u/InitialRoll7615

Merhaba zaten önceden bahsetmiştim neler yaşadığımı falan. Şuan biliyosunuz cuma ve bazı olaylar var. Sizden tavsiye almak istiyorum ve en azından birazda muhabbet olur.

Okulun pansiyonundan anneme çarşamba günü geçtim. Mahkeme günü perşembe olduğu için çaktırmasamda içim huzurlu falanda değildi sonuçta.

Bu konuyu açmaya çalıştı fakat dinliyomuş gibi yapıp konuyu kısa kestim.

Perşembe saat 6 gibi uyandım ve sakalımı traş edip duş aldım annem uyurken.

Saat 9 gibi taksiyle evden çıktık ve az kaldın gecikecektik mahkemeye.

Adliyede yine aynı konuları açtı ve başımın etini yedi biraz.

Zaten ilk defa adliyeye gelmişim duruşmaya çıkacam bide anneme karşı hala laf sayıyo stresteyim geberecem orda.

Duruşmadan hemen önce bana atanan avukat abla geldi. 25 yaşında kısa boylu tatlı bi ablaydı zaten.

Şikayetçi olup olmadığımı sordu. Şikayetçi olmadığımı, sadece dedemde kalmak istediğini ve bu yaşanan bıçakla tehdit olayının yalan olmadığını söyledim. Duruşmaya çıktık ve anneme söz verdiler ilk.

Ben 16 yaşında olmama rağmen beni neden mahkemeye çıkarttılar anlamadım reşit olmayanları almıyolar sanıyodum ama neyse.

Annem bıçak bile çekmediğini,en ufak küfür etmediğini temas etmediğini, sadece anne oğul bi kavga olduğunu böyle şeylerin yaşanabileceğini, dedemin beni doldurduğundan falan söz etti.

Dediklerininde hepsi yalan bu arada.

Bi anda hakim abla bana sordu sen anlat bakim diye.

Konuşamadım. Zaten istemiyodum hem sesim titriyo hemde yere bakıyodum. 20 saniye falan geçti ve konuşmak istemiyorum diyip oturdum.

Tabi annemin bana o yargılayıcı bakışını hissedebiliyodum neden annem doğru söylüyo demiyosun falan.

Şikayetçimisin diye sordular bende değilim dedim.

Evet hayır soruları sordular annen sana küfür ettimi, sana bıçak çektimi falan.

O anlık baskıyla ve stresle çekmedi yapmadı falan dedim.

Bi yandanda pişmanım zaten ama biliyorumki bu davada ben kazansam bile dedeme geçmeme bir yararı yok.

Benim avukat söz aldı ve her ne kadar ben şikayetçi olmayıp annemi desteklesemde, çocuğun yani benim baskı altında olduğumu, ve söylemem gereken şeyleri söylemediğimi söyledi.

Benim avukat maçın adamıydı bildiğin orda.

Sonra annem yine söz aldı ve aynı sözleri tekrar etti yok ben oğlumla çok iyiydimde yok dedesi beynini yıkadıda falan.

Benim avukat hala şikayetçi olduğu için tabi duruşma ertelendi ve çıktık.

Adliyeden çıktığımız anda annem bana laf saymaya,neden onun dediği gibi ifade vermediğim için yine linçledi beni orda.

Bu arada o sırada kendi avukatının bürosuna yürüyo ordada bizim ailevi olaylarda hep annemi tutan kişiler var o yüzden oraya gidersem sonum iyi olmaz.

Sonunda içimi döktüm ve aylardır içimde tuttuğumu, dedemde kalmak istediğimi ve onda kalmaktan artık huzur bulmadığımı falan söyledim. Şok oldu bela falan okudu yine hakaretler falan.

Yalnız kalmak istiyorum diyip annemi orda bıraktım ve ırmak kenarından çarşıya doğru geçiyodum.

O kadar artık kötüydümki bacaklarım titriyodu ve halim kalmamıştı.

Uzun bi hikaye var işte anlatmıştım görüşmeyi kestiğim arkadaşlarım falan vardı D C M falan.

