Which textbooks are you using in these following lectures?
580.240 Introduction to Biomedical Data Science
580.241 Statistical Physics
580.242 Biological Models and Simulations
580.243 Linear Signals and Systems
580.246 Systems and Controls
580.248 Systems Biology of the Cell
Özellikle son bir senedir ülkenin ve dünyanın gidişatıyla bağlantılı çok karamsar bir tablo var ortada. Bunun bir kısmı ne yazık ki doğru iken bir kısmının abartıldığını düşünüyorum. Bunun için bu sene yks ye girecek arkadaşlara küçük bir yazı yazıp aynı zamanda içimi dökmek istedim. Özellikle son 2 senedir benim de kafam çok karışık ve bir sürü meslekten bir sürü insanla konuşup tavsiyelerini aldım. Buraya da kendi süzgecimden geçirdiğim bir yazı bırakıyorum.
Burada yeni mezun ya da genç ve hala okuyan itü odtü boğaziçililerin yorumlarına kulak kesilin ama tamamen nesnel bilgi olarak almayın çünkü herkesin tecrübesi kendine. Bazıları şans eseri 3 civarı ortalamayla büyük şirketlerde işe başlarken bazıları kıçını da yırtsa bir yerlere mezun olduğunda hemen giremiyor. Bu iki kesimin de azınlık olduğunu bilin. Görece düzgün ortalamayla mezun olsanız da büyük ihtimalle gireceğiniz şirket ortalama - ortalama altı ve 1.5 - 2 asgari arası bir ücret ödeyen bir şirket olacak. Bazı arkadaşlar içinse durum çok daha kötü ve aylarca işsizlikle veya asgari ücretlerle sürünüyor. Burada genelde bu arkadaşları görüyorsunuz çünkü hayatından memnun olanlar genelde bu başlıklarda çok takılmıyorlar. Bu arkadaşların bu durumda olmalarının sebebi yeterince çalışmamaları ya da kendilerini geliştirmemeleri değil. İnanın çoğu sizin şu an yks için çalıştığınızdan çok daha fazlasını birkaç sene boyunca çalıştı ve ülkenin en donanımlı gençleri oldular. Bu yüzden mühendislik tercih edecekseniz bu kafanızın bir köşesinde olsun.
Boktan bir şirkette de işe başlasanız (okulun büyük bir kısmı böyle başlıyor çünkü ne yazık ki o gördüğünüz ss, beyaz eşya ve büyük imalat firmalarında kariyerlerine başlayan arkadaşlar da artık azınlıkta) zamanla tecrübe edindikçe kariyerinizde yeni fırsatlar çıkacak ve maaşınız da buna oranla artacak. Evet ekonomi kötü, evet eskisi gibi bu ünilerden mezun olan direkt yüksek maaşla ve top tier firmalarda başlayamıyor, evet ilk başta doktor kadar kazanmayacaksınız ve çoğunuz aile hekiminden daha fazla çalışmak zorunda kalacaksınız.
Ama hiç iş yok ya da sadece torpille işe giriliyor gibi ifadeler bütün gerçekliği yansıtmıyor. Kendi bölümümde savunma sanayiye ya da demir çelik cam firmalarına torpilsiz şekilde giren veya staj bulanlar olduğu gibi görece küçük firmalarda 5 6 sene çalışıp yükselip şirket değiştiren abi ablalarım da var. Ama yukarıda dediğim gibi artık zor olan o başlangıcı yapabilmek. Bunun içinde okulunuzun networkünü ve hocalarınızı kullanmalısınız. Ne yazık ki tıptaki gibi ders çalışıp yükselmek mühendislikte geçerli değil.
Bu durumda tıp mı mühendislik mi okumalıydım sorusunu sorarken şunu düşünmelisiniz: Ben sadece akademik başarım sayesinde bir yerlere gelebileceğim, geleceğimin garanti olduğu ve hem prestij hem maaş olarak beni garantili tatmin edecek bir meslek mi icraa etmek istiyorum yoksa teorik olarak ilgili olduğum, çalışırken burnout olmayacağım ve keyif alabileceğim, kendimi geliştirmekten ve ömür boyu öğrenmekten sıkılmayacağım, bana tıp kadar rahat bir kariyer sunmayacak ama ileride bana bölümle bağlantılı ya da tamamen alakasız farklı kapılar açabilecek matematik fizik kimya ağırlıklı bir branş mı okumak istiyorum?
Mühendislik okumayı göze alıyorsanız şunu bilmelisiniz: Hayatınız boyunca kendinizi geliştirme baskısı hep üzerinizde olacak. Bu durum bazı klasik bölümlerde görece daha az ve sadece kendi alanınızla sınırlıyken (makine, inşaat, kimya müh vs.) Titeknolojiyle paralel ilerleyen bazı alanlarda had safhada olacak ve iliğinizi sömürecek (bilgisayar, yazılım, elektronik, kontrol vs.) Redditte karşınıza çıkan ve meslekten şikayet eden abilerinizin çoğu yazılımcı ve ne yazık ki çoğu haklı çünkü sürekli çıkan yeni teknolojileri öğrenme + ai baskısının üzerine ekonomik olarak tatmin etmeyen bir hayat standardı olunca ne yazık ki burnout olmamak kaçınılmaz oluyor.
