Is it bad that I feel more recharged alone?
Personally, mukhang hindi lang talaga ako built for high maintenance friendship 😅 Yung tipong kailangan laging magkausap, magkita, or constant updates basta nakaka-drain siya for me. I still care about my friends, pero mas okay sa’kin yung low-pressure lang. Yung kahit di tayo mag-usap for a while, solid pa rin.
Minsan kasi parang ang dating pag ganito ka is distant or kulang sa effort, pero for me it’s just knowing my limits and protecting my energy. Idk if dahil sa age or sa dami ng ganap sa buhay, pero napapansin ko na mas nahihirapan ako makipag-usap all the time. Mas narerecharge ako pag tahimik lang, mag-isa.
And I think that’s okay...pero alam nyo yun pakiramdam ko ang sama kong kaibigan 😅 HAHA idk if may sense pa ba tong sinasabi ko.
Edit: sentence