Οι Έλληνες πελάτες με εκνευρίζονται αφάνταστα, προτιμώ τους τουρίστες.
Context για το rant. Έχω κοσμηματοπωλείο σε μια περιοχή που εχει και ντόπιους και τουρίστες, είναι μια υγιής επιχείρηση που άντεξε την κρίση του 2008, τον κοβιντ, και γενικά οτι άλλο εχει γίνει. Ασχολούμαι με την αργυροχοΐα και το εμπόριο, φροντίζω να προσφέρω πράγματα οικονομικά και ταυτόχρονα καλής ποιότητας από ατσάλι τον 5€ μέχρι γιαννιώτικο ασήμι τον 170€.
Ο σκοπός μου είναι να κάνω τον κόσμο χαρούμενο, να προσφέρω μια λύση σε αυτούς που θέλουν να κρατάνε ενα μικρό οικονομικό δωράκι και να μην φοβούνται οτι θα γίνουν ρεζίλι, οτι θα μαυρίσει, θα σκουριάσει, θα σπάσει κλπ κλπ.
Για να κρατάω χαμηλές της τιμές, έχω μειώσει άλλα έξοδα όπως πχ η συσκευασία που ειναι χειροποίητα. Έχω και την στάνταρ συσκευασία τα κουτάκια που την βάζω σε πιο ακριβά κομμάτια. Επίσης προσφέρω δωρεάν επιδιορθώσεις (εκεί που μπορώ) και δωρεάν καθάρισμα (εκεί που μπορώ).
Δεν αντέχω τους Έλληνες να αγοράζουν 5€ ατσάλινο κολιέ και να απαιτούν την συσκευασία, το κουτί, και την τσάντα που θα μπει στο ασημένιο κολιέ τον 50€. Δεν αντέχω τους Έλληνες που ζητάνε καλύτερη τιμή σε ασημένιο βραχιόλι τον 15€ (που αλλού το πουλάνε 25€) και να με πληρώνουν και με κάρτα. Εχθές το βράδυ εκεί που έκλεινα μπαίνει μέσα μια, θέλει ενα συγκεκριμένο ασημένιο βραχιόλι 25€ το οποίο σε άλλα μαγαζιά το πουλάνε 30€. Με ρωτάει αν μπορώ να κάνω κάτι καλύτερο και επειδή μπορώ έστω και λίγο, της λέω βέβαια ναι. Απο μόνη της μου βγάζει ενα 20αρικο και μου ΛΈΕΙ "είμαστε εντάξει". Δηλαδή αποφάσισε από μόνη της πόσα θα πληρώσει. Δεν είχα καμία απολύτως όρεξη να το τραβήξω, μπήκε αφού είχα κλείσει τα φώτα κιόλας, και λέω δεν βαριέσαι δεν θα πω κάτι αυτή την φορά.
Ενώ οι τουρίστες; μπαίνουν μέσα, κουβεντιάζουμε, διαλέγουν τι θέλουν, ούτε μα μου ούτε τίποτα. Ξέρουν τι θέλουν, δεν κάνουν παζάρι, τους κάνω και εγω δωράκια πχ ενα μαγνητάκι ή ενα μικρό πλεκτό βραχιόλι αν έχουν παιδιά. Μου έχει τύχη τουρίστες από τον Λίβανο αφού έκανα δώρο στο παιδί τους, πήγαν αγόρασαν ενα μικρό ταψί μπακλαβαδάκια να μου το κάνουν δώρο. Ενα άλλα κοριτσάκι που είχε έρθει διακοπές με την οικογένεια της επέστρεψε 2 μέρες αφού ήρθαν στο μαγαζί και μου έφερε κοχύλια που μάζεψε στην θάλασσα και η μαμά της είχε κάτσει και μου είχε πλέξη ενα μικρό καλαθάκι. Ένα άλλο κοριτσάκι έκατσε και μου έκανε μια ζωγραφιά και με συγκίνησε τόσο που την εχω στο ταμείο να την βλέπω.
Ο Έλληνας θα μπει μέσα, θα με απασχολήσει μια ώρα να του κατεβάσω όλο το μαγαζί, θα δοκιμάσει 5 κολιέ και 5 βραχιόλια, και δεν θα αγοράσει τίποτα που δεν με νοιάζει. Ειλικρινά! Δεν με νοιάζει να μπεις μέσα και να μην σου αρέσει κάτι, δεν θέλω ο κόσμος να έχει τέτοια θέματα. Ούτε θέλω ντε και καλά να "αγοράσεις κάτι επειδή μπήκες πρώτη φορά" που εχω ακούσει. Απλά αφού ΒΛΈΠΕΙΣ οτι δουλεύω στον πάγκο, κυριολεκτικά εχω αναμένω το φλόγιστρο, δεν κάθομαι γιατί δεν πουλάω μόνο αλλά φτιάχνω κιόλας, μπορείς να μην με απασχολείς μια ωρα (ή και περισσότερο με το ΡΟΛΌΙ) για το τίποτα, επειδή εσύ έχεις όρεξη για κουβέντα;
Επίσης, γιατί οι Έλληνες μου δημιουργούν θέμα οταν λέω οτι ΔΕΝ επιτρέπονται δοκιμές και αλλαγές στα σκουλαρίκια για λόγους υγιεινής; και αν ο άλλος εχει καμία ηπατίτιδα ή ξέρω εγω τι άλλο; εσάς θα σας άρεσε να δώσετε λεφτά για ενα σκουλαρίκι που μπορεί να έχει φορέσει κάποιος άλλος ακόμα και αν είναι απολυμασμένο;
Κάπου εδω να πω, γιατί οι κόσμος παρεξηγείτε εύκολα, ότι εκτιμώ πάρα πολύ τον κόσμο που με εχει στηρίξει τόσα χρόνια και δεν θα ήμουν εδω που είμαι αν δεν είχα Έλληνες πελάτες. Απλά εκνευρίζομαι οταν μου κάνουν παζάρι και μετά πάνε και σκάνε χ5 φορές πάνω στην Pandora και μετά όταν σπάσει ή ξεβάψει θα το φέρουν σε εμένα να το φτιάξω (και εννοείται θα τους πω να πάνε εκεί που το πήρανε).
Και όχι, δεν μπορώ να επιδιορθώσω το βραχιόλι που πήρες από το ταμείο στα H&M. Αυτό αν φταρνιστώ πάνω του θα διαλυθεί.