Bu yüzden özellikle programlama ya da ceng düşünen kardeşlerimin 4 5 ya da 10 kere düşünmelerini tavsiye ediyorum. Lise sondayken ben de herkes gibi ceng isterken şimdi iyi ki kazanamamışım diyorum. Python gibi en basic dili bile işkence çekerek öğrenmeye çalışmış biri olarak ceng okumak bölümü bırakmama sebep olurdu. Eğer benim gibiyseniz sizin için makine, kimya müh ya da malzeme gibi mekanik ağırlıklı bir bölüm daha iyi olabilir.
Artı olarak özel sektörde çalışacağınız için her zaman üstlerinizi tatmin etmek ve şirket içi dinamiklere tahammül etmek zorunda kalacaksınız. Ensenizde her zaman patronunuzun nefesi ve kovulma korkusunu hissedeceksiniz. (illa kovulacaksınız diye söylemiyorum da anlayın işte) Devlette çalışan memurun aksine outputunuz iyi olmak zorunda yoksa şirket için sadece fazlalık haline gelirsiniz çünkü devletin aksine şirket zarar edemez.
Eğer bir karar veremiyorsanız (ki çoğunuz veremeyeceksiniz) yapabileceğiniz en mantıklı adım şu olabilir: Bir tıp fakültesine yerleşip 2 3 sene okuyarak mesleğin teorik kısmını öğrenmek ve eğer bölümden tüm benliğinizle nefret edecek noktaya gelirseniz merkezi yatay geçiş hakkınızla başka bir bölüme geçmek. Bu şekilde sonradan tıbba geri dönme hakkınız da olur. Mesleğe geç başlamaktan endişe etmeyin zaten 65 yaşından önce emekli olamayacaksınız çünkü tüm dünyada sosyal devletler ve emeklilik sistemleri yavaş yavaş çöküyor ve dünya nüfusu azaldığı için emekli maaşınızı ödeyecek genç nüfus da kalmayacak.
Şu anlık yazı bu kadar. Sonra devamına ekleme yaparım belki. Yorumlarda da tecrübeli doktor abi ablalar yazarsa mutlu olurum.
Özellikle son bir senedir ülkenin ve dünyanın gidişatıyla bağlantılı çok karamsar bir tablo var ortada. Bunun bir kısmı ne yazık ki doğru iken bir kısmının abartıldığını düşünüyorum. Bunun için bu sene yks ye girecek arkadaşlara küçük bir yazı yazıp aynı zamanda içimi dökmek istedim. Özellikle son 2 senedir benim de kafam çok karışık ve bir sürü meslekten bir sürü insanla konuşup tavsiyelerini aldım. Buraya da kendi süzgecimden geçirdiğim bir yazı bırakıyorum.
Burada yeni mezun ya da genç ve hala okuyan itü odtü boğaziçililerin yorumlarına kulak kesilin ama tamamen nesnel bilgi olarak almayın çünkü herkesin tecrübesi kendine. Bazıları şans eseri 3 civarı ortalamayla büyük şirketlerde işe başlarken bazıları kıçını da yırtsa bir yerlere mezun olduğunda hemen giremiyor. Bu iki kesimin de azınlık olduğunu bilin. Görece düzgün ortalamayla mezun olsanız da büyük ihtimalle gireceğiniz şirket ortalama - ortalama altı ve 1.5 - 2 asgari arası bir ücret ödeyen bir şirket olacak. Bazı arkadaşlar içinse durum çok daha kötü ve aylarca işsizlikle veya asgari ücretlerle sürünüyor. Burada genelde bu arkadaşları görüyorsunuz çünkü hayatından memnun olanlar genelde bu başlıklarda çok takılmıyorlar. Bu arkadaşların bu durumda olmalarının sebebi yeterince çalışmamaları ya da kendilerini geliştirmemeleri değil. İnanın çoğu sizin şu an yks için çalıştığınızdan çok daha fazlasını birkaç sene boyunca çalıştı ve ülkenin en donanımlı gençleri oldular. Bu yüzden mühendislik tercih edecekseniz bu kafanızın bir köşesinde olsun.
Boktan bir şirkette de işe başlasanız (okulun büyük bir kısmı böyle başlıyor çünkü ne yazık ki o gördüğünüz ss, beyaz eşya ve büyük imalat firmalarında kariyerlerine başlayan arkadaşlar da artık azınlıkta) zamanla tecrübe edindikçe kariyerinizde yeni fırsatlar çıkacak ve maaşınız da buna oranla artacak. Evet ekonomi kötü, evet eskisi gibi bu ünilerden mezun olan direkt yüksek maaşla ve top tier firmalarda başlayamıyor, evet ilk başta doktor kadar kazanmayacaksınız ve çoğunuz aile hekiminden daha fazla çalışmak zorunda kalacaksınız.
