u/Tityutoxin

Ülkenin doğusunda fakir bir ailede doğdum hayatım aşırı klâsik idi bir noktaya kadar babam bu fakirligi görünce okumak için elinden geleni yaptı beni insan değilmişim gibi döverdi gerçi babamın beni dövmesi için aşırı bir sebebe ihtiyacı yoktu sigara içmeyince (oruç tuttuğu zamanlarda yanında büyükleri varken) aşırı sinirlenirdi çaresi belli saçma bir sebep bulup beni döverdi güldüm diye dayak yediğimi bile bilirim bende doğal olarak babamdan nefret ederek büyüdüm yanlış anlaşılma olmasın babam sadece beni dövmezdi annemi ve abimi de insanlıktan çıkmış gibi döverdi ben sadece favorisi idim bu da nefretimi katladı bir gün yine mutfakta anneme vurdu yaşım muhtemelen 17 18 babama ilk defa vurdum o gün ama garip bir şekilde hiçbir şey hissetmedim ne intikam ne pişmanlık 0 devamında annemin beni azarlayip bana kızması ise insan psikolojisine dair kafamı baya karıştırdı o zamanlar yıllar geçti babam bu dövme alışkanlığını bıraktı ama benim ona olan nefretim hiç bitmedi abim ve annem onu affetti ama ben asla affedemedim ve şimdi garip bişey oldu babam kanser hayatım boyunca nefret ettiğim adam yan odada ölüyor garip hissediyorum kendimi yan odada tam şu an ben bunları yazarken babamın kusma sesleri geliyor saçları döküldü 30 kilo verdi

Bir gün babamla mutfakta otururken ona bana neden işkence ettiğini sordum yine olsa yine yapardım dedi hayatı boyunca hiç pişman olduğunu söylemedi belki de pişman ama gururuna yediremedi neden ?

Kendimi sütten çıkma ak kaşık göremem elbette ne zaman ki babam üstümdeki gücünü kaybetti ona olası en hassas noktalarından hakaret etmeye başladım dilim sanki dünyadaki en keskin bıçak gibiydi asla küfür etmedim ama söylediğim bazı sözler 1000 küfüre bedeldi

Peki şimdi ne yapmalı karşısına geçip babammmm diyip sarilayim mi? İstemiyorum abim beni arada arıyor bu ne kin pezevenk 4 yıl öncesinin kinini mi tutuyorsun hâlâ adam ölüyor ulan diyor ama ben üzülmüyorum üzülemiyorum sadece küçükken en büyük korkum olan adamın kel yürüyen bir iskelete dönüşmesi biraz garip hissettiriyor o kadar

İşin aslı bu film galiba biraz bilinen bir film ama en az 6 7 yıldır ismini bulamıyorum filme dair çok çok az şey hatırlıyorum ve tek hatırladığım şey bir sahne bir adamın kafası bir akvaryumun içinde ama adam normal bir şekilde yaşamaya devam ediyor sadece kafa olarak o akvaryum benzeri yapıda ve ya kardeşi yada başkası onu kurtarmaya çalışıyordu

Film aslında aşırı iyi değildi ama inat oldu bir defa bir adam var ve bir zeka testi yaratıyor ve sonra bu zeka testinden yüksek puan alan insanları bir bomba tehditi ile bir odaya toplayıp onlara sorular soruyordu film baya kapitalizm eleştirisi içeriyordu testi yaratan adam ya tamamen keldi yada çok az saçı vardı emin değilim ama adamın yaşlı olduğuna eminim filmden hatırladığım tek replik ise odaya toplanan kişilerden birinin " o testi sadece aptal olmadığımı kanıtlamak için yapmıştım " repliği ve bir noktada kapitalizm eleştirisi için toner fiyatları üstünden bir örnek veriyordu