u/Clear-Maybe1132

-Baldurs gate 3

-Project zomboid

-Satisfactory

-Factorio

-EU4

-Stellaris

-HOİ4

-CK3

-Dont starve together

-HELLDIVERS 2

-L4D2

-Lethal Company

-REPO

vb var mı buradan biri

Sene 2500. Çok ölümcül bir hastalığa yakalanmışsın. Ben de sana gelip şöyle diyorum:

“Senden hücre alacağız, vücudunu sıfırdan yeniden oluşturacağız. Tekrar 20 yaşındaki hâline döneceksin. Üstelik beynini de birebir kopyalayacağız; anıların, düşüncelerin, kişiliğin, her şeyin aynı olacak.”

Şimdi asıl soru şu:

Sen bunu kabul etmek istiyorsun. Ama seni masaya yatırıp beynindeki tüm bilgileri başka bir beyine kopyaladığımızda, ortaya gerçekten “sen” mi çıkacaksın? Yoksa sadece senin anılarına, düşüncelerine ve kişiliğine sahip olan ikinci bir kişi mi oluşacak?

Yani o yeni bedende dolaşan kişi gerçekten sen mi olacaksın, yoksa “senin birebir kopyan” olan başka biri mi?

Eğer sadece bir kopya oluşacaksa, yani yeni beden aslında “sen” değil de “senin aynın” olacaksa, bu durumda sen hâlâ eski bedeninde öleceksin demektir. O zaman bizi bu bedene ve bu zihne hapseden şey nedir? “Ben” dediğimiz şey sadece anılarımız ve kişiliğimizden mi ibarettir, yoksa bunların ötesinde, bedenden bedene aktarılamayan bir bilinç sürekliliği mi vardır?

Bunu kanıtlamanın da neredeyse hiçbir yolu yok gibi. Çünkü dışarıdan bakan herkes için yeni kişi senin gibi konuşacak, senin gibi davranacak, senin geçmişini hatırlayacak. Ama içeriden, yani öznel deneyim açısından, gerçekten senin o bedende uyanıp uyanmadığını kim bilebilir?

Bir de bunun tersini düşünelim. Diyelim ki bilinç gerçekten aktarılabiliyor. Mesela bilincin Şevval 2’nin bedenine aktarılıyor ve sen artık onun bedeninden yaşamaya devam ediyorsun. Peki makinede bir hata olursa ve bilincin aynı anda iki bedene birden aktarılırsa ne olur?

İki ayrı beden, tek bir bilinç tarafından mı kontrol edilir? Yoksa iki farklı “sen” mi ortaya çıkar? Eğer iki farklı “sen” oluşursa, hangisi gerçek sen olur? İkisi de aynı anılara sahip olduğu için ikisi de kendisinin gerçek olduğunu iddia ederdi.

İşte benim metafizik deneyim dediğim şey tam olarak bu:
Bir insanı insan yapan şey nedir? Beden mi, beyin mi, anılar mı, yoksa bütün bunların ötesinde açıklayamadığımız bir bilinç sürekliliği mi?

Hani insanın melankolik olması bir karakteristik özellik olmasına rağmen benim kafamın üstündeki kara bulutlar neredeyse her gece tekrar ediyor.

23 yaşındayım. İki kez aşık oldum ve ikincisinde gerçekten uzun süreli bir ilişkiye döndü lakin benim korktuğum şekilde aldatılma ile bitti üstelik ne yazık ki arkadaşımla.

Artık yeni insanlarla tanışmaya kapadım kendimi, Her tanıştığım kişinin gözlerine bakarak bana ne zaman ihanet edecek veya benim hakkımdaki gerçek düşünceleri bu değil büyük ihtimalle bana sadece katlanıyor diyorum.

Kadınlara karşı büyük oranda nefret duyuyorum bunu feminist arkadaşlarımız isterse bana incel diyerek geçiştirebilir lakin kadınlara karşı duyduğum nefret anneme, yaşadığım tacizci iftiralarına, Aynı evde sevdiği çocuk olmasına rağmen benle yatmaya çalışan eski sevgilimin benim onu reddetmem sonucu benim hakkımda bana saldırdı demesinde, ayrıldığım eski sevgilimin başka bir kızla birlikte olmayayım diye hakkımda beni dövdü iddialarında bulunmasına ve beni tanımayan herkesin sevgilimin sadece "kadın" olduğu için ona inanıp beni günah keçisi ilan etmelerinde, kısaca kadınlarla girdiğim her iletişim eyleminde bana zarar verip beni üzen, beni aşağılayan ve bana üstten bakan kadınlara borçluyum.

Bunu tüm kadınlar aynıdır veya kadınlar şöyledir böyledir demek istemiyorum sadece bireysel tecrübelerimden yola çıkarak diyorum ve her seferinde bu sefer bambaşka bir insan bu dediğim defalarca seferden sonra artık tekrar diyemiyorum.

Beni tanıyanlar arkadaşlarım artık arkamdan atılan iddialarla uğraşmaktan o kadar sıkıldılar ki bir çoğu benle eskisi gibi iletişim kurmaz oldu.

Şuan eski sevgilimin beni dövdü diyerek ayırmaya çalıştığı kızla sevgiliyim lakin onla da işler iyiye gitmiyor o da beni üzüyor ve üzdüğünü anladığı zaman ağlayıp benden özür diliyor fakat ben üzüldüğüm için mi bilmiyorum ama onun yanlışlarını söyleyerek onu manipüle ediyor gibi hissediyorum.

Her ne kadar bana öyle demese de ben öyle hissediyorum. Duygularımı paylaşamıyorum onla belki hala içten içe benden korkuyor ama nedenini bilmesem de ayrılmak istememe rağmen beni bırakmıyor.

Sonuçta 23 yaşında ne yaşadığını bilmeyen, ne yaşayacağını ne yaşaması gerektiğini bilmeyen, arkadaşı kalmamış beni dövdüğünü söyleyen exim dışında hayatımda bana değer gösteren bir kişi olmadı lakin ben herkese değer verip kendimi çürüttüm.

Geldiğim noktada artık hiçbir şey hissetmeyen sabahları küfür ederek uyanan nefret ile yaşayan bok gibi bir hayata sahip rezil bi lavuğun teki oldum. Spor da yapiyorum kitap da okuyorum film de izliyorum bana öneri verecekseniz yani müzikle de çok uğraşıyorum gitar çalar ve genellikle beste yazarım. Psikoloğa gitmemi de tavsiye etmeyin denedim işe yaramadı antidepresan da kullandım yaramadı aslında tek istediğim arkadaşımın olması güvendiğim birlikte baldurs gate falan oynadığım arkadaşlarımın ama elde var 0