Sarajeva'da yerel fırından aldığım karışık pizza ve yolunda gitmeyen aşk hayatım
1 ay kadar konuştuk, aslında bir ümit yoktu sadece ben çok hoşlanmıştım peşine gidiyordum. O da bana ümit vermeye başladı sonra. Sevdiğini söyleyemiyor ama belli ediyordu. Aramızdaki bağlar kopmuyor diyordu son günlerde. Aramızda kırgınlık yok diyordu. Ama ben ona ne zaman yaklaşmaya çalışsam hep kaçıyordu. (kaçıngan bağlanan bi hanım) bunu da bana istemeden de olsa bir konuşmada sen böyle yapınca ben kaçıyorum yapma diyerek belli etmişti. Kendi sorunları olduğunu ve bu sorunları çözdüğünde bana yaklaşacağını seveceğini söylemişti. Her neyse çok geçmeden her şey iyiye doğru giderken bir anda engeli yedim (her yerden) hiçbir şey yokken onca iyi şeylere rağmen. Bir şekilde rahatsız etmeyecek bir derece de ona ulaştım ilk günler. Konuşmayacağını, zorlaştırmamı istemediğini belirtti. Saygı duyduğumu ve her zaman yanında olduğumu belirttim. 14 gün oldu, ben her gün onu bekler hale geldim. Hiçbir şeye odaklanamıyorum, kafamı dağıtamıyorum. Alkol içmekten büyük ihtimalle karaciğerim de sıkıntı çıkacak ama içince en azından biraz daha rahat uyuyorum. Psikolojik yardım işini düşündüm ama gitmek istemiyorum. Yani dostlar pizza çok lezzetliydi anlayacağınız üzere.