r/kwarentahin

How would you know kung pa end na kayo ng ka talking stage mo?

(40s na pero hindi pa nakakagraduate sa ganitong stage eh 🥲)

sinong nakakaalala sa mga abbreviations na yan na madalas na nakasulat sa ending ng letters natin and nakatanggap din ba kayo ng letter mula sa admirers,crushes ninyo?ano yung mga codes ninyo and sa stationary ba nakasulat yung mga letters or ordinary paper lang like yellow pad or pilas mula sa notebook?💌✉️

Naalala ko lang bigla itong books na to. Probably yung mga late 40s lang yung nakakaalala ng books na yan. I remember nung third year high school ako around 92-93 sobrang sikat nyan, but I only borrowed from a classmate and didn't buy my own since luho siya and my parents didn't allow things na we didn't need.

Maganda yung books na yan kasi nahasa talaga yung critical thinking ko.

Kayo ba, nagbasa din ba kayo nito?

Naiirita ko sa mga langgam sa bahay.

So ano ang ginagamit nyo pang alis sa kanila? I've tried Yung vinegar, xonrox sa mga dinadaanan nila haha and I've tried yung chalk ren.

Zesto gang, pag nasa bus ka meron mag tatanong na kuwari kundoktor, mag sasabi "Oh meron pa dyan", aakalain mo nagtatanong kung meron pa walang ticket, tapos pag sinabi mo "ako" lalapit sayo sabay tusok ng zesto, mapipilitan ka ngyn bilin kundi mag eeskandalo yung tindero lol.

Dahil nakakabanas yung init, paramdam niyo na lang sa amin na may mabuti pang nangyayari dito sa mundo 😂

Gusto ko na makawala dahil sa discrimination na nararamansan ko dahil di ganun kalaki ang sahod ko compared sa kinikita ng asawa ko at buong angkan nya. Puro panlalait nalang natatanggap ko. Tinitiis ko para sa 2 ko anak pero hindi na ako makahinga. Kaya ko siguro buhayin 2 anak ko gusto ko pag may kasama padin ako sa buhay pagganaybsa mga anak ko at magpprotect samin

Nakakuha ng idea kay founder Mod bilang na-mention niya sa isang comment. Ako kasi hindi CAT officer, basta normal na part lang ng isang platoon. Ang training every Friday.

One experience na di ko malilimutan yung practice for CAT graduation. Nasa ilalim ng sikat ng araw, naka-formation ilang oras na, malapit na ako mag-collapse sa init at pagod nang may isang ka-platoon ko yung kumuha ng pagka-collapse ko at siya yung nawalan ng ulirat 😂 ayun lang naman yung memorable.

Kayo ba?

I think my efforts to keep in touch with my nieces and nephews back fired.

Me and my siblings are not close to each other due to family issues. Na-meet ko yung mga pamangkin ko pag need iiwan sa nanay ko yung mga bata from time to time. Unfortunately, since our mom passed away na, nawalan na kami ng connections. Cut to a few years, my sibs started passing away na rin, so I got to meet my now adult pamangkins.

Napansin ko lang, madalas ang good morning at hingi ng pera. At the beginning ok lang kasi the reason seems valid at meron naman akong pera. Lately, pambili ng food at diaper ng anak, wala pa daw sweldo or kinulang, babayaran na lang later. Yung hingi, me kasama pang pic ng anak nilang may empty milk bottle. Ang pasok ng messages minsan past mid night or early morning, medio abala sa tulog

I decided to mute the notifications na and ignore.

Anyone here care to share similar stories?

Sa circle of friends niyo ba. Like from HS to College na noon time natin ay ndi naman sila academically performant. Ndi naman bagsak or what not. Yung ok na nakakapasa lang or minsan kopya kopya lang. Then makikita mo nasa aborad na silang lahat and they are doing well, at least sa social media. Meron silang family, a house and a decent job.

Tapos ikaw, or some of your friends na academically performant naman ay nasa Pilipinas. Ndi necessarily naghihirap. Pero they are here lang, having a decent job, a decent family and a financial stability na above sa national average, pero would've been killing kung sa aborad sila.

Basically, bakit yung mga matatalino naiiwan sa Pilipinas, pero yung mga academically mid ang nakakapag aborad?

Ganon sa case ko. Sa 3 na academically performant sa amin noon Collage, 1 lang nasa abroad. Yung mga nag aral para lang pumasa nasa ibang bansa na.

Inspired by No Paper’s post ( https://www.reddit.com/r/kwarentahin/s/igt75cEvpe ) napaisip ako. In my case yes kasi nung naalala ko, bigla akong nasaktan uli. Kayo ba ganun din? Nagulat ako sa bigla kong naramdaman while i was typing e.

Kapag nasa ganitong age talaga and you have personal standards, whether it's in looking for a proper relationship or just casual sex, lalong mas mahirap makahanap ng partner. As a woman na may successful career, finances, proper hygiene, skincare, well-educated, ang hirap makahanap ng person to get attracted to.

Syempre hindi na tayo basta basta papatol sa person na we can't connect to emotionally, intellectually, or even physically.

Kahit nga sa fwb setup ang hirap din kasi the guys you get to talk to online don't even give an f about safe sex or getting tested, much less knowing and having the skills to properly pleasure or make a woman cum.

Wala pa diyan yung usapan na there are a lot of cheaters and fbois who lurk here or on online dating apps. Di pa makontento.

Wala na ba talagang matino?

Sorry but those are the frustrations that I have in the dating scene in this day and age.

Ewan kung natanong na ito sa ibang post. If yes, sorry na 😅 random thought lang bago ako matulog.

Narinig ko kasi yung Ocean Deep 😂 kadalasan kanta sa prom nung time ko. Kayo ba kwento niyo naman prom experience niyo.

Curious how these arrangements actually play out in real life, may mga stories ba kayo? Natupad nyo ba yung sumpaan nyo o hindi na kayo nag-uusap? 😅