merhaba 18 bir kızım yaklaşık 4 yıldır depresyonla ve anksiyete ile yaşiyorum yaklaşık 2 yıldır buna derealizasyon da eklendi ve 5 yıldır uzun aralıklarla ciddi olmayan şekillerde kendime zarar da veriyorum (kesme yakma gibi)
aslına bakarsanız gayet iyi bir hayatım var öyle hatırladığım büyük travmalarım yok iyi bir ailem var yurt dışında yaşiyorum istediğim çoğu şeyi yapabiliyorum böyle düşününce kendimi çok şımarık ve daha kötü hissediyorum
dışarıdan nasıl gözüktüğünü anlayamiyorum kendimi sürekli dişarıdan izliyormuşum gibi hissediyorum hiçbirşeyden mennun olamiyorum yalnız kaldığım her an intihardan başka birşey düşünmüyorum hiç kimseye kendimi yakın hissetmiyorum herkesten içten içe nefret nefret ediyorum her ne kadar arkadaşlarım olsa bile onların yanında aslında yokmuşum gibi hissediyorum bazen anlamsız sesler duyuyorkm ama bu durumumdan kimsenin haberi bile yok çünkü kendimi dişariya mümkün olduğunca neşeli hayat dolu göstermeye calişiyorum ailem de dahil eski
kendimi kesme konusunda da sık yaptığım birşey değildi zaten ilk kesiklerim çok küçüklerdi şuan izleri bile yok ama son 7-8 aydır kendimi durdaramiyordum kesikler daha derinleşiyordu ve sık sık yapiyordum artık kesikler yetmeyip yakmaya da başlamiştim sadece o acı beni gerçek hissettiriyordu yanımda jilet taşıyan birine dönmekten çok korktuğum için kısa süreli bir tedavi gördüm klasik yatırmayı teklif ettiler antidepresanlar falan ama bunlarıda 4-5 ay sonra bıraktım
ama ben hiçbir zaman iğleşmek istemedim çünkü iğleşip (?) yıllarca yaşamak hayat kurmak istemiyorum cidden bir noktada hayatıma son vermem gerekiyormuş gibi evet aklımda sürekli intihar düşünceleri planları var ama hiçbirini gerçekleştiremedim evet böyle düşününce kolay geliyor ama uygulamaya gelince korkuyorum ister istemez bide hani ailem kardeşim arkadaşlarım için çok zor bir durum olur ama ben neden başları üzülmesin diye yaşamaya devam etmeliyim ki sonuçta evet üzülecekler ama birkaç yılda unutulacagim
artık gerçekten yapamiyorum ama kesin bir intihar yöntemi olmadiği için (maalesef kafama sıkamayacagim için) yapamiyorum hiçbirşey korkuyorum