nabersiniz
Burada uzun zamandır yokum.
Ne zaman modum düşük olduğu zaman dışarıda, uzakta bir yerde olmak beni neşelendiriyor ama bazen işe yaramıyor nedense anlamıyorum.
Bugün Özdilek'te sarı renkli oje gördüm ve sarı makyajı acayip seviyorum, tabii alabilecek cesaretim olsaydı alırdım ama işte.
Annem benim kıllarımı kazıdığımı bildiği için her zaman kontrol ediyor o yüzden artık onu da yapamıyorum ve kendimi gördükçe ve bunun hakkında düşündükçe kendimden o kadar iğreniyorum ki, diğer insanların beni erkek olarak düşünmesi de içimi dışımı yiyor.
Artık bu hayatı yaşanır kılan tek şey umudum ve sabrım, geleceği usluca beklemek, bir gün olacağını biliyorum ama bazen de sabrım tükeniyor ve hiçbir şey yapamaz oluyorum.
Bir gün istediğim kişi olabileceğim ama şuan hayattaki çoğu şey bana işkence gibi geliyor, batıyor bana ama yapacak bir şey yok işte ne yapalım.
Umarım siz daha neşelisinizdir <3