Zaterdagvond, Spotify staat aan en het algoritme serveert me onverwachts Emmaunel Top - Tone. Dat nummer komt echt uit het niets weer naar boven, zeker 25 jaar niet meer gehoord maar brengt mij ook gelijk weer terug naar de jaren 90. Ik was zestien, en ik leefde house/techno. Op mijn walkman, op huisfeestjes, in kraakpanden, op feesten in Amsterdam en Den Haag. Middagen zonder plan en nachten zonder einde. Terugkijkend, terwijl ik bijna 50 ben, wat een ongelofelijke tijd was dat. Feesten, muziek, drugs. Geen mobiele telefoons, gewoon nog een camera met een rolletje. Buiten rondhangen zonder bereikbaar te zijn. Het internet was een andere plek. Amiga en de eerste x386. Geen social media, geen controle. 56k6 inbelverbindingen. BBS, IRC en FXP. Een zoektocht om muziek of warez te downloaden. Je ouders die boos werden als je weer de hele avond de lijn bezet hield. Commander Keen en Doom. Ondertussen nog iets van een opleiding proberen te volgen maar falen. Terugkijkend waren de jaren 90 fantastisch om op te groeien, en maakte mijn generatie deel uit van een shift van een analoge naar een digitale wereld. Vrijheid zonder constante digitale controle of datalekken. Nieuwe technologie om te ontdekken zonder dat er meegekeken wordt of er een algoritme achter zit. Dansen of gek doen zonder dat iemand staat te filmen en het online plaatst. Toch fijn dat het Spotify algoritme me hier bracht.
Fuck yeah.