Mantık olarak çok güzel fırsatlar çıktı karşıma ancak tensel/cinsel çekim olmadığı için hep konuşmayı kestik. Şimdilerde bu çekimlerin zamanla sevgiyle oluşup oluşmayacağını merak etmeye başladım, varsa deneyimlerinizi dinlemek isterim.
Hayatı neye benzetiyorsunuz (sınav/yarış/konuşma/ceza vb.)
Asker üni bitmiş,
Orta halli kazanılan bir işte çalışılıyor,
Okb depresyon genetik yatkınlık var,
Hayatında ki herkes aile de dahil çıkartılmış sosyal hayata 0 dan başlamaya uygun yalnız biri olsanız ne yapardınız bu hayata bu aşamadan sonra?
(Bu kedi Osman isimli tekirimin bebekliği)