D ve C nin gittiği kilise vardı ve hiç düşünmeden kendimi oraya attım.

Ordada oranın sahibi A abi vardı.

Su ve kek verdi sakinleştirdi.

Çok sağolsun hem çok tatlı şakacı ve iyi kalpli bir insan zaten.

Dertlerimi anlattım tavsiye verdi sohbet ettik biraz siyaset yaptık sonra dedemi aradım çarşıya geldi falan tam köye gidecektim annem aradı.

Dediki "madem dedende kalmak istiyon bundan sonra telefonunu bırak satacam onu bide anahtar sende kalmış onuda ver çantandaki sana verdiğim paralarıda ver"

Tamam dedim kapattım çevre yolundan geri dönüm eve gittim.

Allahtan annem eve gelmemişti telefonun sim kartını çıkartıp oraya koydum anahtarı ayakkabıya bıraktım bide ne olur ne olmaz diye traş makinamı,okul kıyafetlerimi,okul çantamı, sevdiğim bi kombinimi, vitaminlerimi alıp çıktım yani artık annemin evine gitmem için hiçbir sebep yok.

Köye gittik dün köydeydim işte kafa dinledim sim kartıda takmadığım için annem ulaşamamıştı biraz rahatladım.

Bugünde işte çok bişey olmadı 5 gibi geri geldik köyden sonra beni kesin merak etmiştir haber vereyim diye annemi aradım.

Bu arada telefonu bıraktımya annemin telefonunu bıraktım ve dedemin bana aldığı telefonu kullanmaya başladım.

Biraz duygusala bağladı falan biz her zaman iyiydik falan.

Yine atıştık klasik sonra dediki "ben zaten dün seni yurda vermeye başvurdum en kısa sürede seni alacaklar hazır ol dedendede ne kadar götünü yırtsanda kalamayacaksın"

Tamam dedim gelirlerse gelsinler falan ama şey farkettim kapatıyorum telefonu hemen geri arıyo bi nedenide yok.

5 kere falan tekrar etti aynı atışma sonra kapatıp açmamaya başladım dedemi aradım durumu anlattım falan dedem baktırmışmı ne yurda verdimi diye yalan söylemiş vermemiş aslında.

Neyse şuan işte dükkana gidip 1 ekmeklik uykuluk yedim dedemin evindeki kendi odamdayım oturuyorum.

Wpden biraz duygusala bağlamaya çalıştı bide sanırım mahkeme için ss almaya çalışıyo "dedenler senimi alıkoyuyo dedenlerden korkma" falan diyo görmezden geliyorum sessize aldım oturuyorum en son kanada lisesine falan başvurmuştum belki olur diye velileri wpde grubs falan alıyolar onun ssini atmış yumuşarım diye yemlemeye çalışıyo.

Peki sizce napmalıyım?

Bu arada nasılsınız sizin gününüz nasıl geçti?

Düz baran diyebilirsiniz.

Şuan 16 yaşındayım ve mahkemelerle alakalı işlerle uğraşıyorum ve perşembe günü mahkemem var.

Bu bir yana ben hikayemi anlatayım öyle daha iyi anlarsınız.

Amasya da doğdum büyüdüm. 5 yaşında annem babam ayrıldı. O zamanlar duyduğuma göre annem hamilelik dönemindeyken bile babam aldatıyormuş ve dövüyormuş.

Bunun yüzünden ailem bölündü.

Anne tarafı geri kafalıydı ve eskiden anneme çoke ziyet çektirmişlerdi kız olduğu için aşağılamalar okutmamalar dövmeler ve daha fazlası.

Çoğunlukla annemde yaşadım ve baba tarafı dedemde de kaldım.

Dedem çok sevecen ve iyi biriydi çünkü ilk torunuydum.

Hayatım 10 11 yaşlarıma kadar sarsıcı olsada şuanki durumuma göre iyiydi.

Ergenlik döneminden itibaren bir takım şeyler yaşadım diyebilirim.

