u/BurgurluGenc031

I was smart,ı was very successful at school. But whatever ı do my family didnt like it bcs there was better than me always (like my elder sister,and whenever ı say this she says 'oh they punishned for gettin 99/100 but ı never gave up,u just wait a qualifaciton from them.' Meanwhile the qualification ı want was just not them banning things i like just bcs i didnt had the exam points they want). So ı give up the school after some of things ı cant say both bcs of me and my family and bcs it became worthless to me. I worked at job for 3 months part time,barely able to buy things ı want but even at it they tried to use my limited money. So ı gave up on job too and left it,spend all the left money on my friends. Now after some emotion explosions ı had with my family they 'acting' good to me. But ı know once ı start to have something they can use,they gonna try to use it and take it from me whatever good or bad. I started to look some jobs again also,bcs ım already spend half of age 17 and have a dream of things ı want to buy like motocycles 3d printer etc etc. Also ı know ı cant live with my family all time so ı need a job for move from there too. Otherwise ı gonna become more crazy more bad shitty person and get closer to get my freedom.

Okulu saldım 7.ci sınıfta çünkü matematikten 80 almamı beğenmiyorlardı. Yaza doğru bu ay işe girip 2 3 aylık maaş ile hayalim olan güzel bi chopper ilanını alcaktım (falcon freedom 250 model) ama işe kabul etmediler daha telefondan o yüzden moral sıfır şu an. Depo işleride baktıydım ama tam girceğim sıra getir evin yakınındaki deposunu kapadı. Fotoğraftakini yapalı 1 hafta oldu galiba. Zaten son posttakinden yarım saat sonra yaptıydım ordaki kesmeyince ve yeni bir yaptığım yemek olmayınca stok olarak bu fotoyu kullandım zaten daha önce atmadıydım.

My fav and example is Hayko Cepkin(Anatolia Rock,Metal).

(a epic symphony and latest stadium shows are best btw)

Genel olarak hayata geç kalmış hissediyorum. Resim yapıyorum yaparken sevmeye geç kalıyorum nefret ediyorum,yarın baktığımda hayran kalıyorum. Resim yapıyorum zevk alıyorum bitirdikten sonra yarın baktığımda hatalar gözüme takılıyor nefret ediyorum. Küçükken bol bol hayal kurardım bunu yapacam diye ama okadar dalardım ki gerçekte onu ypamayı unutur gerçeklikle bağlantım kopardı. Hayal kurmayı bıraktım hedefim olmadan aile zoruyla lise 1 e kadar nefret ede ede okul okudum bıraktım resimlerimi satmak paylaşmak ile hayal kurmaya başladım sonra kendimden nefret ettim zamanında sanat okulu sınavına girmedin millet ailen laf eder başarısız olursun seklinde düşündüm diye. 7.sınıfta harika bir rehber hocamız vardı sorunlarımı ona anlatmak yerine 'aileme anlatır millet duyar delirdiğimi düşünürler hastaneye atarlar' diye düşünerek delirdim kendi elimi makasla defalarcaa kestim bunun sonucunda birşeyler hissedebildim diye zevk aldım aileme kedi tırmaladı diye yalan sıkıp inandırttım onlara,aynı makastan sağlam bir pençe yapıp cılız sözde 'zorba' yı doğrıcaktım neyseki çıkışta o gün gelmedide bida düşündüm. Normal biri olmaya çalışırken şu sıralar şimdi diyorum keşke anlatsaydım derdimi o hocaya diye. Zamanında sınıfın çok zeki ama çokda güzel olmayan kızını deli gibi sevdim 6.sınıfta canlı derste public chate yazarak aöyledim 7.sınıfta yüz yüze dersler başladığında siktir yedim. Bu sefer çok güzel ama salak bi kızı sevdim heralde iş zekada değil tipte diyerek oda tipten ve babamın 'kesme daha gür çıkar' dediği ergenlik pilavcı bıyığından siktir yedim. Dedim aşk duygusu boş iş sevmicem birini bundan sonra tam o sıra çok yakın arkaddaşım olan hem çok zeki hem çok güzel bir kız doğruluk mu cesaret mi oyununda ima etti kendi başka bi arkadaşı yoluyla. Soru 'bu sınıftan biriyle sevgili olsan kim olurdu' idi kız yanımda oturuyordu. Bende onu ima ederek kimseyle sevgili olmam herkes burdaki rezil ben dahil dedim. Şimdi kızı büyük ihtimalle o dönem fena üzdüğüm için içimde ağlıyorum hatırladıkça. Diyorum lan belki kızdan insanlığı normal biri olmayı öğrenirdin mutlu bi ilişkin olurdu salak diyerek. Kendi kişisel bakımımı bu ara daha fazla dikkat ederek yapar oldum 'diş fırcalama düzenli düzgün bi şekilde banyo olmak o bıyıkları kesmek gibi! ' farkettim ki eli yüzü düzgün acayip yakışıklı biriymişim 'benim için öyle'. Kısaca hayata geç kalmış insanlığı öğrenememiş duygu nedir anca öğrenmiş birisiyim,şu sıralar yapması zor ama mümkün hedefler koyarak amaç buluyorum ki banyoda kendimi boğup yada işte kendimi keserek gebertmeyim diye. Belki diyorum bunu yapınca var olmak için kalıcı bir amaç bulurum.