Ooit gehad dat een baas deed alsof hij het beter wist en dan toch onderuit gaan.
Hier is mijn verhaal.
Ik werkte destijds bij een restaurant dat het geluk had zelf een bakkerij te hebben. De bakkerij maakte niet alleen de taarten voor ons maar ook voor 4 andere locaties in de buurt, alleen al aan appeltaart werden er 100 gemaakt. Dus daarvan verdween en deel in de vriezer en werd in het restaurant in een koelvitrine gestopt.
Na een jaar kregen we een nieuwe dagleider: Roos. Die daarvoor hotelmanager was geweest. En ik vond dat je dat kon merken, omdat ze heel anders leiding gaf dan de dagleiding daarvoor.
Een van de eerste dagen dat ik met haar werkt was een zaterdag terras open. Na openingstijd zaten er twee dames op het terras die de appeltaart wilde. Ze vroegen me of die opgewarmd kon worden en ik zei dat we dat niet deden.
Roos stond achter me, pakte de appeltaarten en zei: Maar natuurlijk doen we dat.
Ik vertelde haar dat we de appeltaarten niet opwarmde omdat onze oven te klein was. (het restaurant had een vrij kleine over. 1/3 van onze menu kaart had iets daaruit nodig en de appeltaart was ons meest populaire gerecht voor degene die zich afvragen waarom het een probleem was.)
Haar antwoord: Alex, we doen dat al 100 jaar zo dus ook vandaag.
Ik keek haar aan en zei terug: Lieve schat, ik werk hier langer dan jij. Dus als we iets 100 jaar geleden al deden dan had ik dat geweten.
'Alex, niet in discussie gaan.'
We liepen allerbij naar binnen, en terwijl ik een andere bestelling op nam hoorde ik Roos aan de kok vragen of hij de appeltaart wilde opwarmen. De kok antwoorden haar: Nee, dat doen we niet omdat onze oven te klein is.
De glimlach die ik toen op mijn gezicht had was er een waar je normaal gesproken voor in de problemen komt.
Moest aan het einde van de dag me wel verantwoorden bij onze Locatie leider Katy. En alhoewel ze me, terecht, wees op de manier waarop ik tegen Roos had gedaan zei ze ook tegen Roos dat die naar mij had moeten luisteren.
Die dag vergeet ik nooit meer