Ilkokulda zaten dışlanıyodum ve ortaokuldada adam akıllı bir tipe sahip değildim. Kiloluydum ve çirkindimde o yüzden çok fazla arkadaşım olmadı. Birkaç yakın dostum oldu onlarda beni sanki alt bir insanmışım gibi zorbalıyolardı.

Bu arada bütün hata onlarda demiyorum tabiki benimde bazı aptallıklarım oldu fakat onlar beni gereksiz ve sırf eğlence için kasıtlı olarak dışlıyo ve dalga geçiyolardı benimle.

Bu zaten psikolojik olarakta beni yıprattı çünkü bir gün soğuk bir gün sıcakta davrandıkları için o zamanlarda manipüleyle tanıştım diyebilirim her ne kadar onlar kasıtlı olarak yapmadada çünkü az çok manipüle edildiğimi hissedebiliyordum.

Ortaokul zamanında ailesel olarakta sıkıntılar yaşamaya başladım. Annemle en ufak bir olaydan bile ev ortamının cehenneme dönmesi,ders çalışamamam,dikkatsizliğim,gözümün önündeki şeyi görmemem ve daha fazlası.

Annem ağzı bozuk bir kadındı ve eski kendi trajik olaylarından dolayı psikolojik rahatsızlığı olduğunu düşünüyorum.

Evde hiçbir zaman onun yanında rahat hissetmiyordum. Kendi odama kapanmak benim için hoş bir histi her zaman. Annem bana en ufak bir tartışma bile olsa saatlerse küfür eder, her olumsuz yönümle dalga geçer ve olumlu yönlerimide aşağılar sonrada trip atardı.

Bende anneme sürekli özürler ve açıklamalar yapardım.

Lgs dönemi daha sert geçti. Dedemin bana verdiği laptopu 5 parçaya vurarak ayırdı. Ve arkadaşlarına ben bu çocuğa ne versemde hiçbir sözümü dinlemiyor vs diyerek kendini mağdur gösteriyodu. Ilk defa artık sinir krizi geçirip ben anneme bağırdım. Şok olmuştu ama çok sürmedi. 10 dakika sonra tartışırken üzerime çıktı ve boğazımdan beni saniyelerce boğdu.

O kadar o sırada garip hissetmiştimki "belki beni boğmasına izin verirsem bırakır" diye düşündüm ve tepki vermemiştim.

Nefes alamıyodum ve annem hem beni boğarken hemde bana "neden beni itmiyosun, neden karşılık verip kendini kurtarmıyosun" diye kulağıma bağırdı ve kendi üstümden attım annemi.

Bu olan olaylardan sadece bir tanesi.

O kadar fazla şey olduki artık zihnimdeki bazı şeyler bulanık.

Lgsden 360 puan alıp sağlık lisesine gittim ve orada başka benim dostlarımdan biri olacak aynı zamanda eski ortamada dahil edeceğim kişiyle tanıştım. Burası çok önemli değil. Bu dönemim huzurlu geçti biraz.

Sonra bir ilçedeki Proje Imam hatipe Dedemin yakını ve aynı zamanda özel öğretmenimin tavsiyesi ve aracılığıyla gittim. Kendisi fizik öğretmenidirde ve zekidir.

Annem gitmemi istemedi çünkü onun yanından birnevi ayrılacaktım ve okul pansiyonuna gidecektim.

Hocam annemi ilk başta ikna etti ama sonradan annem fikrini değiştirip sürekli beni baskılamaya başladı "o okul kötüdür, neden yanımdan ayrılıyosunki,sen oraya alışamazsın, imam hatip ne be sağlık daha iyi" gibi şeyler zırvaladı ama aklımda bitirmiştim zaten. Gittimde.

2. Dönemim o okulda başladı ve iyiydide.

Hem huzurlu annemin evde olmadığı bir hayat hemde huzurlu bir okulum vardı ve yeni arkadaşlarda edinmiştim az çok ama onlarla çok bağ kuramıyodum. Daha doğrusu içten içe derin bağ kurmak istemiyodum.

