Πτυχία και Ελλάδα
(Απαραίτητο disclaimer: Το σκάνδαλο με το Λαζαρίδη είναι για κλάματα. Ο Λαζαρίδης, με αυτά που λέει μοιάζει τόσο γελοίος και αχάμπαρος που αρχίζω να αμφιβάλω αν έχει απολυτήριο δημοτικού. Προφανώς εφόσον έχει παραβιάσει το νόμο πρέπει να τιμωρηθεί, και προφανώς η όλη ιστορία αποκαλύπτει τρομακτική έλλειψη σοβαρότητας και ικανών ανθρώπων στην κυβέρνηση. Αυτό το ποστ δεν αφορα το Λαζαρίδη, απλά παίρνω τη συζήτηση σαν αφορμή).
Πολλές αντιδράσεις που διαβάζω μου δείχνουν ότι οι Έλληνες έχουμε ένα απίστευτο φετίχ με τα πτυχία, και με την ιεράρχηση των πτυχίων στο μυαλό μας.
Αναφέρω κάποιον και λέω ότι έχει πολύ καλό βιογραφικό για μια θέση που συζητάμε και μου απαντάνε "έλα μωρέ, ένα ΤΕΙ έχει τελειώσει". Μαλάκα, κοντεύουμε τα 40 όλοι εμείς στη συζήτηση αυτή, και ο άνθρωπος δουλεύει τα τελευταία 10 χρόνια σε αυτό το αντικείμενο, σε 2 μεγάλες εταιρίες και πέρυσι έγινε μάνατζερ.
Βοηθάω μια μικρότερη οικογενειακή γνωστή που ψάχνει δουλειά στη χώρα που είμαι. "Δεν έκανα αίτηση εκεί, γιατι στην αγγελία ζητάνε το Χ skill, οπότρ θα θέλουν κάποιον που να έχει σπουδάσει Ψ, όχι Ζ όπως εγώ". Βρε μούσμουλο, δουλεύεις ήδη 3 χρόνια στο αντικείμενο, από τα 7 bullets της αγγελίας τα 4 τα κάνεις ήδη καθε μέρα, και τα άλλα 3 είναι μια μαλακία που μαθαίνεται μέσα σε δυο βδομάδες. Κάνε αίτηση, και αν σε καλέσουν σε συνέντευξη καθόμαστε μια ώρα και στα εξηγώ.
Στην Ελλάδα αν ρωτήσω καποιον με τι ασχολείται ακούω συχνά "καλά εγω Χ έχω τελειώσει, απλά τώρα είμαι Ψ στην Ζ εταιρια". Κανένας ξενος πάνω από 30 δεν μου έχει πει ποτέ τι έχει σπουδάσει, εκτός αν είναι γιατρός.
Ίσως φταίει που οι πανελλήνιες μας αφήνουν ψυχολογικά τραύματα. Ίσως φτάει η γιαγιά μας που μας έλεγε ότι ο Γιωργάκης πέρασε "πρώτος στο πολυτεχνείο." Ίσως απλά πολλοί από μας είμαστε σαν τον τύπο στην αμερικάνικη ταινία που ήταν quarterback στο high school και μετά στο reunion όλοι οι παλιοί συμμαθητές βλέπουν ότι αυτό ηταν το peak του και έμεινε στάσιμος εκεί.
Και για να σας προλάβω, όχι, στα χαρτιά έχω ακριβώς τις σπουδές που η ελληνίδα μάνα και γιαγιά αναφέρει περήφανα στις γειτόνισσες. Και η καριέρα μου έχει ικανοποιητικά. Απλά δεν υπάρχει μεγάλη συσχέτιση ανάμεσα στα 2. Το χαρτί είναι απλά ένα μικρό κομμάτι της διαδρομής, όσο προχωράς θα παίζει και λιγότερο ρόλο, και για τους πιο πολλούς ανθρώπους η επαγγελματική τους πορεία θα έχει στροφές, και αλλαγές, και δεν θα καταλήξει απαραίτητα εκεί που στόχευαν, και αυτό πολύ συχνά θα είναι και καλό.