Ama hiç iş yok ya da sadece torpille işe giriliyor gibi ifadeler bütün gerçekliği yansıtmıyor. Kendi bölümümde savunma sanayiye ya da demir çelik cam firmalarına torpilsiz şekilde giren veya staj bulanlar olduğu gibi görece küçük firmalarda 5 6 sene çalışıp yükselip şirket değiştiren abi ablalarım da var. Ama yukarıda dediğim gibi artık zor olan o başlangıcı yapabilmek. Bunun içinde okulunuzun networkünü ve hocalarınızı kullanmalısınız. Ne yazık ki tıptaki gibi ders çalışıp yükselmek mühendislikte geçerli değil.
Bu durumda tıp mı mühendislik mi okumalıydım sorusunu sorarken şunu düşünmelisiniz: Ben sadece akademik başarım sayesinde bir yerlere gelebileceğim, geleceğimin garanti olduğu ve hem prestij hem maaş olarak beni garantili tatmin edecek bir meslek mi icraa etmek istiyorum yoksa teorik olarak ilgili olduğum, çalışırken burnout olmayacağım ve keyif alabileceğim, kendimi geliştirmekten ve ömür boyu öğrenmekten sıkılmayacağım, bana tıp kadar rahat bir kariyer sunmayacak ama ileride bana bölümle bağlantılı ya da tamamen alakasız farklı kapılar açabilecek matematik fizik kimya ağırlıklı bir branş mı okumak istiyorum?
Mühendislik okumayı göze alıyorsanız şunu bilmelisiniz: Hayatınız boyunca kendinizi geliştirme baskısı hep üzerinizde olacak. Bu durum bazı klasik bölümlerde görece daha az ve sadece kendi alanınızla sınırlıyken (makine, inşaat, kimya müh vs.) Titeknolojiyle paralel ilerleyen bazı alanlarda had safhada olacak ve iliğinizi sömürecek (bilgisayar, yazılım, elektronik, kontrol vs.) Redditte karşınıza çıkan ve meslekten şikayet eden abilerinizin çoğu yazılımcı ve ne yazık ki çoğu haklı çünkü sürekli çıkan yeni teknolojileri öğrenme + ai baskısının üzerine ekonomik olarak tatmin etmeyen bir hayat standardı olunca ne yazık ki burnout olmamak kaçınılmaz oluyor.
Bu yüzden özellikle programlama ya da ceng düşünen kardeşlerimin 4 5 ya da 10 kere düşünmelerini tavsiye ediyorum. Lise sondayken ben de herkes gibi ceng isterken şimdi iyi ki kazanamamışım diyorum. Python gibi en basic dili bile işkence çekerek öğrenmeye çalışmış biri olarak ceng okumak bölümü bırakmama sebep olurdu. Eğer benim gibiyseniz sizin için makine, kimya müh ya da malzeme gibi mekanik ağırlıklı bir bölüm daha iyi olabilir.
Artı olarak özel sektörde çalışacağınız için her zaman üstlerinizi tatmin etmek ve şirket içi dinamiklere tahammül etmek zorunda kalacaksınız. Ensenizde her zaman patronunuzun nefesi ve kovulma korkusunu hissedeceksiniz. (illa kovulacaksınız diye söylemiyorum da anlayın işte) Devlette çalışan memurun aksine outputunuz iyi olmak zorunda yoksa şirket için sadece fazlalık haline gelirsiniz çünkü devletin aksine şirket zarar edemez.
Eğer bir karar veremiyorsanız (ki çoğunuz veremeyeceksiniz) yapabileceğiniz en mantıklı adım şu olabilir: Bir tıp fakültesine yerleşip 2 3 sene okuyarak mesleğin teorik kısmını öğrenmek ve eğer bölümden tüm benliğinizle nefret edecek noktaya gelirseniz merkezi yatay geçiş hakkınızla başka bir bölüme geçmek. Bu şekilde sonradan tıbba geri dönme hakkınız da olur. Mesleğe geç başlamaktan endişe etmeyin zaten 65 yaşından önce emekli olamayacaksınız çünkü tüm dünyada sosyal devletler ve emeklilik sistemleri yavaş yavaş çöküyor ve dünya nüfusu azaldığı için emekli maaşınızı ödeyecek genç nüfus da kalmayacak.
Şu anlık yazı bu kadar. Sonra devamına ekleme yaparım belki. Yorumlarda da tecrübeli doktor abi ablalar yazarsa mutlu olurum.
Malzeme mühendisliği okuyorum. İleride computational material science alanında çalışmak istiyorum ve Python öğreniyorum yavaş yavaş belki ileride çalışacağım alanda lazım olur diye ama duyduğum kadarıyla genelde cengçiler ve softwarecılar hariç mühendisler çok programlamayla uğraşmıyormuş iş hayatlarında. Artı olarak ai ın gelişmesiyle beraber basit taskler zaten otomize edildiği için algoritma ya da data structure gibi ileri konuları öğrenmek de cengçi olmadığım için çok işe yaramaz gibi. Siz ne düşünüyorsunuz bu konuda?
Bu bölümden yeni mezun ve mezun olmak üzere olan arkadaşlar bu bölüm hakkında ne düşünüyor? İş, staj vs. bulma durumları nasıl? Geleceği var mı sizce?