Dit jochie in een astronautenpak tijdens de landing van Artemis II vat alles samen wat ik voel.
Een ogenschijnlijk normale foto. Maar ik word er echt BLIJ van. Er zijn zoveel toffe foto's gemaakt de afgelopen dagen, maar deze simpele foto spreekt tot de verbeelding.
Precies zoals dit jochie, zo voelde ik me ook ergens eind jaren 90, toen ik op de grond van de schoolbibliotheek zat met een informatie-boekje over Apollo in mijn handen. Wie kent ze nog? Informatie Junior (geloof ik), dunne kartonnen encyclopedietjes met nummertjes en kleurtjes die elke basisschoolklas wel op een rekje had staan. Man, wat was ik verzot op het idee van ruimtevaart, en nog steeds. Maar ik ben 37 jaar oud, en de Apollo missies kende ik alleen uit geschiedenisboeken, films en documentaires.
Artemis II zit er weer op. Ik had niet verwacht dat ik er een beetje verdrietig van zou zijn dat het voorbij is. De afgelopen tien dagen waren namelijk best bijzonder, ook om dit van minuut tot minuut live te kunnen volgen. Net als toen ik in 2020 nachtenlang naar komeet Neowise stond te kijken, of naar de eerste Crew Dragon die enkele weken na de eerste corona-lockdown opsteeg. Blijkbaar is dit voor veel mensen een goede manier om even adem te kunnen halen.
Het voelde in ieder geval goed om even herinnerd te worden aan wat de wereld ook kan zijn, in plaats van voortdurend te wachten op de volgende tegenvaller. In een tijd waarin we gedomineerd lijken te worden door cynisme, complotdenken en de constante dreiging van tirannen en verdeeldheid was deze missie het nodige tegengif. Een bewijs dat de mensheid nog steeds iets moois kan bereiken als we kiezen voor samenwerking, nieuwsgierigheid en vooruitgang in plaats van angst en haat. Voor even liet het weer het beste in ons zien.
Wat ik echt hoop is dat onze kinderen later op deze jaren mogen terugkijken als de duisterste periode voor het licht. Dat al het cynisme, het complotdenken en de verdeeldheid de bodem was, en dat tienduizenden mensen die over landsgrenzen heen samenwerkten om vier mensen om de maan te krijgen, het eerste teken was dat het kantelde.
Daarom, op naar de volgende. Artemis IV landt op de maan. Voor het eerst sinds 1972. Ik kijk er oprecht naar uit!