2. Dönem yine bazı annemle kavgalar ve daha fazlasıyla geçti fakat buraları es geçeceğim çünkü hatırlayamıyorum.

3. Sınıf bitti ve yaz tatiline girdim.

Artık zaten boyum 176 olmuştu ve geniş omuzlu bir yapıya sahiptim. Spor yapmak için can atıyodum zaten.

Akşamları saat 7,8 gibi dışarı çıkıp ırmak kenarında deli gibi koşuyodum. Iki köprü arasında hiç durmuyodum ve deli gibi işe yarıyoduda. Az çok kendimi toparlamıştım.

Bir gün yine o günlerdendi ve yorulup parka gitmiştim. Kalabalıktı ve her türden insan vardı orada zaten yanında bide kafe vardı. Salıncakta sallanan gotik tarzlı benden 2 veya 3 yaş büyük bi kız ve yanında annesini gördüm. Annesine nazaran kız aykırı duruyodu çünkü annesi başörtülüydü ama hafif gençte duruyordu.

Salıncakta sallanasım geldi ve hemen yanına geçim sallanmaya başladım.

O kadar fazla hızlı sallandımki sanırım kulağımdaki müziğe kendimi kaptırdım, zincir koptu ve yere kapaklandım.

Sağ elimin içi parçalanmıştı. Zincir kesmişti ve yağ bezesi görünüyodu.

Kalabaliktaki çoğu insanlar bana bakıp gülüyodu.

Bende güldüm vay halime diye ama baktımki o kız yanıma gelip iyimisin diye sordu.

Elimi gösterdim ve biraz irkilmişti.

Annesi gelip beni hastaneye götürmeyi önerdi.

Böylece onlarla tanışmış oldum.

Kıza M ve annesine S diyelim.

M Müslüman değildi be kendini deist olarak tanımlıyodu.

Kafa dengi bi kızdı ve hemen arkadaş olduk zaten.

Annemide alıp hastaneye gittik ve orada elimi sargıya falan aldılar.

M bana seni başka bi arkadaşımla tanıştırmam lazım eminim iyi anlaşırsınız dedi. Kabul ettim bende zaten.

Ertesi gün buluştuk. Diğer kızada C diyelim.

C ilede kaynaştım zaten benim gibi hoşlantılara sahip bi kızdı.

Bunlarla beraber takılmamdan iki hafta geçti ve C den hoşlanmaya başladım. C hristiyandı bu arada ama umrumda değildi.

C de benden hoşlanmıştı ve sevgili olduk.

O sıralar yaşım 15ti Cnin yaşıda 17 idi.

Iyi zamanlar geçirdik ve grup büyüdü. Eski arkadaş grubumdan insanlarda geldi beni zorbalayanlardan.

Yinede iyiydi tatlı zamanlar geçirdik.

Hani sağlıkta tanıştığım arkadaşım varya ona K diyelim.

C beni kendi başka bi kız arkadaşı olan D ile tanıştırdı ve bizde D ile K yi sevgili yapmıştık.

Herşey iyiydi 8 9 kişilik bir grubumuz vardı ve zaman hoş geçiyodu.

Fakat annem onlar sırf müslüman olmadığı için haz almıyodu ve arkalarından sürekli hakaret ediyodu.

Beni ve C yi ayırdı hemde parkta onları aşağılayarak.

Çok değişik ve kötü hissettim çünkü ilk defa adam akıllı sevdiğim kişi bizzat annem tarafından uzaklaştırılıyordu benden.

Katlanmak istemedim bu duruma ama yapacak birşeyim yoktu.

Sonra Annem herkezin kendi düşüncesinden daha iyi olduğunu düşündüğü için tabi M yide dininden hafif vurmaya çalıştı ama iyi bi kız olduğunu söyleyip kendi birsürü yıllık sözde değişik arkadaşlarından kopmasını istedi hemde M nin annesi S ile beraber çünkü annem çoktan manipüle etmişti S yi.

Bu arada annem adam akıllı dinini yaşamayan biri ve açık ona rağmen böyle davranıyor.

Tabi M iradesi iyi biri olduğu için tepki gösterdi.

Neyse bu önemli bir noktaydı biraz özet geçeyim.

