් දෙයක් නිසි හැටි තේරුම් ගත නොහැකි අවධියේ ක්‍රීඩා කිරීමේ දී ක්‍රීඩා කොන්දේසි ගැන මා රවටා අෑ දිනුම සනාථ කර ගත් අයුරු මතකයට නැගෙද්දී සිනහ උපදවන සුළුය. වරෙක මා හට සිතන්නේ මා එතරම් බොළඳ දැරියක වූවේ කේසේද කියායි. වසර හතර පරතරයකින් මොළොව එළිය දුටු අප දෙදෙනාම නීරෝගිමත් බුද්ධිමත් දක්ෂ විවිධ හැකියාවන් සතු අයය. එය භාග්‍යයක් සේ ම පෙර කළ පින් මහිමයේ වාසනාවකි.

​අපි කුඩා කල සිටම ගණිතයට දක්ෂ වීම එක සේ පෙන්වූ දක්ෂතාවයකි. මාගෙ අක්කා කුඩා කාලයේ අෑට අමාරු ගණන් විසඳීමේ දී ඔළුව කසමින් කල්පනා කරන විට අනාරාධයකින් තොරව මා එයට මැදිහත් වී එයට වැඩි වෙහෙසකින් තොරව කණාවට උත්තරයක් කියයි. කිසිවක් නොදන්න කුඩා මාගෙ පිළිතුර නිවැරදි වීම පුදුමයට කරුණකි.

​මීට අමතරව කුඩා කල සිට මා දැක්වූ එකම දක්ෂතාවය චිත්‍ර ඇඳීමය. එහෙත් මා උපන් දවසේ සිටම චිත්‍ර ඇඳීමට ප්‍රවීණයෙකු යැයි ඔබ නොසිතිය යුතුය. අනෙක් අතින් එය කෙසේ වත් සිදු නොවන දෙයකි. එසේ නම් එය ප්‍රාතිහාර්යයකි. එය ආරම්භය පමණි. කුඩා ළමයෙකුගෙ චිත්‍ර ඇඳීම මුල් අවධිය ඉරි කෑලි වලින් පටන් ඉතාමත් සරල ලෙස තම අදහස් අනෙකාට දක්වන්නකි. මෙසේ මගේ අක්කා කුඩා කල චිත්‍ර අඳින සැටි බලා සිටීමෙන් මා එම දක්ෂතාවය වර්ධනය කර ගත්තාය. අද ලෝකයෙ දක්ෂ කලාකරුවන් පවා බිහි වූයේ එසේය.