bilmiyorum
ben bazen ne yasadıgımı hiç anlamıyorum bilmiyorum buraya uzunuzun dokaylı yoldan arkadaşım olsun diye bir şeyler yazdım sonra bitiremedim. hep cümlelere başlıyorum bitiremiyorum. her nefes aldığımda bile onu yarım bırakıp kendi vucudumu ısıtarak kendimi zorluyorum stresi gerginliği damarlarımda tasıyorum yuzume baktığımda kendimimi görüyorum benden kalanlarımı bilmiyorum. siz nasıl yaşıyorsunuz ve bunları aşıyorsunuz ya da her gun içinde bulduğunuz daireyi bir adım genisletip ya da kucuktuyorsunuz,
sanki bu dunyada bir yer,m yokmus gibi hissediyorum. herkes bir yer bulmus bir sekilde yasıyor. bana izin verilmemis tanrı veya hiclik beni arafta cezalandırmıs. bir umut kurma ustune cehennemimi yaratmış onlara ızletiyorum. bilmiyorum.sanırımhicbirzaman bilemeyeceğim. niye böyle oldu.