Sonradan tabi C ile gizlice geri falan barıştım en kötü C müslüman oldu deriz dedik ve yine aynı zamana döndük sonra ise C nin ailevi sıkıntıları falanda vardı D ninde M ninde ve diğer arkadaşlarımında.

Bütün mental ve psikolojik yardımı ben üstlendim.

Hatta M artık kendini bıçaklayıp intihar edecekti ve elveda mesajı atmıştı gruba.

Kendi işimi ekip onun evine koşmuştum intihar etmesin diye.

Neyse biraz özet geçeyim çok uzattım sonları detaylı anlatacağım sadece.

C ile konuşamamaya başladık sonra M ye aşık olduğunu öğrendim ayrılmıştık zaten falan hiç dönmedim D nin bazı olayları oldu ondada yardımcı oldum derken grup dağıldı sizce nedenmi?

Yorulup artık insanlara fazla destek vermeyip kendimi onardığım için.

Grup dağıldı ve herkez kendi işine baktı zaten ve ortada kaldım.

M ilede görüşüyodum fakat bi anda benle görüşmeyi kesti.

Eski grup desen hala aynı davranışlar o yüzden onlarlafa takılmak istemiyordum.

Ne yapacağımı şaşırmıştım.

Bu arada okullar çoktan yavaştan açılmıştı ve 10. Sınıfa başladım.

Asıl bu yazıyı yazmamın sebebi başlıyor.

Annemle aramızdaki o anne oğul ilişkisi artık tamamen bitti yerini anne oğul değilde düşman bir toxic ilişki sardı.

Her geldiğim zamaj hafta sonu illaki kavga ediyoduk ve ya bana vuruyordu, ya günü zehir ediyordu ya da artık ben evden kaçıyordum.

Dedemde beni kurtarmak için yalvarıyordu ve içim acıyoduda.

Bu olay bir süre böyle devam etti ve artık patlak olay oldu.

Zaten artık annem bana vurunca onu ittirmeye ya da onun eline vurmaya başlamıştım. Bunu kendisine el kaldırmak ve kendisine saygısızlık olarak algılıyordu.

O kendisi lgs dönemi beni et tahtasıyla dövüp tahtayı benim üzerimde kırması zaten hiç kötü birşey değildi ya.

Artık poliste çağırmaya başladım ve daha büyük olaylar patlak verdi.

Annem beni sadece mal yerine koyuyordu ve polise gerek yokmuş ve sadece ben mallıklarımı bitirirsem her zaman mutlu olacakmışız ona göre.

Bundan bıkmıştım.

Sağlık tedbiri aldım ve devlet psikiyatrisine gitmeye başladım halada gidiyorum.

Ilk gittiğimiz zaman işte o asıl olay oldu.

Annem sürekli senin yüzünden deli hastanesine geldik. Sende delisin sen bir siki doğrultamazsın vb sayamayacağım kadar laf sayıyordu ama artık sikimde değildi.

Bu arada dedeme söylemiştim dedecim tamam dava açabilirsin diye ve dedemde zaten vasilik davası açtı.

O gün psikiyatriden sonra tüm gün boyunca annemle kavga ettik ve ilk defa anneme bu kadar saygısız oldum.

Çünkü annem çarşıda "bana karşılık veremezsin sen benim sıçtığım boksun" diye laf sayıyordu ve bağırıyodu fakat bende "yoo, yaparım, senin annelik kotan doldu senin daha annelik saygısına hakkın yok" vb şeyler söylüyodum ve delirdi.

Gece eve döndük ve sırf gıcıklık olsun diye kestaneleri soymamı istedi.

Hayır dedim ve bu atışma biraz tekrar etti.

Ev 1+1 zaten ve bi anda mutfağa koşup bıçak alıp üzerime atladı.

Bıçağı boynumda hissettim resmen ve diğer eliyle boğazımı tutup üzerime çıkmıştı.

"Senide öldürürüm kendimide" diye bağırıyodu.

"Sen bana karşılık veremezsin, saygı göstermeyı öğreneceksin, itaat edeceksin, sıçtığım boksun sen diye saat gece 1de bana bağırıyodu. Bir arbede yaşandı. Elinden bıçağı almaya çalıştım ama alamadım sonra omuz atıp yere yapıştırdım.

