Ik heb twee katten, Sam en Tommie. Ze zijn broers dus al sinds de geboorte bij elkaar. Behalve enkele fitties over wie welk plekje op de krabpaal krijgt, kunnen ze altijd goed met elkaar overweg.
Nu werd ik vanacht wakker van katten-die-vechten-gegil. Sam lag bij mij op de slaapkamer boven, het gegil kwam van beneden, dus ik 'snel' naar beneden om te kijken waar Tommie mee vecht.
Gezien ik hoogzwanger ben duurt het even voordat ik uit bed rol en de trap af waggel.
Ik zie Tommie op high alert. Ik zie geen andere kat, maar wel dat de deur van de catio op een kier staat.
Ik heb m'n tuin afgeschermd met een catio deur zodat mijn katten via een kattenluikje in de tuin kunnen komen, maar niet op straat kunnen komen. Voordeel is niet alleen dat mijn katten binnen blijven, andere katten blijven buiten. Maarja, die logica gaat dus niet op als de deur op een kier staat.
Dus het vermoeden is dat een buurtkat (er zijn er VEEL) naar binnen is geslopen, heisa gemaakt heeft, en er weer vandoor is gegaan toen ik naar beneden kwam. Ik heb overal gezocht maar geen indringer gevonden.
Tommie was duidelijk gestressed. Dus die heb ik proberen te kalmeren (brokjes, snoepjes, aaitjes, noem maar op). Tegen mij is ie inmiddels weer lief en rustig, maar tegen zijn broer.......... poeh...... Blazen, grommen, dreigende geluiden. Net viel hij Sam aan omdat hij er langs wilde lopen.
Sam snapt er niks van. Die heeft de indringer vanacht niet meegekregen en hij heeft maar 1 breincel. Dus die wordt gewoon OPEENS vijandelijk behandeld door Tommie. Die begint ook op z'n hoede te raken.
Ik heb de dierenarts al gebeld voor advies, die zegt in principe "laat ze het uitvechten. Tenzij er echte verwondingen ontstaan".
Sure... maar ik voel me er erg ongelukkig over. Zijn er meer tips die ik kan doen om de situatie een beetje te kalmeren?