
Hic dusundunuz mu
Aslinda herkesin hissettigi yalnizlik farkli sekilde ve bu farklilik insani yalniz hissettiriyor. Ama ayni zamanda farkliligin olmasi birine karsi ilgi hissetmemize sebep oluyo. Bu farkliliklarin herkesin kendi icinde, kabul edilebilir ve edilemez diye ikiye ayrildigini goruyoruz.
Ornegin karsi taraf kus bakmayi seviyosa bu farkliligi kabul etmek kolay oluyo ancak kotu aliskanliklari varsa bunu kabul edemiyoruz.
Ama sorun su ki eger farkliliklari bu kadar gozumuze sokup incelemeye baslarsak bu seferde kisiyi kendimizden sogutuyoruz.
Yani aslinda asil sevgi bir kisiyi dusunmeden sevmekten geliyor diye dusunmeye basladim. Eger kendimizi koruyacak sekilde ilerleyip kisinin tum farkliliklarini zihnimizde tartar isek kisiyi kendimiz icin sogutmus oluruz.
Belkide karsi tarafin mevcut farkliliklarini, iliskinin ilk baslayan farkliliklari karsilastirma terazisi bittikten sonra herseyiyle kabullenip sevmek en mantiklisidir.