Yerden kalktı ve gülerek bana bıçağı salladı ama değdirmedi bilerek.

O bıçak gözüme kadar geldi sanki hissetmiştim.

Sonra oturup telefona bakmaya başladı.

Telefonu bi anda alıp yatakodasına geçtim ve birilerini aramaya çalışacaktım ama annem çarşıdayken telefonu demire vurup kırdığını hatırladım.

Yavaşca geri döndüm ve annem bana manyak gibi sırıtıyodu.

Kapı kilitliydi. Karşımda bıçaklı bir kadın. Telefonum kırık ve kimseye ulaşamıyorum. Kafayı yiyecektim.

Balkona baktım ve aklıma bir fikir geldi. Balkon 1. Kattaydı. Biraz yüksekti ama yanında ağaz vardı hemen.

Balkona çıkınca tam atlayacakken annem bana arkadan yapıştı ve sanki hiçbiri olmamış gibi "tamam yavrum özür dilerim" diye yalvarmaya başladı.

"Söz veriyorum seni öldürmeyeceğim"

Kafayı yedim. Atlayamıyordum ve hava soğuktu insanlar ışıklarını acmaya başlamıştı.

Krize girdim.

Rol yapma lan artık diye bağırarak annemin el kilidini belimden kurtarmaya çalıştım kurtaramayınca annemi at deper gibi depmeye başladım. Sağdan sola vuruyodum sanki.

O kadar duygusuz ve zalim hissettimki artık hiçbirşey hissetmiyodum sadece kurtulmak istiyodum.

Annemde "AY AYY" gibi cringe sesler çıkardıkçadaha deliye döndüm. Bu arbede birkaç dakika yaşandı ve polis sonunda geldi.

Polis annemin yaşına yakın olduğu için anneme taraf oldu sanki.

"Anne yapar."

Anneye el kalkmaz.

Anne bıçak savurmamıştır ya olurmu öyle şey.

Birsürü şey dediler ve beni şikayetçi olmaktan ikna etmeyi başardılar fakat dedeme bir süreliğine gitmek şartıyla kabul ettim.

Dedemde biraz kafa dinledim.

Artık düzgün duygularımı hissedemiyordum bile.

Neyse.

Psikiyatri terali falan derken şuan olduğum yerdeyim yani şimdiki zaman.

Bıçakla olayından dolayı devlet tarafından mahkeme açıldı ve oda perşembe günü.

Bu arada sözde arkadaşım olan ve benin yanımda daima olacak olan insanların artık hiçbiriyle arkadaş değilim diyebilirim ne M ne D nede hiçbiri hepsine versiğim değeri ve emeği çöp ettiler.

Çünkü ben zaten çok fazla değer veren bir tiptim mantıklıda konuşuyordum ve onlar beni sanırım hiç yakın görmedi sanki.

M ile en son tekrar barışmıştım ve pazar günü buluşmuştuk fakat bana göre sebepsiz şekilde tekrar uzaklaşmaya çalışıyor ve yarın buluşacağız.

Şimdii.

Sizce hayatımda ne yapmam gerekiyor. Tavsiye olarak ne verebilirsiniz çünkü yıprandım ve dertleşebileceğim kimsem yok yemin ederim.

Sadece sakin ve iyi bir hayatımın olmasını istedim fakat bu bile olmadı suan annem benimle çok iyi konuşuyor ve anlaşmaya çalışıyor çünkü mahkeme var.

Annem beni seviyor biliyorum ama bu çarpık toxic anne oğul ilişkisini istemiyorum ben.

Ya da beni satan beni görmezden gelen bana umut verip beni yarı yolda bırakan dostları.

Onları sevdiğim için onlardan kendimden nefret ediyorum ve her zamanda edeceğim.

Lütfen. Bana yardım edin ve en azından fikrinizi söyleyin.

Soruda sorabilirsiniz zaman bulursam cevaplarım.

Ama lütfen detaylıca okuyun ve öyle yazın.